Το blame game σε διεθνείς κρίσεις μπορεί να οριστεί ως η στρατηγική διαδικασία
"τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπος ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ";
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ
Άρθρο του Μάνου Παπαντωνάκη
Άρθρο του Νίκου Μανουσάκη.
*Άρθρο του Δρα Κωνσταντίνου Π. Μπαλωμένου
Έχουμε κράτος; Έχουμε κυβέρνηση; Έχουμε ένοπλες δυνάμεις; Έχουμε ναυτικό, αεροπορία και στρατό; Αν έχουμε, τί κάνουν όλοι αυτοί; Τί κάνει η κυβέρνηση;
Για την εύρυθμη παραγωγή θα πρέπει να εφαρμόζεται το κατάλληλο κλάδεμα
Πρέπει να βρούμε "σωτήρα" επιμένουν κάποιοι "έχοντες και κατέχοντες" και προσπαθούν να επιβάλουν "καμμένα χαρτιά" του παρελθόντος, που όταν ήταν στην εξουσία, μόνο κακό έκαναν στη χώρα.
Η ιστορία γράφεται με τη λογική συνοχή της κοινωνικής μνήμης.
Η θλίψη για αυτές τις άδικες απώλειες δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με αριθμούς.