"Where' s the line?» (πού είναι η γραμμή) ρωτάνε με αγωνία όσοι φτάνουν περπατώντας στην Ειδομένη. Κρατώντας σφιχτά τα παιδιά τους και κουβαλώντας τα λιγοστά υπάρχοντά τους χιλιόμετρα ολόκληρα, η ... γραμμή, δηλαδή το σημείο διέλευσης στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας-ΠΓΔΜ, είναι ένας ακόμη στόχος που έχει επιτευχθεί για να φτάσουν πιο κοντά στο όνειρο της κεντρικής Ευρώπης. Θέλουν να πάνε να καθίσουν δίπλα στη γραμμή, να κοιτάνε απέναντι κι ας περιμένουν μέρες για να περάσουν, αρκεί να είναι εκεί κοντά.

Μέχρι το μεσημέρι πάντως, οι αρχές της γειτονικής χώρας δεν άνοιξαν στιγμή την ουδέτερη ζώνη. Με αγωνία, γυναίκες με παιδιά, μπήκαν το μεσημέρι μπροστά στο σημείο διέλευσης παρακαλώντας να μάθουν πότε θα μπορέσουν να περάσουν χωρίς να πάρουν απάντηση. Άλλωστε, χιλιάδες άνθρωποι, είναι πλέον μέρες εγκλωβισμένοι στον καταυλισμό, ενώ συνεχίζουν να έρχονται κατά δεκάδες κάθε μέρα με τα πόδια.

«Η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη και οι ανάγκες των ανθρώπων μεγαλώνουν γιατί βρίσκονται εδώ μέρες, με πολλά μικρά παιδιά» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Στέλλα Νάνου από την Υπατη Αρμοστεία.
«Κουρασμένοι, εξαντλημένοι, ανυπόμονοι, έχουν μεγάλη αγωνία για το τι θα συμβεί» συμπληρώνει χαρακτηρίζοντας «εκτάκτου ανάγκης» την ανθρωπιστική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.