Υγεία

Αν αποκτήσεις αγόρι σε μεγάλη ηλικία θα γίνει ένας πανέξυπνος «σπασίκλας»

μεγάλος πατέρας

Τα παιδιά -ιδίως τα αγόρια- που έχουν γεννηθεί από πατέρες μεγάλης ηλικίας, είναι πιο έξυπνα, πιο εστιασμένα στα όποια (συνήθως διανοητικά) ενδιαφέροντά τους και πιο αδιάφορα για το αν «κολλάνε» με τους γύρω τους. Εν ολίγοις, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να τους βλέπουν οι άλλοι ως «σπασίκλες», «φυτά» και τα συναφή.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανο-αμερικανικής επιστημονικής έρευνας. Ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι τα παιδιά μεγαλύτερων πατέρων κινδυνεύουν περισσότερο από αυτισμό, σχιζοφρένεια και άλλες διαταραχές, η νέα έρευνα δείχνει ότι η προχωρημένη ηλικία του πατέρα έχει και κάποια πλεονεκτήματα, όσον αφορά την εκπαίδευση και την καριέρα του παιδιού (στο μέτρο βέβαια που το παιδί αδιαφορεί αν οι άλλοι τον βλέπουν ως «σπασικλάκι»...).
   
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του Βασιλικού Κολλεγίου (King's College) του Λονδίνου και του Τμήματος Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τη δρα Μαγκνταλένα Γιανέκα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής "Translational Psychiatry", ανέλυσαν στοιχεία για 15.000 ζεύγη διδύμων.
        
Όταν οι δίδυμοι ήσαν 12 ετών, υποβλήθηκαν σε τεστ που κατέγραψαν βασικά χαρακτηριστικά ενός «σπασίκλα» (δείκτη νοημοσύνης, «κόλλημα» με τις γνώσεις, δυσκολία επικοινωνίας με τους συνομηλίκους κ.α.). Σχετικά ερωτηματολόγια συμπλήρωσαν και οι γονείς των παιδιών. Τελικά, διαμορφώθηκε ένας ιδιόμορφος «δείκτης σπασικλοσύνης» για κάθε παιδί.
         
Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά μεγαλύτερων πατέρων είχαν υψηλότερο δείκτη, άσχετα με το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, την μόρφωση ή το επάγγελμα των γονιών. Για τους πατέρες άνω των 25 ετών, ο δείκτης των παιδιών τους ήταν 39,6 κατά μέσο όρο, αλλά ανέβαινε στο 41 για τα παιδιά των πατέρων 35 έως 44 ετών και στο 47 για τα παιδιά πατέρων άνω των 50 ετών.
   
Επιπλέον, η μελέτη βρήκε ότι τα παιδιά με υψηλό δείκτη τα πήγαιναν καλύτερα στις εξετάσεις του σχολείου τους, ιδίως στα μαθήματα του τομέα STEM (Επιστήμη-Τεχνολογία-Μηχανική-Μαθηματικά) για αρκετά χρόνια αφότου είχε μετρηθεί ο δείκτης της «σπασικλοσύνης» τους.
   
Η επίπτωση του μεγάλης ηλικίας πατέρα είναι πιο έντονη στα αγόρια (για άγνωστους λόγους), στα οποία ο δείκτης αυξάνει περίπου μιάμιση μονάδα για κάθε πέντε παραπάνω χρόνια ηλικίας του πατέρα. Από την άλλη, η ηλικία της μητέρας δεν φαίνεται να επηρεάζει σχεδόν καθόλου το δείκτη «σπασικλοσύνης».
         
Γιατί όμως ένας μεγαλύτερος πατέρας έχει μια τέτοια επίδραση σε ένα παιδί; Εν μέρει, λένε οι ερευνητές, επειδή, έχοντας μεγαλύτερη ηλικία, είναι πιθανότερο να έχει πιο εξελιγμένη καριέρα, πράγμα που επιτρέπει στο παιδί να ανατραφεί σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με πλουσιότερα ερεθίσματα.
   
Παράλληλα, όμως υπάρχουν και γονίδια που εμπλέκονται στη «σπασικλοσύνη», τα οποία μάλιστα, σε ένα βαθμό, είναι ίδια με αυτά του αυτισμού. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι έως το 57% του δείκτη «σπασικλοσύνης» κληρονομείται. Αν αυτό είναι σωστό, αποτελεί άλλη μία ένδειξη ότι περιβάλλον και γονίδια μοιράζονται σχεδόν εξίσου την επιρροή τους πάνω σε ένα παιδί.
   
Όπως είπε η δρ Γιανέκα, πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι ορισμένα γονίδια του αυτισμού συνδέονται με υψηλότερη νοημοσύνη. Από την άλλη, πρόσθεσε, «αν δει κανείς ολόγυρα, αυτοί που τα καταφέρνουν μια χαρά στη ζωή σήμερα, είναι οι σπασίκλες».
          
Καθόλου παράξενο, λοιπόν, που εδώ και χρόνια η τηλεοπτική σειρά "Big Bang Theory" -ένας ύμνος στους «σπασίκλες- έχει τέτοια διεθνή επιτυχία (και στην Ελλάδα)...

ΑΠΕ ΜΠΕ

Υγεία

Αλκοολισμός: Ο απρόσμενος παράγοντας που μειώνει τον κίνδυνο

αλκοόλ ανήλικος

Νέα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι ακόμα και σε περίπτωση που η κληρονομικότητα δεν τάσσεται υπέρ μας, ένα υποστηρικτικό φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του αλκοολισμού.

