Πολιτισμός

Πλήθος κόσμου στα “νησιά των ανέμων “ στο Μουσείο Μεσαράς

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρών

Στην χρηματοδότηση των ιστορικών μνημείων της Μεσαράς, αλλά και στην ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της ευρύτερης περιοχής αναφέρθηκε ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης εγκαινιάζοντας την περιοδική έκθεση «Τα νησιά των ανέμων. Ο ναυτικός πολιτισμός του Προϊστορικού Αιγαίου» στο νεόδμητο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσαράς, στον οδικό κόμβο Αμπελούζου. «Πυξίδα μας αλλά και μοχλός ανάπτυξης, αποτελεί ο Πολιτισμός», είπε ο κ. Αρναουτάκης αναφερόμενος στο σημαντικό ιστορικό και πολιτισμικό απόθεμα της Μεσαράς, ενώ ανακοίνωσε  την χρηματοδότηση 2,7 εκ. ευρώ για τη ολοκλήρωση,  εξοπλισμό, ψηφιακές εφαρμογές της μόνιμης έκθεση του Μουσείου Μεσαράς, την χρηματοδότηση 240.000 € για την ολοκλήρωση της ανασκαφής και αναστήλωσης του Αρχαίου θεάτρου Γόρτυνας, προσθέτοντας επίσης, ότι, η Περιφέρεια Κρήτης αναλαμβάνει την χρηματοδότηση και υλοποίηση του έργου ενοποίησης των Αρχαιολογικών χώρων της Μεσαράς. Πρόκειται, όπως τόνισε ο Περιφερειάρχης «για ένα σημαντικό αναπτυξιακό έργο που θα φέρει σημαντικά οφέλη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσαράς.»

Εκπρόσωποι της Εκκλησίας, Αρχές, φορείς και πλήθος κόσμου κατέκλυσαν τον χώρο του νέου Μουσείου για να θαυμάσουν τα εντυπωσιακά εκθέματα της Περιοδικής έκθεσης που θα διαρκέσει μέχρι 31 Αυγούστου με οργανωτές την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και το Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης. Θερμό καλωσόρισμα, μιλώντας παράλληλα για την σημαντικότητα της έκθεσης έγινε από την Δ/ντρια της εφορείας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου Βασιλική Συθιακάκη, τον Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη και τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης Δρ. Διαμαντή Παναγιωτόπουλο, ο οποίος επίσης ξενάγησε στην έκθεση τους εκπροσώπους των Αρχών και όλους τους επισκέπτες.

Η περιοδική έκθεση, όπως ανέφεραν οι ομιλητές «στοχεύει να ανασυνθέσει με όσο το δυνατόν γλαφυρότερο τρόπο μια συνολική εικόνα της ναυτικής παράδοσης στο Προϊστορικό Αιγαίο, με ψηφιακές και σχεδιαστικές αναπαραστάσεις, αλλά και τρισδιάστατα ομοιώματα πλοίων, λιμανιών και λιμενικών εγκαταστάσεων. Τα αρχαιολογικά δεδομένα παρουσιάζονται μέσω μεγάλων πόστερ με πλούσια εικονογράφηση και συνοδευτικά επεξηγηματικά κείμενα, αλλά και μέσω ομοιωμάτων αρχαίων αντικειμένων. Αυτό το πληροφοριακό υλικό συνδυάζεται με επιλεγμένα αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή της Μεσαράς που σχετίζονται με τις ναυτικές δραστηριότητες του μινωικού πολιτισμού.

Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας της έκθεσης οφείλεται κυρίως στην προσπάθεια μιας πρακτικής προσέγγισης της ιστορίας της αιγαιακής ναυσιπλοΐας, η οποία επέτρεψε για πρώτη φορά μια σειρά από πειστικές υποθέσεις πάνω σε ποικίλα αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τις τεχνικές ναυπήγησης, το μέγεθος, το σχήμα και την πλοήγηση των πλοίων, αλλά και την μορφή και λειτουργία λιμενικών εγκαταστάσεων της Εποχής του Χαλκού. Βασικός στόχος της έκθεσης είναι να υπερβεί το στενό πλαίσιο μιας καθαρά αρχαιολογικής παρουσίασης του θέματος, επιδιώκοντας έτσι μια ανασύνθεση της πρώιμης ναυσιπλοΐας στο Αιγαίο, η οποία θα είναι εύληπτη από το ευρύ κοινό και ιδιαίτερα από μαθητές». 

