Γιατί κάποιοι προτιμούν να γυρίζουν νωρίς στο σπίτι μετά από μια έξοδο

Η βραδιά κυλάει όμορφα, η παρέα έχει περάσει καλά και το δείπνο έχει ολοκληρωθεί με γέλια και συζητήσεις. Όταν όμως πέφτει η πρόταση για ένα ακόμη ποτό ή για αλλαγή μαγαζιού, υπάρχει συχνά κάποιος που έχει ήδη αποφασίσει ότι θέλει να επιστρέψει σπίτι.

Δεν είναι απαραίτητα κουρασμένος ούτε έχει χάσει το ενδιαφέρον του για την παρέα. Απλώς αισθάνεται ότι έχει απολαύσει τη βραδιά και δεν χρειάζεται να τη συνεχίσει.

Αυτή η επιλογή δεν γίνεται πάντα εύκολα αποδεκτή από τους υπόλοιπους. Όποιος θέλει να φύγει νωρίτερα συχνά βρίσκεται στη θέση να εξηγεί την απόφασή του και να απαντά σε ερωτήσεις όπως γιατί δεν μένει λίγο ακόμη ή γιατί αποχωρεί ενώ όλοι περνούν καλά.

Ωστόσο, όπως αναφέρει το γαλλικό περιοδικό Psychologies, η ανάγκη να επιστρέψει κάποιος στο σπίτι δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είναι αντικοινωνικός. Μπορεί να αντανακλά έναν διαφορετικό τρόπο με τον οποίο βιώνει και απολαμβάνει τις κοινωνικές εμπειρίες.

Ψυχολογία: Τι είναι η «αποδοτικότητα της εμπειρίας»

Η ειδικός στη θετική ψυχολογία Τζόντι Γουέλμαν έχει ασχοληθεί με την έννοια που αποκαλεί «αποδοτικότητα της εμπειρίας». Πρόκειται για την ικανότητα να αντλεί κάποιος ικανοποίηση από το ουσιαστικό μέρος μιας δραστηριότητας, χωρίς να θεωρεί απαραίτητο ότι πρέπει να διαρκέσει όσο το δυνατόν περισσότερο.

Σε άρθρο της στο Psychology Today εξηγεί ότι υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν περισσότερο την αρχή μιας εμπειρίας. Χαίρονται όταν συναντούν ξανά τους φίλους τους, όταν δοκιμάζουν για πρώτη φορά ένα εστιατόριο ή όταν ξεκινούν να παρακολουθούν μια συναυλία. Όταν, όμως, καλύψουν την περιέργειά τους και βιώσουν την ευχάριστη πλευρά της δραστηριότητας, η επιθυμία να συνεχίσουν μειώνεται.

Για αυτούς, η αξία μιας εξόδου δεν καθορίζεται από τις ώρες που θα περάσουν εκτός σπιτιού, αλλά από το πόσο όμορφα αισθάνθηκαν κατά τη διάρκειά της. Έτσι, μπορεί να επιστρέψουν μετά από δύο ώρες με την αίσθηση ότι έζησαν μια εξαιρετική βραδιά, ακόμη κι αν οι υπόλοιποι θέλουν να διασκεδάσουν μέχρι το πρωί.

Γιατί ο ενθουσιασμός μειώνεται όσο περνά η ώρα

Ένας πιθανός τρόπος να εξηγηθεί αυτή η συμπεριφορά είναι η ηδονική προσαρμογή. Πρόκειται για μια ψυχολογική διαδικασία κατά την οποία ο άνθρωπος συνηθίζει σταδιακά τις ευχάριστες καταστάσεις.

Έτσι, κάτι που αρχικά του προκαλεί μεγάλο ενθουσιασμό μπορεί με τον χρόνο να γίνει μέρος της καθημερινότητάς του και να μην του προσφέρει την ίδια ένταση ικανοποίησης.

Το φαινόμενο αυτό έχει μελετηθεί επί δεκαετίες και χρησιμοποιείται για να εξηγήσει γιατί η χαρά που προκαλεί, για παράδειγμα, η αγορά ενός καινούργιου αυτοκινήτου ή μια αύξηση στον μισθό μπορεί να υποχωρήσει πιο γρήγορα από όσο περιμέναμε.

Αντίστοιχα, μια κοινωνική έξοδος δεν διατηρεί απαραίτητα τον αρχικό ενθουσιασμό της μέχρι το τέλος. Σύμφωνα με την προσέγγιση της Γουέλμαν, ορισμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πιο έντονα αυτή τη μετάβαση και, αφού απολαύσουν τις πρώτες στιγμές, προτιμούν να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ενδιαφέρονται λιγότερο για τους φίλους τους ή ότι δεν μπορούν να χαρούν μια κοινωνική συνάντηση. Απλώς αισθάνονται ότι έχουν ήδη πάρει όσα ήθελαν από τη συγκεκριμένη εμπειρία και δεν χρειάζονται επιπλέον ώρες για να τη θεωρήσουν επιτυχημένη.

Η ανάγκη για προσωπικό χρόνο και αυτονομία

Η επιθυμία να επιστρέψει κάποιος νωρίς στο σπίτι μπορεί να σχετίζεται και με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον χρόνο και την προσωπική του ελευθερία. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να έχουν τον έλεγχο του προγράμματός τους και να αποφασίζουν οι ίδιοι πώς θα αξιοποιήσουν τις ώρες τους.

Όταν η έξοδος παρατείνεται, αρχίζουν ενδεχομένως να σκέφτονται όλα όσα θα μπορούσαν να κάνουν στο σπίτι: να διαβάσουν ένα βιβλίο, να παρακολουθήσουν ένα επεισόδιο από την αγαπημένη τους σειρά ή απλώς να απολαύσουν την ηρεμία τους.

Για αυτούς, η επιστροφή στο σπίτι δεν αποτελεί αναγκαστικά διακοπή μιας ευχάριστης βραδιάς. Αντίθετα, μπορεί να είναι η μετάβαση σε έναν άλλο τρόπο χαλάρωσης, τον οποίο επίσης θεωρούν σημαντικό και απολαυστικό.

Όταν η κοινωνική έξοδος γίνεται κουραστική

Ένας ακόμη παράγοντας που αναφέρει η Τζόντι Γουέλμαν είναι ο κορεσμός από τα πολλά ερεθίσματα. Σε μια κοινωνική συνάντηση υπάρχουν ταυτόχρονα συζητήσεις, μουσική, θόρυβος και συνεχείς αλληλεπιδράσεις με άλλους ανθρώπους. Όλα αυτά απαιτούν ενέργεια και δεν επηρεάζουν όλους με τον ίδιο τρόπο.

Κάποιοι φτάνουν νωρίτερα στο σημείο να αισθανθούν ότι χρειάζονται ησυχία και απόσταση από την έντονη κοινωνική δραστηριότητα. Η απόφαση να φύγουν τότε δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας απέναντι στην παρέα τους, αλλά έναν τρόπο να αναγνωρίσουν και να σεβαστούν τα προσωπικά τους όρια και τον δικό τους ρυθμό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Η Γαλλία ενημέρωσε Τουρκία και Αίγυπτο για το καλώδιο με ρηματική διακοίνωση -Τι έγραψε το γαλλικό ΥΠΕΞ

Μακελειό στην Κρακοβία: Υπέκυψε στα τραύματά του ο 24χρονος δράστης της σφαγής

Ντελιβεράδες, άνεργοι ακόμη και νεκροί: Αυτοί ήταν οι «αχυράνθρωποι» της απάτης των 206 εκατ. ευρώ