Υπό πλήρη έλεγχο τέθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης
- Παππού αγαπημένε, είπα, δώσ' μου μιαν προσταγή. Χαμογέλασε, απίθωσε το χέρι απάνω στο κεφάλι μου, δεν ήταν χέρι, ήταν πολύχρωμη φωτιά, ως τις ρίζες του μυαλού μου περιχύθηκε η φλόγα.- Φτάσε όπου μπορείς παιδί μου... Αφήστε με να σας διηγηθώ μία ιστορία. Ήταν αρχές του Δεκέμβρη, όταν ετοιμάζαμε το ξεκίνημα του ekriti.gr. Σκέψη κι όραμά μας ήταν (και παραμένει) να μαζέψουμε την ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό αυτού του νησιού και να την συνυφάνουμε με την καθημερινότητα και τις εξελίξεις της, κρατώντας τον παλμό των γεγονότων της Κρήτης στους δύσκολους καιρούς των μνημονίων και της οικονομικής επιτήρησης. Και τότε ακριβώς ο Διεθνής Τύπος και η εφημερίδα Χανιώτικα Νέα έγραψαν για το σχέδιο της υδρόλυσης στη Μεσόγειο των χημικών παραγόντων της Συρίας. Η είδηση ήταν τόσο εξωφρενική που έμοιαζε αδύνατον να συμβεί. Όμως αν οι πληροφορίες επαληθεύονταν ήταν Η ΕΙΔΗΣΗ. Το γεγονός που θα άλλαζε τις ζωές όλων μας. Θαλάσσια ρύπανση θα σήμαινε το τέλος της ζωής που ξέραμε σ' αυτόν τον τόπο. Την ίδια ώρα η Κρήτη ετοιμαζόταν δειλά για την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου, ήλπιζε στις ορδές των Τουριστών που θα έσωζαν την τοπική οικονομία. Η Ελλάδα ετοιμαζόταν για τις εκλογές του Μάη. Οι ρυθμοί της επικαιρότητας έπαιρναν προεκλογικό τόνο. Όμως τίποτα δεν έμοιαζε τόσο σπουδαίο όσο το σχέδιο της υδρόλυσης των χημικών στη γειτονιά μας. Το ekriti.gr και το Ράδιο Κρήτη έβαλε τρεις συντάκτες σε βάρδιες να παρακολουθούν τα διεθνή μέσα για να αντλήσουν πληροφορίες. Δύο μεταφραστές φρόντιζαν για την πιστή μεταφορά των κειμένων. Ρεπόρτερ καθημερινά αναζητούσαν την άποψη επιστημόνων και πολιτικών παραγόντων που χειρίζονταν το θέμα. Όλες οι εκπομπές του ραδιοφώνου προσπαθούσαν να συλλέξουν στοιχεία. Κι όσο περισσότερα μαθαίναμε τόσο η ανησυχία μεγάλωνε.
Αχ, Ελλάδα μου….σ ‘αγαπώ!!! Μήπως τελικά είμαι πολύ ρομαντική και συναισθηματική σε σχέση με τη σημερινή...
Μερικά 24ωρα απομένουν για την Κυριακή του Θωμά. Του άπιστου Θωμά. Το Θείο Δράμα κορυφώθηκε, η Ανάσταση ακολούθησε κι ύστερα από τον τραγικό Ιούδα και την προδοσία του έρχεται μία ακόμη προσωπικότητα που η Εκκλησία ενέταξε στο λόμπι των ... κακών: Ο Άπιστος Θωμάς. Στις μέρες των αμφισβητήσεων όμως ξαφνικά οι προδότες και οι άπιστοι καθίστανται πιο συμπαθείς, πιο γήινοι και πιο ανθρώπινοι. Αναρωτιέμαι αν είναι σημάδι των καιρών. Μιάς εποχής που την στενεύουν πια τα δόγματα των καθωσπρεπεισμών και σιγά σιγά αρχίζει να γίνεται πιο ανεκτική. Ο Θωμάς ανέκαθεν ασκούσε μία γοητεία πάνω μου. Δύσπιστος ... υποψιασμένος ... έτοιμος να ψάξει τον "τύπο των ήλων" και ας τον κακοχαρακτηρίσουν. Στις μέρες μας το πιθανότερο θα ήταν αρχηγός Τσετσένων αυτονομιστών .. το alter ego της Λιάνας Κανέλλη ... μυστικοσύμβουλος του Λαζόπουλου ή το ακόμη πιο πιθανό: θα ήταν ένας από μας. Δύσπιστος ... ολίγον μπουχτισμένος από hi teck θαύματα και κυρίως πρόθυμος να πεισθεί μόνο με αποδείξεις (αλλά καλά διασταυρωμένες). Ο Άπιστος Θωμάς του Καραβάτζιο Μία λοιπόν, πιο συμπαθή προσέγγιση ίσως να του την οφείλουμε. Καθώς οι αμφιβολίες του, έδωσαν την μαρτυρία της απόδειξης κι έλυσαν -ακόμη και στο θρησκευτικό δρώμενο- τις