Αφιερωματα

Πατήρ Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης: Ο ιερέας της Σπιναλόγκα που κοινωνούσε τους λεπρούς

Πατήρ Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης.jpg

Ο ιερομόναχος πατήρ Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης έζησε στη Σπιναλόγκα και λειτουργούσε στους λεπρούς.

Για δέκα ολόκληρα χρόνια, ο παπάς της Σπιναλόγκα, κοινωνούσε τους λεπρούς και έπειτα κατάλυε (έπινε) την υπόλοιπη θεία κοινωνία χωρίς να κολλήσει λέπρα!

Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε για το «νησί των ζωντανών νεκρών» είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία.

Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.

Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.

– Παπά, θα κάτσω στην Λειτουργία σου μ’ έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις. Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου.

Ο ιερέας έγνευσε συγκαταβατικά. Στα κοντινά κελιά ακούστηκε η κουβέντα κι άρχισαν να μαζεύονται διάφοροι στο πλάι του ναού, εκεί που ήταν ένα μικρό χάλασμα, με λιγοστή θέα στο ιερό. Παραμόνευσαν οι χανσενικοί στο τέλος της Λειτουργίας κι είδαν τον παπά δακρυσμένο και γονατιστό στην Ιερή Πρόθεση να κάνει την κατάλυση.

Πέρασε μήνας. Οι χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θά ‘ρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως ιερέας. Όμως ο παπάς επέστρεψε υγιής και ροδαλός κι άρχισε με ηθικό αναπτερωμένο να χτυπά την καμπάνα του παλιού ναΐσκου.

Έκτοτε και για δέκα τουλάχιστον χρόνια η Σπιναλόγκα είχε τον ιερέα της. Οι χανσενικοί αναστύλωσαν μόνοι τους της εκκλησία και συνάμα αναστύλωσαν και την πίστη τους.  Κοινωνούσαν τακτικά και πάντα κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης, για να βεβαιωθούν πως το «θαύμα της Σπιναλόγκα» συνέβαινε ξανά και ξανά.

To 1957, με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών και την ίαση των λεπρών, το λεπροκομείο έκλεισε και το νησί ερημώθηκε. Μόνο ο ιερέας έμεινε στο νησί ως το 1962, για να μνημονεύει τους λεπρούς μέχρι 5 χρόνια μετά το θάνατό τους. Ιδού, λοιπόν, ένας σύγχρονος αθόρυβος ήρωας, που δεν τιμήθηκε για το έργο του από κανέναν, και που -αν προσέξατε- δεν παραθέσαμε το όνομά του γιατί απλά δεν το γνωρίζουμε! Το γνωρίζει όμως –

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο:

 

 

Αφιερωματα

Ο Άγιος Σάββας και η θαυμαστή ζωή του (βίντεο)

Άγιος Σάββας

Η Εκκλησία  τιμά τη μνήμη του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου 5 Δεκεμβρίου. Ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος καταγόταν από την Καππαδοκία και σε μικρή ηλικία αποφάσισε να αφιερωθεί στον Θεό και να πάει σε μοναστήρι.

Σε ηλικία 18 ετών πήγε στα Ιεροσόλυμα όπου πήγε να συναντήσει τον Μέγα Ευθύμιο για να ασκητέψει πλησίον του. Ο Μέγας Ευθύμιος τον έστειλε σε ένα κοινόβιο μοναστήρι στο οποίο ήταν ηγούμενος ο Όσιος Θεόκτιστος. Εκεί στο κοινόβιο μοναστήρι ο Άγιος Σάββας παρόλο που ήταν νεαρός, διέπρεψε στις αρετές και στις ασκήσεις και μάλιστα ο Μέγας Ευθύμιος τον προσαγόρευσε ως «παιδαριογέροντα».

Μετά το θάνατο του Μεγάλου Ευθυμίου ακολούθησε τον ερημητισμό σε σπήλαιο της περιοχής, κοντά στο μοναστήρι όπου έμενε. Ίδρυσε τέσσερις μεγάλες λαύρες και έξι μοναστήρια με χιλιάδες μοναχούς.

Ο Άγιος Σάββας είχε το χάρισμα από τον Θεό να θεραπεύει αρρώστους και να κάνει θαύματα και εν ζωή και μετά θάνατον. Μάλιστα είναι και προστάτης των καρκινοπαθών.

Ο Άγιος Σάββας που από μικρό παιδί ποθούσε να είναι κοντά στον Θεό και να γίνει άγιος, σε ηλικία ενενήντα τεσσάρων (94) ετών κοιμήθηκε εν Κυρίω και ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Λαύρας που ίδρυσε ο ίδιος ο Άγιος και βρίσκεται κοντά στην Βηθλεέμ στους Αγίους Τόπους.

Ιερό Λείψανο του Αγίου Σάββα
Ιερό Λείψανο του Αγίου Σάββα

Το ιερό λείψανο του Αγίου Σάββα μετά από λίγα χρόνια το έκλεψαν οι σταυροφόροι και το μετέφεραν αρχικά στην Κωνσταντινούπολη, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα το ιερό λείψανο μετέβηκε στη Βενετία. Το 1965 μ.Χ. με θαυματουργικό τρόπο το λείψανο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου επέστρεψε στην Ιερά Μονή Λαύρας του Αγίου Σάββα στους Αγίους Τόπους.

Εκ της Ιεράς Μονής Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ (Τρίκορφο Φωκίδος).

Δείτε το βίντεο με τον Γέροντα Νεκτάριο Μουλατσιώτη

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Άγιος Νικόλαος, ο προστάτης των ναυτικών

Εντυπωσιακό: Μια υπόγεια ορθόδοξη εκκλησία χτισμένη από... αλάτι!

ESPA BANNER