Μπορεί πολλοί να μην γνωρίζουν τι είναι το έδεσμα στις φώτο, αλλά πάντως κι αν προκαλεί λιγάκι αηδία η όψη τους, στη πραγματικότητα πρόκειται για μια φρουτώδη ρίζα με γεύση γλυκόξυνη! 
Τα παιδιά της υπαίθρου και ιδιαίτερα τα κατοχικά παιδιά, ήξεραν που να τα βρουν και πως να τα φάνε!
Δεν ήταν δύσκολο τα τα βρούν, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από τη ρίζα του ξυνοτρίφυλλου της γνωστής μας "ξυνίδας"!
Σε αφράτο χώμα φρεδκοσκαμμένο, εκεί όσο πιο βαθειά έχει ρίζωμα η ξυνίδα, τόσο πιο μεγάλες ρίζες κάνει!
Τα παιδιά πίσω από το σκαπέτι του πατέρα που έσκαβε το αμπέλι τη Άνοιξη, έβρισκαν τέτοιες ρίζες, τις έπλεναν καλά, τις έξυναν λιγάκι με το μαχαιράκι και τις έτρωγαν!
Η ρίζα αυτή στην άκρη της, είχε επίσης και κάποιους βολβούς με μαύρο περίβλημα, τους οποίους έκαναν στα κάρβουνα τα παιδιά αργά στο σπίτι, και ήταν αρκετά νόστιμα! 
Μα σάμπως και οι πρωτόγονοι ρίζες δεν έτρωγαν για να επιζήσουν?
 
Κείμενο - φωτογραφία: Γεώργιος Χουστουλάκης