Στην πολιτική το "βαφτιστικό" όνομα στην κάλπη δεν αρκεί.

Αυτό που μένει στη μνήμη των πολιτών είναι πολλές φορές  ένα "δεύτερο όνομα"- ένα προσωνύμιο που γεννιέται από το λαό και συνοψίζει έργο, ύφος, χαρακτήρα και ταυτότητα ενός πολιτικού προσώπου.

Αυτό το όνομα, το "άλλο"όνομα γίνεται πολλές φορές το μυστικό όπλο μιας μακροχρόνιας καριέρας και μιας ταυτότητας που μένει ανεξίτηλη στη μνήμη της κοινωνίας.

Η ελληνική σκηνή αλλά και ευρωπαϊκή είναι γεμάτη παραδείγματα.

Από τον Μιλτιάδη Έβερτ τον "Μπουλντόζα" της αυτοδιοίκησης, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον "Εθνάρχη", την Μάργκαρετ Θάτσερ τη "Σιδηρά Κυρία", η ιστορία δείχνει ότι αυτά δεν είναι μόνο "δεύτερα ονόματα" είναι πολιτικά εργαλεία που σφραγίζουν καριέρες και εξασφαλίζουν μακροημέρευση στην πολιτική.

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η δύναμη του προσωνυμίου είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Ο Δήμαρχος ή ο Περιφερειάρχης,o Σύμβουλος, δεν είναι μια μακρινή φιγούρα.

Βρίσκεται καθημερινά ανάμεσα στους πολίτες, περπατά στις ίδιες γειτονιές, ακούει τα ίδια προβλήματα.

Ένα προσωνύμιο λειτουργεί σαν γέφυρα με την κοινωνία, χτίζοντας μεγαλύτερη οικειότητα και εμπιστοσύνη.

Ο αιρετός που θα αναγνωρίζεται ως ο "άνθρωπος των έργων" ή ο "δήμαρχος μάναζερ" ή ο "πράσινος δήμαρχος" ή ο "δήμαρχος της καρδιάς μας" ή ο " δικός μας σύμβουλος" η ο "πολιτικός της διπλανής πόρτας" κερδίζει όχι μόνο σε ψήφους αλλά και θέση στη συνείδηση του κόσμου.

 Η επαναεκλογή ενός αυτοδιοικητικού δεν κρίνεται μόνο από το έργο αλλά και από το πώς οι πολίτες αναγνωρίσουν και θυμούνται τον αιρετό.

Ένα "δεύτερο όνομα",ένδεικτικό της ταυτότητας του, μπορεί να γίνει καταλύτης που θα δώσει νέα ώθηση στην πολιτική του εικόνα.

Ως επικοινωνιολόγος με μακρά εμπειρία στη δημιουργία εικόνας των πολιτικών το "δεύτερο όνομα" δεν είναι προϊόν μάρκετινγκ και ειδικών της επικοινωνίας.

Χτίζεται μέσα από τα social media, την άμεση επαφή με τον πολίτη αλλά και τις νέες ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών.

Είναι ο καθρέφτης της δημόσιας εικόνας που καλλιεργεί καθημερινά ο πολιτικός.

Για να είναι αυθεντικό και αποτελεσματικό ένα προσωνύμιο θα πρέπει να συμπυκνώνει το έργο και την εικόνα του αυτοδιοικητικού-πολιτικού.

Κάθε πρόταση που καταθέτω βασίζεται σε μελετημένη στρατηγική με αποδείξεις και δοκιμασμένες πρακτικές.

Η συγκεκριμένη εισήγηση για την ενίσχυση του ονόματος ενός πολιτικού με "δεύτερο όνομα" δεν αποτελεί πείραμα, αλλά μια μέθοδο που έχω εφαρμόσει διαχρονικά με αποδεδειγμένη επιτυχία σε γνωστα πρόσωπα της δημόσιας ζωής.

Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου αυτής επιβεβαιώνει τη βεβαιότητα και την αξιοπιστία των επικοινωνιακών μου επιλογών.

Η ιστορία διδάσκει ότι το όνομα ενός πολιτικού μπορεί να ξεχαστεί αλλά το προσωνύμιο του μένει.

Και δεν είναι απλώς ένα παρατσούκλι.  Είναι η ουσία της σχέσης του με την κοινωνία.

Αγαπητοί Πολιτικοί , για την επανεκλογή σας μόνο ένα όνομα δεν φτάνει!

*Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής  Αυτοβελτίωσης  (Σ.Ο.Π.Α.)

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του ekriti.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πολιτικοί σε πανικό: Όταν το σκάνδαλο "χτυπήσει" την πόρτα! του Θανάση Παπαμιχαήλ*