Εικόνα πλήρους διάλυσης παρουσιάζει ο τομέας της Υγείας στην Κρήτη. Στα νοσοκομεία του νησιού οι συνθήκες θυμίζουν "εικόνα πολεμικού μετώπου", όπου χειρούργοι, γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό πασχίζουν να σώσουν ανθρώπινες ζωές ή να αποκαταστήσουν την υγεία ασθενών αυτοσχεδιάζοντας. Αιτία είναι η έλλειψη αναλώσιμων, η υποβάθμιση της ποιότητας των υλικών κι οι τραγικές ελλείψεις προσωπικού.

Ράμματα, νυστέρια και χειρουργικά εργαλεία έρχονται πια από την Ινδία και το Πακιστάν και συχνά δεν ανταποκρίνονται καν στις ενδεδειγμένες προδιαγραφές. "Χειρουργούμε όμως ανθρώπους κι όχι ... τυριά" μας είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών κ. Κωστάκης., που ως χειρουργός κι ο ίδιος αντιμετωπίζει καθημερινά τις συνθήκες εξαθλίωσης που επέφερε η κρίση κι οι περικοπές στην Υγεία στα νοσοκομεία μας.

Μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη σήμερα και στην εκπομπή του Νίκου Ψιλάκη ο κ. Κωστάκης αναφέρθηκε και στο ζήτημα του έμψυχου υλικού, φέρνοντας ως παράδειγμα τις συνθήκες στην Παιδιατρική κλινική του Βενιζελείου, που εκπροσωπεί και της οποίας οι εφημερίες βγήκαν μέχρι τις 18 του μήνα. "Προκηρύσσονται θέσεις γιατρών παντού στην Ελλάδα -είπε- και η 7η ΔΥΠΕ μένει κραυγαλέα εκτός και τα νέα κονδύλια των εφημεριών για την Κρήτη είναι πενιχρά.  Ιδίως για την Κρήτη η κατάσταση όλο και χειροτερεύει και στην Υγεία και στην Παιδεία.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος ο κ. Κωστάκης είπε χαρακτηριστικά πως σε μία μέρα αιχμής η Παιδιατρική κλινική εξετάζει περίπου 300 παιδιά με την συνδρομή μόλις ... δύο γιατρών. Στατιστική απαράδεκτη όταν πρόκειται για ανθρώπινες ζωές και ζητήματα υγείας.  Την ίδια ώρα οι έλληνες γιατροί παραμένουν περιζήτητοι και θεωρούνται κορυφαίοι σε χώρες που έχουν διάθεση να καλοπληρώσουν τις υπηρεσίες τους σε συνθήκες αξιοπρεπούς εργασίας. Εν τούτοις, όσοι παραμένουν πεισματικά στον τόπο τους "τιμωρούνται" παραδειγματικά με μισθούς που δεν ξεπερνούν τα €1100, ωράρια εξοντωτικά, ευθύνες για ανθρώπινες ζωές που πρέπει να βοηθήσουν χωρίς τον εξοπλισμό που απαιτείται, τα αναλώσιμα που χρειάζονται και το νοσηλευτικό προσωπικό που θα πρεπε να τους υποστηρίζει.

Ακούστε τη συζήτηση: