Απόψεις

Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Στην αρχή της διεύρυνσης της κομματικής βάσης των πολυσυλλεκτικών κομμάτων, φαίνεται ότι οδηγεί το τέλος των παραδοσιακών ιδεολογιών, μια διαδικασία που ξεκίνησε αργά και σταθερά πριν από την εμφάνιση της μνημονιακής ,δεκαετής κρίσης και εξελίσσεται ραγδαία κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.H επιθυμία για «υβριδικά» κόμματα δηλαδή ολίγον από κάθε ιδεολογία  και μακριά από την «καθαρότητα» που προέβαλλε μέχρι χθες. Διαφορετικά η επαφή με την εξουσία ανέφικτη.

Κάποτε η μετακίνηση ενός πολιτικού προσώπου από τον έναν πολιτικό χώρο στον άλλον, θεωρείτο «αποστασία». Αντίθετα σήμερα είναι απλά μια «μεταγραφή» όπως συμβαίνει στις αθλητικές ομάδες ή ακόμη και συστράτευση σε έναν κοινό σκοπό, σύμφωνα με τη δήλωση του αρχηγού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η αλήθεια είναι ότι στην πολιτική, άλλοτε πληρώνεσαι για να κάνεις τη μεταγραφή με μια θέση εξουσίας, και άλλοτε για να εξασφαλίσεις τη θέση σου στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Το «είδα το φως το αληθινό» και μπήκα είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!

Μια ματιά στους τελευταία εκλεγμένους στο Κοινοβούλιο, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές και αρκετές εξόφθαλμες παραφωνίες προσώπων που έχουν σαν αποτέλεσμα να «βγαίνουν στα κάγκελα» κορυφαία και μη, στελέχη των μεγάλων κομμάτων.

Σε «ατομικό» επίπεδο, η ανάγκη πολιτικής επιβίωσης, αναγκάζει να κάνουν τη γνωστή «κολοτούμπα»  πηγαίνοντας εκεί όπου λοιδορούσαν αλλά και το κόμμα να τους συγχωρεί και να ανοίγει τις αγκάλες του!

Φυσικά για αρκετούς γηγενείς πολιτευτές αλλά και εκλεγμένους, που έχουν «μουσκέψει» κομματικές φανέλες, οι προσχωρήσεις «ξένων» θεωρούνται χτύπημα κάτω από τη ζώνη και απειλή, σε θέσεις στα ψηφοδέλτια και σε κυβερνητικά έδρανα. Επιβραβεύονται όσοι επιδίδονται στο άλμα επί κοντώ!

Όταν ένα κόμμα θέλει να «ξανοιχτεί» και προς άλλες πολιτικές κατευθύνσεις και δεξαμενές ψηφοφόρων, πρέπει πρώτα να στεγανοποιήσει το δικό του κομματικό ακροατήριο και τις περισσότερες φορές ,να το κανακέψει με το δέλεαρ της πιθανής εξουσίας.

Η στρατηγική των δύο γραμμών, κεντροδεξιά – δεξιά ή κεντροαριστερά – αριστερά  αλλιώς «πατάω σε δύο βάρκες» εγκυμονεί κινδύνους «πνιγμού»! Δεν βγαίνει τις περισσότερες φορές.

Τα νέα φλερτ των δύο κομμάτων εξουσίας, με το γνωστό κόμμα του κέντρου δημιουργούν έναν νέο ρευστό σκηνικό και κανένας δεν μπορεί να προβλέψει που θα κάτσει η μπίλια. Οι εσωκομματικές εκλογές για την αρχηγία του κόμματος, δημιουργούν νέες συνθήκες και η τελική επιλογή του προσώπου, του νικητή, θα βάλει τα θεμέλια της νέας συνεργασίας του κόμματος.

Φυσικά, ένας εκλογικός αιφνιδιασμός, θα ανατρέψει κάθε πρόβλεψη για την εξέλιξη του πολιτικού σκηνικού.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι είμαστε μπροστά στο τέλος των ιδεολογιών, στο «ξεπάγωμα» του πολιτικού σκηνικού και στις νέες δυνατότητες για νέα κυβερνητικά σχήματα.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το φυσικό περιβάλλον και ο τουρισμός στην Κρήτη: τροχοπέδη ή προοπτική ανάπτυξης;

Ηγεσίες. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ενίσχυση της απασχόλησης και καταπολέμηση της ανεργίας στην Κρήτη...του Ζαχαρία Δοξαστάκη*

 

Απόψεις

Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς «…ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ»

Νικος Σιαλμάς

Όνειρο κάθε Έλληνα Αεροπόρου, πριν  ακόμη εισέλθει στην Σχολή Ικάρων, είναι να ανοίξει τα φτερά του και να ξεχυθεί στο Αιγαίο. Να γίνει συνεχιστής μιας μακράς παράδοσης Μαχητών της Πατρίδας. Τι ευλογία, τιμή και βαριά ΕΥΘΥΝΗ, να αποτελείς την αιχμή του δόρατος του Κράτους, να σου δίνεται το ιερό καθήκον της υπεράσπισης του Αιγαίου μας και του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ.