Η έκθεση όπως έγινε γνωστό θα συνοδευτεί μέχρι τον Αύγουστο από μία σειρά διαλέξεων και άλλων δράσεων πολιτισμού.
Πολυσήμαντη έκθεση-γέφυρα με το παρελθόν. Χαιρετισμός Περιφερειάρχη

Ειδικότερα, στον χαιρετισμό του για την σημαντικότητα της έκθεσης ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης ανέφερε:

«Τα εγκαίνια μας περιοδικής έκθεσης αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία, καθώς χτίζουν γέφυρες με το παρελθόν. Ιδιαίτερα, όταν η έκθεση αυτή φιλοξενείται σε ένα νέο μουσείο της Κρήτης, το Αρχαιολογικό Μουσείο της Μεσαράς, τότε αυτή αποκτά μεγάλη αξία, ανάλογη του ιστορικού της φορτίου και βεβαίως ανάλογη με την καταξίωση των αρχαιολόγων από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου. Με αυτό το δεδομένο η έκθεση «Τα νησιά των ανέμων» ξεδιπλώνει το κουβάρι της ιστορίας του ναυτικού πολιτισμού στο προϊστορικό Αιγαίο.
Μια διαδρομή που αν την ακολουθήσουμε προς τα πίσω, ταξιδεύουμε αντίστροφα, από το θαύμα των ελληνικών ιστιοφόρων του 19ου αιώνα και της Ελληνικής Επανάστασης, από τους βυζαντινούς ναυτικούς μέχρι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά και από την αθηναϊκή τριήρη, που έγραψε σελίδες δόξας στη ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Ο Περιφερειάρχης κατά τον χαιρετισμό του
Ο Περιφερειάρχης κατά τον χαιρετισμό του

Αυτή η διαδρομή, κυρίες και κύριοι, ξεκινά στους Προϊστορικούς χρόνους
 και συγκεκριμένα στην Εποχή του Χαλκού, για να συναντήσουμε την πρώτη θαλασσοκράτειρα του πλανήτη, τη μινωική Κρήτη, και τον πρώτο υψηλού επιπέδου πολιτισμό που αναπτύχθηκε επί ευρωπαϊκού εδάφους, τον μινωικό πολιτισμό.
 Αυτός είναι ο πυρήνας της περιοδικής έκθεσης που εγκαινιάζεται σήμερα
ως αποτέλεσμα μιας άριστης συνεργασίας των επιστημόνων από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και το Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαιδελβέργης.
 Πρόκειται για μια έκθεση που στοχεύει στην:
 • Μελέτη και τεκμηρίωση της ναυτικής ιστορίας του προϊστορικού Αιγαί•
Στη διάσωση και προβολή της ναυτικής κληρονομίας της Μινωικής Κρήτης και βεβαίως
• Στην ανάδειξη του νησιού στη μακραίωνη ναυτική ιστορία της Μεσογείου ως δυναμικού παράγοντα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας στην έρευνα για τη ναυτική ιστορία και παράδοση
Μέσα από τις ψηφιακές αναπαραστάσεις, τα τρισδιάστατα ομοιώματα πλοίων, λιμανιών και λιμενικών εγκαταστάσεων, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται πως η ενασχόληση με τη ναυτιλία στα χρόνια του Μίνωα δεν είναι απλώς μια συναρπαστική εμπειρία, είναι ένα διαρκές κίνητρο στην επιστημονική έρευνα των αρχαιολόγων.

Μουσείο Μεσαράς
Μουσείο Μεσαράς

 Αλλά και πέρα από τα όρια της Κλασικής Αρχαιολογίας «Τα νησιά των Ανέμων», ανοίγουν διάπλατα ένα παράθυρο γνώσης, για να αντιληφθούμε πως οι Έλληνες, διαχρονικά, αποτελούν τους θαλασσοκράτορες, διατηρώντας την ισχυρή τους θέση στο ναυτιλιακό και εμπορικό σταυροδρόμι Ηπείρων και πολιτισμών.
 Κλείνοντας, και αφού συγχαρώ ιδιαίτερα όλους όσοι συμμετείχαν στην διοργάνωση, τους σπουδαίους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να τονίσω πως τα πλοία είναι η απόλυτη έκφραση ζωής μιας χώρας και μιας πόλης.
«Ανοίγεσαι στους ωκεανούς και ανοίγεται και το πνεύμα σου και η ψυχή σου στην αλήθεια. Γι αυτό λοιπόν το μεγάλο θαύμα που πραγματώνει διαχρονικά ο Ελληνισμός και σήμερα βρίσκεται στην πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτοσύνη, επιβεβαιώθηκε εδώ στη Μινωική Κρήτη καθώς το «κράτος της θάλασσας ήταν και παραμένει μεγάλο» παραφράζοντας τον μεγάλο ιστορικό.

