100.6 FM KnossosFM
/Αναρωτιέμαι: γιατί να συζητάω μαζί τους;
ψωνίζουνε τη γνώση για να την πουλήσουν.
θέλουν να μάθουνε πού υπάρχει γνώση...
11:02 | 20/11/2014
Body
Έντονος προβληματισμός επικρατεί , κυρίως σε όσους ασχολούνται με τον τουρισμό (τουριστικοί πράκτορες, ξενοδόχοι κλπ)...
17:11 | 17/11/2014
Body
41 χρόνια θα συμπληρωθούν φέτος από την νεώτερη ελληνική "επανάσταση". Πολλά για να μην ξεφύγει κάποιος από το κλίμα της εποχής και λίγα για να μπορέσει να του γυρίσει την πλάτη. Εν τούτοις, η εθιμοτυπικού χαρακτήρα κατάθεση στεφάνων, το "πανηγυράκι" και ο κλεφτοπόλεμος των "γνωστών- αγνώστων" φροντίζουν πλέον να απαξιώνουν δεόντως την επέτειο. Ίσως μόνη συναφής σπίθα η νεολαία που ξεσηκώνεται για τα διαχρονικά αιτήματα στο σύνθημα "Ψωμί, παιδεία, Ελευθερία". Στον αντίποδα, η γενιά του Πολυτεχνείου μεγάλωσε κι εξαργύρωσε την επανάστασή της με θέσεις και αξιώματα. Άσε που παραδόξως πλήθυνε. Κάθε χρόνο διαπιστώνω με έκπληξη ότι όλο και περισσότεροι ... θυμούνται ότι ήταν εκεί. Από την πλευρά των "ηρώων", βεβαίως. Αντίθετα, είναι να απορείς τι απέγιναν οι "άλλοι". Αν όλη η Ελλάδα "έπαιζε" με τους εξεγερμένους, πού είναι εκείνοι που "εκ διανομής" έστω, είχαν τους "ρόλους" των ... κακών;Από αυτή τη σκοπιά βρήκα συγκλονιστική την αφήγηση ενός ανθρώπου που πρωταγωνίστησε στα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου του 1973: στρατιώτης Α.Σκευοφύλαξ, ο οδηγός του άρματος που έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου. Πριν λίγα χρόνια "έσπασε" για πρώτη φορά τη σιωπή του. Ένας ειλικρινής και αδαής άνθρωπος, που χρειάστηκε να ζήσει μία ολόκληρη ζωή, μετανιώνοντας για όσα έκανε και πίστεψε. Πιόνι στα χέρια μίας ξενοκινούμενης εξουσίας, που αρεσκόταν να χειραγωγεί την αμάθεια και το πάθος του υποτιθέμενου "πατριωτισμού" της διχόνειας, Η εξομολόγησή του δημοσιεύτηκε προ δεκαετίας στο Βήμα . «Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε». Στα 20 χρόνια του ο A. Σκευοφύλαξ βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, στην επίλεκτη ομάδα του Σώματος των Τεθωρακισμένων που κατέπνιξε την εξέγερση των φοιτητών. «Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο». Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάννης Τίρπας. «Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε ....
11:30 | 15/11/2014
Body
Κάθε χρόνο, με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές: Καταλήψεις πανεπιστημίων, ΜΑΤ, ...
20:28 | 14/11/2014
Body
Υπάρχουν φράσεις και διαθέσεις που χάνουμε στην πορεία μας; Μάλλον ναι. Και μαζί τους χάνουμε και τις εκφράσεις που είχαμε μετουσιώσει στην καθημερινότητά μας και τις αντιπροσώπευαν. Για παράδειγμα, για χρόνια ο πρώτος χαιρετισμός δύο ανθρώπων που αντάμωναν είχε την εξής στιχομυθία: - Τι κάνεις; - Ας τα λέμε καλά. Ήταν η ατάκα μίας εποχής που είχε αποδεχθεί πως η ζωή δεν μπορεί παρά να έχει τις δυσκολίες της και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να τις αντιμετωπίζει με αισιοδοξία. Έκτοτε, κύλησε νερό στ’ αυλάκι. Η ευτυχία, επί των ημερών μας προβάλλεται ως το απόλυτο ζητούμενο και οι χαιρετισμοί μας ακολουθούν τα κελεύσματα: - Τι κάνεις; - Καλά.Το διφορούμενο ή το αντίθετο του «καλά» θα ‘μοιαζε με παραδοχή αποτυχίας και στους άκρως ανταγωνιστικούς καιρούς μας, ουδείς ευκολύνεται να ξεστομίσει κάτι ανάλογο. Εν τούτοις, τα πρόσωπα γύρω μας δυσκολεύονται να εναρμονιστούν με τα ρηθέντα. Παρατηρείς διαρκώς σφιγμένα χαρακτηριστικά και «κουμπωμένα» χαμόγελα. Οι νεοέλληνες ξανακύλησαν πλέον στις εποχές που σφίγγουν … κι άλλο το ζωνάρι. Μόνο που τώρα σφίγγουν ταυτόχρονα και τα χείλη και χαμογελούν βεβιασμένα. Και ο σύγχρονος χαιρετισμός τους, το "καλά" διεκδικεί θέση εραλδικού εμβλήματος για τις βαθιές ανάσες. Κατά κανόνα σε αυτό το κρίσιμο σημείο αρχίζουν οι συμβουλές και οι ηθικολογίες. Μέσα στο γενικό πανικό μας, καθένας θα ήθελε να είναι και ... λιγάκι ένοχος, αρκεί η ενοχή να αποφέρει τα προσδοκώμενα. Το παραδεχόμαστε ιδιωτικώς αλλά το εξοστρακίζουμε δημοσίως. Όπως ακριβώς απαντάμε στο ερώτημα «τι κάνεις;»: κοφτά, υποκριτικά και … περήφανα. «Είμαι καλά»! Αν και εδώ ίσως ήταν πολυτιμότεροι ως συμβουλή οι στίχοι του ποιητή: Και μόνο που υπάρχω, έχω περίσσευμα.Υπάρχουνε πλούσιοι ενδεείς κι ενδεείςπολύ πλούσιοι, όπως εγώ. Το σώμα μου ...