«Tα γονίδια παίζουν βασικό ρόλο στην κατανάλωση αλκοόλ, δεν αποτελούν όμως τον αυτοσκοπό μας» σημειώνει η Δρ Jinni Su, επίκουρη καθηγήτρια στο πολιτειακό πανεπιστήμιο της Αριζόνα στο Τέμπε και επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης.

Η ομάδα της Δρ Jinni Su ανέλυσε στοιχεία περισσότερων από 2.800 αντρών και γυναικών ηλικίας 18 ως 65, διερευνώντας πιθανές συσχετίσεις μεταξύ γενετικής σύνθεσης, χαρακτηριστικών προσωπικότητας, κοινωνικής υποστήριξης και κινδύνου του αλκοολισμού. Διαπίστωσαν ότι οι ενήλικες που διέτρεχαν αυξημένο γενετικό κίνδυνο εμφάνισης του αλκοολισμού, είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι εξωστρεφείς χαρακτήρες που αναζητούν την περιπέτεια και την προσοχή.

Όμως, ίσως η πιο εντυπωσιακή διαπίστωση των ερευνητών ήταν ότι, έχοντας αυτή την προσωπικότητα, όταν αυτά τα άτομα διατηρούσαν υγιείς σχέσεις με το φιλικό και οικογενειακό τους περιβάλλον, αυτό λειτουργούσε ως ένα προστατευτικό πλέγμα ενάντια στον αλκοολισμό.

Μια ερμηνεία που δίνει η Jinni Su είναι πως όλα αυτά τα έντονα συναισθήματα που νιώθουν βρίσκουν εκτόνωση στον κοινωνικό τους περίγυρο παρά στο ποτό: «Η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην αντιμετώπιση του αλκοολισμού των αγαπημένων τους προσώπων, για παράδειγμα, παρέχοντας συναισθηματική υποστήριξη ή βοηθώντας στην ενασχόληση με δραστηριότητες που διοχετεύουν την γενετική τους προδιάθεση αλλά με υγιή τρόπο».

Τα αποτελέσματα μιας παλιότερης μελέτης

Παρόλα αυτά, οι ερευνητές σημειώνουν και αποτελέσματα παλιότερης μελέτης για την γενετική του αλκοολισμού που ξεκίνησε το 1991 και αφορούσε σε Αμερικανούς προερχόμενους από την Ευρώπη. Τα αποτελέσματα της υποδεικνύουν ότι η γενετική προδιάθεση είναι μόλις κατά το ήμισυ υπεύθυνη για την εμφάνιση αλκοολικών συμπεριφορών.

Σε αυτή όμως τη μελέτη η μεθοδολογία ήταν διαφορετική, μιας και διερευνήθηκαν και αναλύσεις DNA σε σχέση με τη συμπεριφορά στο αλκοόλ και επανεξετάσεις έπειτα από την αρχική εκτίμηση των συμμετεχόντων. Οι συμμετέχοντες επίσης συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια προσωπικότητας που στόχο είχαν να καθορίσουν πόσο ελκυστικές τους φαίνονταν οι ριψοκίνδυνες καταστάσεις, με μια απλή ερώτηση: Προτιμάτε τα μεγάλα πάρτι ή μικρότερες συγκεντρώσεις με φίλους που προάγουν τη συζήτηση;

Το προβλεπόμενο μάλλον αποτέλεσμα ήταν ότι όσοι έκαναν κατάχρηση του αλκοόλ προτιμούσαν τις έντονες συγκινήσεις και ήταν πιο πιθανό να πίνουν χωρίς μέτρο. Την ίδια στιγμή όμως, τα άτομα με μεγαλύτερο γενετικό ρίσκο προς την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ήταν πιο πιθανό να μην έχουν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις. Ειδικότερα, οι ερευνητές τόνισαν την μικρότερη υποστήριξη από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον για όσους έπιναν πολύ.

Το αντίστροφο όμως ήταν επίσης αληθές: Για όσους είχαν γενετική προδιάθεση και ήθελαν να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο, η στήριξη από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον λειτουργούσε ως ασπίδα ενάντια στον αλκοολισμό.

Συνολικά, η Δρ Su επισημαίνει πως η σύνθετη αυτή αλληλεπίδραση μεταξύ κοινωνικής υποστήριξης, γενετικής και προσωπικότητας μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη στη μάχη κατά του αλκοολισμού.

Tι απαντούν οι κοινωνικοί επιστήμονες

Ο Μάικλ Πόλαρντ, ανώτερος κοινωνιολόγος της RAND Corporation υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη έρευνα συνδέει την υποστήριξη από το κοντινό περιβάλλον και της γενετικής προδιάθεσης, προσδιορίζοντας όμως τον ρόλο της στη μείωση της αναζήτησης πρωτόγνωρων εμπειριών, σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Τονίζει όμως, ως περιορισμό της έρευνας, ότι η μελέτη μέτρησε την αντίληψη του ατόμου ως προς την υποστήριξη παρά την πραγματική υποστήριξη. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα που κάνουν κατάχρηση του αλκοόλ μπορεί να έχουν λιγότερη επίγνωση του πραγματικού επιπέδου βοήθειας που θα μπορούσαν να λάβουν από τα μέλη της οικογένειας.

Διαβάστε επίσης: 

Ηράκλειο - Παραχώρηση αεροδρομίου στο ΤΑΙΠΕΔ: Αναζητούν τρόπους για να βάλουν "φρένο"!

Λιμάνι Ηρακλείου: Σε έναν μήνα θα ξέρουμε τον νέο "ιδιοκτήτη"

Ηράκλειο: Θρήνος για τον Ματθαίο και τον Έρντι... (φωτογραφίες)

ESPA BANNER