Μια εντυπωσιακή αποκάλυψη έρχεται να εμπλουτίσει τις γνώσεις των επιστημόνων για την προϊστορική μεταλλουργία. Δύο αντικείμενα από τον Θησαυρό της Βιγιένα, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1963 στην Ισπανία, εκτιμάται ότι κατασκευάστηκαν από μετεωριτικό σίδηρο, δηλαδή από μέταλλο που έφτασε στη Γη μέσω μετεωρίτη.
Ο θησαυρός εντοπίστηκε κοντά στην πόλη Βιγιένα, κατά τη διάρκεια ανασκαφών υπό την καθοδήγηση του Ισπανού αρχαιολόγου Χοσέ Μαρία Σολέρ. Περιλαμβάνει δεκάδες πολύτιμα αντικείμενα από χρυσό, ασήμι, κεχριμπάρι και σίδηρο και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα σύνολα προϊστορικής χρυσοχοΐας στην Ευρώπη.
Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχώριζαν ένα βαρύ, ανοιχτό βραχιόλι και ένα μικρό, κοίλο ημισφαιρικό εξάρτημα, το οποίο ήταν αρχικά καλυμμένο με λεπτό φύλλο χρυσού. Το δεύτερο ενδέχεται να αποτελούσε διακοσμητικό στοιχείο στη λαβή ξίφους ή τελετουργικού σκήπτρου. Και τα δύο αντικείμενα είχαν σκούρα επιφάνεια και έντονα σημάδια οξείδωσης, ενώ η ακριβής σύστασή τους παρέμενε άγνωστη για δεκαετίες.
Τι αποκάλυψαν οι επιστημονικές εξετάσεις
Περίπου 60 χρόνια μετά την ανακάλυψή τους, οι επιστήμονες επανεξέτασαν τα δύο ευρήματα με σύγχρονες μεθόδους χημικής ανάλυσης. Στην έρευνα συμμετείχαν οι Σαλβαδόρ Ροβίρα-Γιορένς, Μαρτίνα Ρέντσι και Ιγνάθιο Μοντέρο Ρουίθ.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Trabajos de Prehistoria, έδειξε ότι η σύσταση του μετάλλου παρουσιάζει χαρακτηριστικά συμβατά με εκείνα του μετεωριτικού σιδήρου.
Iδιαίτερη σημασία είχε η παρουσία νικελίου, στοιχείου που συναντάται συχνά σε υψηλές συγκεντρώσεις στους σιδηρούχους μετεωρίτες και βοηθά στη διάκριση του μετεωριτικού σιδήρου από εκείνον που προέρχεται από γήινα μεταλλεύματα.
Οι ερευνητές θεωρούν πολύ πιθανό ότι και τα δύο αντικείμενα κατασκευάστηκαν από τέτοιο υλικό. Ωστόσο, η εκτεταμένη διάβρωση που έχουν υποστεί με την πάροδο των χιλιετιών δεν επιτρέπει ακόμη την απόλυτη επιβεβαίωση. Για τον λόγο αυτό προτείνονται πρόσθετες εξετάσεις, κατά προτίμηση με μη καταστροφικές τεχνικές.
Γιατί ήταν τόσο πολύτιμος ο σίδηρος από το Διάστημα
Τα αντικείμενα χρονολογούνται περίπου μεταξύ 1400 και 1200 π.Χ., κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Τότε, ο χαλκός και ο μπρούντζος κυριαρχούσαν στην κατασκευή εργαλείων, όπλων και κοσμημάτων, ενώ η συστηματική παραγωγή σιδήρου από γήινα μεταλλεύματα δεν είχε ακόμη καθιερωθεί στην Ιβηρική Χερσόνησο.
Ο μετεωριτικός σίδηρος αποτελούσε μια σπάνια εξαίρεση, καθώς βρισκόταν ήδη σε μεταλλική μορφή μέσα στους μετεωρίτες που έπεφταν στη Γη. Έτσι, οι αρχαίοι τεχνίτες μπορούσαν να τον αξιοποιήσουν χωρίς να διαθέτουν τις τεχνικές για τη συστηματική παραγωγή σιδήρου από μεταλλεύματα.
Η σπανιότητά του πιθανότατα τον καθιστούσε ιδιαίτερα πολύτιμο. Τα αντικείμενα που κατασκευάζονταν από αυτόν ενδέχεται να συνδέονταν με την εξουσία, την κοινωνική θέση ή θρησκευτικές και τελετουργικές πρακτικές, αποκτώντας αξία αντίστοιχη με εκείνη του χρυσού και του ασημιού.
Η σύνδεση με το εγχειρίδιο του Τουταγχαμών
Η χρήση μετεωριτικού σιδήρου ήταν γνωστή και σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το σιδερένιο εγχειρίδιο που βρέθηκε στον τάφο του Αιγύπτιου φαραώ Τουταγχαμών και το οποίο έχει επίσης αποδειχθεί ότι κατασκευάστηκε από σίδηρο μετεωριτικής προέλευσης.
Παρόμοια ευρήματα σε διαφορετικές περιοχές έχουν οδηγήσει τους επιστήμονες να εξετάζουν τον ρόλο των εμπορικών δικτύων και των πολιτιστικών επαφών. Δεν αποκλείεται ο μετεωριτικός σίδηρος ή τα έτοιμα αντικείμενα να έφτασαν στην Ιβηρική μέσω ανταλλαγών που συνέδεαν τη δυτική Ευρώπη με την ανατολική Μεσόγειο.
Ωστόσο, παραμένουν άγνωστα τόσο η ακριβής προέλευση του υλικού όσο και ο τόπος κατασκευής των δύο αντικειμένων και η διαδρομή που ακολούθησαν μέχρι να καταλήξουν στον θησαυρό.
Ένα σημαντικό εύρημα για την ιστορία της μεταλλουργίας
Εφόσον επιβεβαιωθούν οριστικά τα αποτελέσματα, τα δύο αντικείμενα θα αποτελούν τα πρώτα γνωστά ευρήματα μετεωριτικού σιδήρου στην Ιβηρική Χερσόνησο. Η ανακάλυψη προσφέρει νέα στοιχεία για τις τεχνολογικές δυνατότητες των προϊστορικών κοινωνιών, αλλά και για τις επαφές τους με άλλους πολιτισμούς. Παράλληλα, αποδεικνύει ότι ακόμη και ευρήματα που έχουν μελετηθεί εδώ και δεκαετίες μπορούν να κρύβουν σημαντικά μυστικά.
Περισσότερα από 3.000 χρόνια μετά την κατασκευή τους, δύο αντικείμενα του Θησαυρού της Βιγιένα ενδέχεται να αποτελούν μια εντυπωσιακή απόδειξη ότι οι άνθρωποι της Εποχής του Χαλκού αξιοποιούσαν ήδη υλικά που είχαν φτάσει στη Γη από το Διάστημα.
Διαβάστε επίσης
Τόκιο: Κλέφτης επέστρεψε ρολόι αξίας 260.000 ευρώ μαζί με χειρόγραφη επιστολή συγγνώμης
Ιαπωνία: Ο άνδρας που έκανε επάγγελμα το... τίποτα και βρήκε ανθρώπους πρόθυμους να τον πληρώσουν