απορίες του κοινού νου. Και εν τέλη, ο Θωμάς ίσως μας έφτιαξε και μια ιδιάζουσα γιορτή για όλους τους δύσπιστους των επομένων εποχών. Φέτος την καθιερωμένη Κυριακή του, οι δυνάμεις των ισχυρών της γης την επέλεξαν -τι ειρωνεία- για να αρχίσουν το πείραμα της Μεσογείου: την υδρόλυση των πιο επικίνδυνων χημικών παραγόντων στη γειτονιά μας (νοτιοδυτικά της Κρήτης). Πολλά γράφτηκαν και πολλά ειπώθηκαν το προηγούμενο διάστημα για την υδρόλυση στη Μεσόγειο. Όμως η Κρήτη ζητά απλά το αυτονόητο: όχι λόγια, αποδείξεις.Την Κυριακή του Θωμά θα την γιορτάσουμε στα Σφακιά. Θα πάμε εκεί απαιτώντας να σταματήσει το έγκλημα κατά του περιβάλλοντός μας. Κι αν δεν ακούσουν οι διεθνείς Σταυρωτές αυτή τη μικρή κουκίδα του πλανήτη που ξεσηκώνεται και διαμαρτύρεται, θα βρούμε τρόπους να τους αναγκάσουμε να στρέψουν την προσοχή τους πάνω μας. Άλλωστε, η Κρήτη ανά τους αιώνες διέθετε και λεβεντιά και κουτουράδα. Κι εμείς δείξαμε ήδη από την συγκέντρωση του Αρκαδίου, πως είμαστε γνήσιοι κληρονόμοι του ιστορικού μας πολιτισμού. Μ.Κ.
Το Αρκάδι είχε την επαναστατική διάθεση του εγχειρήματος των κρητικών κατά της υδρόλυσης που προγραμματίζεται στη...
Εκτενές ρεπορτάζ, φιλοξένησε χθες η αμερικανική Washingtonpost -αποκαλύπτοντας μάλιστα πως η ελληνική κυβέρνηση...
Διανύουμε μακρά προεκλογική περίοδο. Οι εκλογές του Μαΐου έχουν τον τρόπο τους να "πυροδοτούν" τις πολιτικές κορώνες....
Το 1669 ο Πορθητής Πασάς απαγόρευσε να κτυπούν καμπάνες σ΄ όλες τις εκκλησίες και τα μοναστήρια της Κρήτης. Ο τότε...
Ηχηρή ήταν η παρουσία της νέας γενιάς στην χθεσινή μεγάλη παγκρήτια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την υδρόλυση των...
Δύσκολο να μετρήσεις πόσοι βρέθηκαν στην κινητοποίηση του Αρκαδίου. Πάντως μετριοπαθείς εκτιμήσεις μιλούν για 10.000...
Η μέρα μας -κι ίσως κι αρκετές που θα ακολουθήσουν- ανήκει σ' αυτό που συνέβη στο Αρκάδι. Μία μάζωξη που ξεπέρασε σε παλμό και όγκο κάθε προσδοκία. Για τα χημικά. Για το μέλλον μας. Όχι της Κρήτης μόνο και της Μεσογείου, αλλά του πλανήτη ολόκληρου. Είναι μάλλον άμεσα συνυφασμένο με το "κρητικό παράδοξο": τον δυσερμήνευτο δηλαδή τρόπο που ο τόπος μας ανέχεται στωικά τους πάντες και τα πάντα, μα όποτε ανά τους αιώνες χρειάζεται να ορθώσει ανάστημα, το κάνει σαν .. έτοιμος από χρόνια. Η σημερινή συγκέντρωση στο Αρκάδι απέδειξε πως η ιστορική συνέχεια αυτού του .. αρχέγονου ενστίκτου των Κρητικών δεν χάθηκε, ούτε στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Επιτρέψτε μου να επιμείνω σ' αυτήν την παράξενη ανεκτικότητα, που θαρρώ πως γλυκαίνει αλλιώτικα εμάς τους κρητικούς. Και στην διορατικότητα μας. Στον τρόπο που πεισμώνουμε μόλις ξεχωρίσουμε το ουσιώδες από τα ανούσια. Ίσως ο ιστορικός του μέλλοντος να μην το καταγράψει στα επίσημα κιτάπια του, όμως η σύγχρονη ιστορία μας είναι γεμάτη από γεγονότα καθοριστικής σημασίας, που το σοφό κριτήριο των κρητικών ξεχώρισε κι αγκάλιασε αμέσως.Τρανό παράδειγμα χρόνια πριν η κηδεία του Καζαντζάκη. Τότε που ο τόπος και οι άνθρωποι του -κόντρα στα επίσημα "πρέπει"- έθαψαν και θρήνησαν με την προσήκουσα τιμή τον μεγάλο νεκρό της Κρήτης. Την σοβαρότητα του γεγονότος για τη ιδιοσυγκρασία των κρητικών μόνο όποιος βλέπει την συνέχεια των πραγμάτων εδώ, μπορεί να την καταλάβει.