13:00 | 14/11/2014
Body
Εταιρείες πυρηνικών στα βουνά της Κρήτης!!
23:56 | 13/11/2014
Body
Στις 3 Σεπτεμβρίου, με τίτλο «θα παραταθεί η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας;» γράφαμε στο ekriti.gr για το ακραίο...
17:35 | 13/11/2014
Body
Λογικά υπάρχουν λύσεις για το Ευρώ που προκύπτουν μέσα από την ίδια την ισχύ του.
10:48 | 13/11/2014
Body
Του Ιπποκράτη Μπελαδάκη
15:31 | 11/11/2014
Body
Το Αλτσχάιμερ είναι μία ασθένεια που προσβάλλει, κυρίως, άτομα άνω των 65 ετών. Βασικά συμπτώματα: η απώλεια μνήμης και η...
20:24 | 07/11/2014
Body
Η φρενίτιδα που ζήσαμε αυτές τις μέρες με το "δικαίωμα στο όνειρο" που πούλησε το τζόκερ μου θύμισε μία παλιότερη αλλά εντελώς διδακτική ιστορία. Πριν από 10 περίπου χρόνια ο πλανήτης στύλωσε έκπληκτος το βλέμμα του σε έναν οίκο ευγηρίας του Καναδά. Ένα ζεύγος ηλικιωμένων κέρδισε ένα δυσθεώρητο ποσό στο λαχείο. Ρεπόρτερ και απεσταλμένοι στρατοπέδευσαν για να μάθουν από πρώτο χέρι τι θα κάνουν τα ... μύρια οι υπερτυχεροί. Τους βομβάρδιζαν με ερωτήσεις παράλογα ... λογικές: τι θα αγοράσετε, που θα πάτε, τι δώρο θα κάνετε στα παιδιά σας; Το ζευγάρι κοιτούσε αποσβολωμένο το λεφούσι των εισβολέων και απαντούσε με κοφτές λογικά .. παράλογες φράσεις: τίποτα, πουθενά, δεν ξέρουμε. Και αίφνης η υπερτυχερή γριούλα (κόντευε 90 ετών) συνέρχεται. Χαμογελά κι αρχίζει ένα απροσδόκητο λογύδριο. H κ. Θέλμα, που κέρδισε το λαχείο, σε μία αναλαμπή ξέρει τι θέλει και δεν μελαγχολεί. Δεν θέλει να αλλάξει καν οίκο ευγηρίας, τους λέει. Πού να τρέχει τώρα, έχει συνηθίσει εκεί που μένει. (Πρέπει να είναι ωραίοι στον Καναδά οι οίκοι ευγηρίας). Δεν δηλώνει ότι θέλει να δώσει στα παιδιά της τα λεφτά, ή στα εγγόνια της, για τις σπουδές τους. Δεν έχει ακόμα σκεφτεί αν θα τους αγοράσει ακριβά δώρα. Παραδέχεται πως κάτι τέτοιο τη δυσκολεύει, της φέρνει νύστα, ή το ξεχνά. Αλλά δεν είναι χωρίς επιθυμίες. Θέλει ένα ζευγάρι κάλτσες για τον εαυτό της. Το ξεστομίζει κι έρχεται η σειρά των δημοσιογράφων να μείνουν ... αποσβολωμένοι. Η κ. Θέλμα παίρνει φόρα και εξηγεί πως θέλει να σταθεί όρθια στα ενενήντα της. Κι αυτό δεν θα το κάνουν τα λεφτά αλλά οι κάλτσες. Με αφορμή εκείνο το περιστατικό γράφτηκε μία θεατρική άσκηση, που έμεινε να θυμίζει πόσο σχετική αξία έχει .. ο όποιος λαχνός που κερδίζει κι ας τον ονειρεύονται πολλοί. Aφιερώστε της λίγο χρόνο γιατί αξίζει τον κόπο. Σκηνή πρώτη ...
14:23 | 07/11/2014