 

Πολιτισμός

Νίκος Σταυρίδης: Η άγνωστη απόπειρα αυτοκτονίας με ένα μπουκάλι ούζο

νίκος σταυρίδης

Ο Νίκος Σταυρίδης υπήρξε σπουδαίος πληθωρικός κωμικός, αν και αδικήθηκε από τους ρόλους και τις ταινίες που συμμετείχε στο τελευταίο διάστημα της μακράς σταδιοδρομίας του, επαναλαμβάνοντας συνεχώς παρόμοιους χαρακτήρες, με τις πολυφορεμένες μούτες του και το βασικότερο με σενάρια που δεν αντέχουν στην κριτική. Παρόλα αυτά, ο Σταυρίδης κέρδισε την αγάπη του κοινού τόσο στο θέατρο όσο και στο σινεμά, με ορισμένες αξιοθαύμαστες ερμηνείες του, ενώ όσοι τον γνώρισαν είχαν να πουν για τον καλοσυνάτο χαρακτήρα του, την απλότητά του, την ευγένειά του.

Η Σάμος είναι γνωστή για τον Πυθαγόρα, τον Επίκουρο και τον Αρίσταρχο, αλλά μπορεί να υπερηφανεύεται και για τον λαοφιλή πρωταγωνιστή και κανονικά φέτος θα έπρεπε να τιμά τα 110 χρόνια από τη γέννησή του. Ο Νίκος Σταυρίδης γεννήθηκε το 1910 στο Βαθύ, πριν την ενσωμάτωση του νησιού στην Ελλάδα, γι’ αυτό δεν γνωρίζουμε και την ακριβή ημερομηνία της γέννησής του.

Από το μπακάλικο της Σάμου στο “Έντεν”

Παιδί πολυμελούς φτωχής οικογένειας, δούλεψε από μικρός στο μπακάλικο του πατέρα του, ενώ έγινε και βοηθός καραγκιοζοπαίχτη και μηχανικού προβολής. Στην Αθήνα ήρθε το 1928, για να ακολουθήσει το όνειρό του, μπουκάροντας στο θέατρο “Έντεν”, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Αυλωνίτης, κερδίζοντας και τον πρώτο του μικρό ρόλο στο έργο “Λοβιτούρα”.

Απόπειρα αυτοκτονίας με ένα μπουκάλι ούζο

Ωστόσο, η συνέχεια δεν ήταν αυτή που είχε ονειρευτεί. Κι αυτό διότι δεν έρχονταν προτάσεις για δουλειά, ενώ οι απορρίψεις και τα αρνητικά σχόλια τον πίκραιναν και είχαν αρχίσει να τον απογοητεύουν βαθιά. Η μοναδική πρόταση που δέχθηκε από το θέατρο “Έντεν” να παίξει δίπλα στην Κούλα Γκιουζέπε αποδείχθηκε καταστροφική εισπρακτικά. Έτσι, πήρε την απόφαση να ανέβει στην Ακρόπολη, μαζί με ένα μπουκάλι ούζο, για να αυτοκτονήσει. Όμως, το ούζο λειτούργησε όπως ένα σούρουπο σε ειδυλλιακό ακρογιάλι, νικώντας κατά κράτος τους δαίμονες που τον είχαν κυριεύσει, προσφέροντάς του ακόμη μια ευκαιρία, που την άρπαξε από τα μαλλιά, για να αποδείξει το πηγαίο ταλέντο του.

Τη δεκαετία του ‘40 και αφού πρώτα είχε πολεμήσει στα βουνά τις Αλβανίας, γνώρισε την επιτυχία, κάνοντας και το δικό του θίασο, ενώ συνεργάστηκε και με τα μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως τον Τάκη Μηλιάδη και την Άννα Σκιαδά.

