"Κρητικός είσαι;  Ξέρεις τι ευθύνη μεγάλη είναι τούτη;  Ξέρεις τι περηφάνια γιομίζει τα στήθια μας;  Θείο δώρο κείνος ο τόπος.  Είναι θείο δώρο να 'σαι Κρητικός.  Το ξέρεις;"
                                                                                                                 Νίκος Καζαντζάκης

Η υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη κι όσα ακούγονται για κάποιους ψευτονταήδες που τον τιρανούσαν "μικραίνουν" το ανάστημα της Κρήτης. Τα τελευταία χρόνια, το νησί δυσφημείται συστηματικά από τα Αθηνοκεντρικά κυρίως ΜΜΕ που βρίσκουν τρόπο να προβάλλουν υπέρμετρα μόνο τις κακές ... έξεις του τόπου μας.
Άλλοτε οι βεντέτες, άλλοτε οι μπαλωθιές κι άλλοτε οι χασισοφυτείες πασχίζουν να κάνουν συνώνυμο της Κρήτης την ανομία, τον παραλογισμό και το παράνομο κέρδος. Σ' αυτά ήρθε τώρα να προστεθεί και το buylling, ο εκφοβισμός και η ταπείνωση νέων ανθρώπων ή και παιδιών ακόμη. 
Αν κάτι χρωστάμε στο Βαγγέλη Γιακουμάκη ως κοινωνία, είναι μία συλλογική προσπάθεια να ξεριζώσουμε τη νέα ρίζα του κακού τώρα που είναι νωρίς. Η λεβεντιά του τόπου μας δεν τράφηκε ανά τους αιώνες με εκφοβισμούς 20χρονων νέων ή σχολιαρόπαιδων αλλά με ιδεώδη και αγώνες που εξύψωναν τον άνθρωπο και το δίκιο του και κατ' επέκταση τη συλλογική συνείδηση.
Και καθώς τα ζητούμενα ενός τόπου παραμένουν ίδια -μόνο οι συνθήκες του αλλάζουν- η Κρήτη οφείλει στον Βαγγέλη να επιστρατεύσει τις κοινωνικές της άμυνες και να απομονώσει όσους νομίζουν πως είναι μαγκιά να εκφοβίζουν μικρά παιδιά ή νέους ανθρώπους