Πουθενά αλλού στον κόσμο ο ουρανός, ο ήλιος και η θάλασσα δεν δένονται τόσο αρμονικά μεταξύ τους. Και οι Αεροπόροι αγκαλιά με αυτά τα τρομερά ατσάλινα πουλιά  να γίνονται μύστες αυτής της μυστηριακής και αρχέγονης σχέσης. Μόνο όσοι το έχουν ζήσει μπορούν να αντιληφθούν πλήρως το μεγαλείο αυτού του συναισθήματος. Είναι το ίδιο συναίσθημα που με δέος βίωσε ο Ίκαρος πριν το χαμό του στο Αρχιπέλαγος. Το ίδιο συναίσθημα που πεισμώνει τους Έλληνες Ιπταμένους, όταν αφού ακούσουν το «ουρλιαχτό της σειρήνας», απογειώνονται για να εμπλέξουν τους ανατολίτες εισβολείς. Η ιστορική μνήμη της Φυλής «ρέει» στο αίμα τους . Ηρωικές φιγούρες του παρελθόντος, μνήμες αγώνων και θυσιών και «ιστορικές εκκρεμότητες» με τους νομάδες άρπαγες, δεν αφήνουν περιθώριο για αποτυχίες.

Ένα βήμα πριν το πάτημα της σκανδάλης, μία κίνηση μακριά από το «ΜΑSTER ΑRM», περνάνε το μήνυμα που ΜΟΝΟ η «Σκληρή Ισχύς» μπορεί να κάνει κατανοητό στους αλλόπιστους εχθρούς του Γένους. Το μήνυμα που η διπλωματία και η συμμορία του κατευνασμού και της ηττοπάθειας δεν καταφέρνουν να περάσουν. Είναι παράδοξο αλήθεια, ο αντίπαλος να γνωρίζει την ισχύ σου και πέρα από τα λόγια να μην τολμά το επόμενο βήμα, ενώ το φυγόστρατο πολιτικό, ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό κατεστημένο της Πατρίδας, καλλιεργεί αναίτια φοβικά σύνδρομα.

Η ζωή ενός Ιπταμένου, ασκητική. Εγκλεισμός, μελέτη, μελέτη, μελέτη, γνώση του μέσου, των διαδικασιών, των όπλων, του αντιπάλου, φυσική κατάσταση, ψυχική και συναισθηματική προετοιμασία, εγρήγορση, ειλικρίνεια στην απενημέρωση, ένας συνεχής κύκλος.

Ο Στέφανος Καραβίδας, πετά με F-16, πάνω από το μνημείο του Νίκου Σιαλμά.
Ο Στέφανος Καραβίδας, πετά με F-16, πάνω από το μνημείο του Νίκου Σιαλμά.

Σύμβολο για τους κοσμοκαλόγερους των Πολεμικών Μοιρών ένα σημείο στον χάρτη: ΑΚΡΑ ΣΙΑΛΜΑΣ ή αλλιώς Ακρωτήριο Υποσμηναγού Νικολάου Σιαλμά, νότιο άκρο Αγίου Ευστρατίου, 25Οος Μεσημβρινός…

Τόπος Θυσίας, Μνημείο Χρέους, Προσκύνημα, και Πηγή αέναου Φρονήματος για τους Αεροπόρους. Είναι εκεί που στις 18 Ιουνίου του 1992 ο Υπσγος (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς από το Θέρμο της Αιτωλοακαρνανίας, με χαρακτηριστικό κλήσης «ΣΠΑΡΤΗ» έγινε για τους Αεροπόρους ΙΣΑΞΙΟΣ του ΛΕΩΝΙΔΑ. Έδωσε τη ζωή του, στα 27 του έτη για το Αιγαίο και την Πατρίδα.

Μια τεράστια Ασπίδα, ένα Δόρυ προς την Ανατολή και ένα «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

*Ο Στέφανος Καραβίδας είναι Επισμηναγός ε.α., πρώην Ιπτάμενος της 335Μ της 116ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια διαμένει μόνιμα και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Η.Α.Ε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η Κρήτη δεν ξεχνά τον ήρωα σμηναγό Κώστα Ηλιάκη

Έτοιμο το πρώτο Rafale που θα παραδοθεί στην Ελλάδα

14 Οκτωβρίου 2004: Η απώλεια τεσσάρων πιλότων και δύο αεροσκαφών που συγκλόνισε την Ελλάδα