“Έλα στο Θείο”

 

 

Το 1950 πέρασε στον τότε ανερχόμενο ελληνικό κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην γλυκύτατη κωμική ηθογραφία “Έλα στο Θείο” του Νίκου Τσιφόρου, στην οποία είναι εκπληκτικός στο ρόλο του χαραμοφάη ανιψιού που θέλει να κληρονομήσει τον μεγαλομπακάλη θείο. Το 1953 θα ακολουθήσει η τεράστια επιτυχία “Η Ωραία των Αθηνών” με την Γεωργία Βασιλειάδου, τον Μίμη Φωτόπουλο, τον Βασίλη Αυλωνίτη, τη Σμαρούλα Γιούλη και τη Σπεράντζα Βρανά, πετυχαίνοντας ένα μικρό θρίαμβο ως “Κοσμάς Χλες” και μπαίνοντας ανάμεσα στους μεγάλους κωμικούς της εποχής.

Θριαμβευτική πορεία

 

 

Μια δεκαετία μετά την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, το 1960, θα πρωταγωνιστήσει στη μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του, στα “Κίτρινα Γάντια” του Αλέκου Σακελλάριου ως αθεράπευτος ζηλιάρης, αν και ο Γιάννης Γκιωνάκης του κλέβει τη δόξα ως “Μπρίλης”. Το 1961 θα παίξει σε τέσσερις ταινίες και ανάμεσά τους στην κωμωδία “Φτωχαδάκια και Λεφτάδες” του Ορέστη Λάσκου (σενάριο Νίκου Τσιφόρου) στο ρόλο ενός ξεπεσμένου αριστοκράτη που συναγωνίζεται τον Μίμη Φωτόπουλο, έναν νεόπλουτο μεγαλοψαρά, για τα μάτια της Σμαρούλας Γιούλη. Μπριλάντε εμφάνιση, που κερδίζει τον γίγαντα Φωτόπουλο στις εντυπώσεις, αλλά δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε σε ανάλογους ρόλους στο μέλλον.

Μπαίνοντας στη μανιέρα

Τον επόμενο χρόνο, παίζοντας σε έξι ταινίες, άρχισε να μπαίνει στους χαρακτήρες του παράξενου νευρικού ηλικιωμένου (άλλωστε όπως πολλοί πρωταγωνιστές της γενιάς του ξεκίνησε το σινεμά σε μεγάλη ηλικία), ζητώντας του να επαναλαμβάνει συνεχώς τους ίδιους χαρακτήρες και έχοντας μπροστά του σχετικά καλογραμμένα σενάρια. Ανάμεσα στις ταινίες που έπαιξε το 1962 είναι και οι κωμωδίες “Ο Γαμπρός μου ο Δικηγόρος”, “Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης”, φυσικά στο ρόλο του νευρικού Γρηγόρη και “Κορόιδο Γαμπρέ”, σε μία πετυχημένη υποκριτική κόντρα με τον Αυλωνίτη.

“Τρίτη και 13”

 

 

Το 1963 θα παίξει ίσως στην τελευταία αξιόλογη πετυχημένη ταινία της σταδιοδρομίας του, στο φιλμ του Ορέστη Λάσκου “Τρίτη και 13” στο ρόλο ενός αρρωστημένου προληπτικού, που θεωρεί ότι η τύχη του οφείλεται στον γουρλή Γιάννη Γκιωνάκη. Βεβαίως θα ακολουθήσουν και κάποια άλλα συμπαθητικά φιλμ, όπως “Κόσμος και Κοσμάκης” ή “Ο Εξυπνάκιας” και “Ευτυχώς Τρελάθηκα”. Η τελευταία του ταινία, το 1979 ήταν σημαδιακή: Ο τίτλος ήταν “Πως Καταντήσαμε Σωτήρη”...

Πρέπει ωστόσο να αναφερθεί ότι όλα αυτά τα χρόνια θριάμβευε στο θέατρο και μάλιστα με τον τίτλο του “σωτήρα”, καθώς μπορούσε να αναστήσει παραστάσεις που πήγαιναν κατά διαόλου.

Το τελευταίο διάστημα της ζωής του επέστρεψε στη Σάμο, αφήνοντας ακόμη και τη μεγάλη του αγάπη, τον Ολυμπιακό. Πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου του 1987 και μετά από δυο ημέρες κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο της Κηφισιάς. Αφήνοντας μία ευχάριστη κεφάτη εικόνα, ενός ανθρώπου που έκρυβε μέσα του τις πίκρες και τις μεγάλες δυσκολίες που γνώρισε στη ζωή του.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