Gossip - LifeStyle

Μαμαλάκης: "“Το Big Brother είναι πιο χυδαίο και πολύ πιο σκουπίδι από το πρώτο"

hlias_mamalakis.jpg

Ο Ηλίας Μαμαλάκης παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό “Λοιπόν” και μεταξύ άλλων σχολίασε και το Big Brother.

"Δεν βλέπω καθόλου ριάλιτι.Μια φορά έπεσα σ’ ένα κανάλι που ήταν τρεις γυναίκες και παίρνει κάποια τηλέφωνο, λέει τον πόνο της, ότι η αδερφή της τα έφτιαξε με τον άντρα της, κι ο άνδρας τα έφτιαξε με την ξαδέλφη, κι εκείνες της δίνουν συμβουλές. Το “Big Brother” ήταν σαφές από την αρχή, στην εξέλιξη που υπάρχει μετά από τόσα χρόνια που είχε βγει το πρώτο ότι θα ήταν πιο χυδαίο και πολύ πιο σκουπίδι από ό,τι ήταν το πρώτο", είπε ο γνωστός σεφ.

Gossip - LifeStyle

Μeghan Markle: "Κρατούσα το πρώτο μου παιδί κι έχανα το δεύτερο"

https_specials-images.forbesimg.com_imageserve_5f4160e11a20e15111da5675_0x0.jpg

Η Meghan Markle με ένα συγκινητικό αλλά και δυνατό άρθρο στους New York Times περιγράφει με τρόπο συγκλονιστικό και ανθρώπινο την «αφόρητη θλίψη» που βίωσε και έχασε το δεύτερο μωράκι της.

H Δούκισσα του Σάσεξ περιγράφει τη συγκλονιστική στιγμή που συνειδητοποίησε τι συνέβαινε, όταν είχε μόλις αλλάξει πάνα στον Άρτσι, στο σπίτι τους στο Λος Άντζελες.

«Ένιωσα μια έντονη κράμπα. Έπεσα στο πάτωμα με εκείνον στα χέρια μου, μουρμουρίζοντας ένα νανούρισμα για να κρατηθούμε και οι δύο ήρεμοι. Ο χαρωπός ρυθμός ερχόταν σε έντονη αντίθεση με την αίσθησή μου ότι κάτι πήγαινε στραβά», εξομολογείται.

 

 

Και συνεχίζει: «Ήξερα, καθώς κρατούσα το πρωτότοκο παιδί μου, ότι έχανα το δεύτερο... Ώρες αργότερα, ήμουν ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, κρατώντας το χέρι του άνδρα μου. Αισθάνθηκα το μουσκεμένο του χέρι και φίλησα τις αρθρώσεις, υγρές από τα δάκρυα και των δυο μας. Με το βλέμμα καρφωμένο στους ψυχρούς, λευκούς τοίχους, προσπάθησα να φανταστώ πώς θα μπορούσαμε να επουλώσουμε τις πληγές μας. Μέσα στον πόνο για την απώλειά μας, ο σύζυγός μου και εγώ ανακαλύψαμε πως σε μια αίθουσα με 100 γυναίκες, 10 έως 20 από αυτές θα υπέφεραν από μια αποβολή. Κι όμως, παρά τη συγκλονιστική ομοιότητα αυτού του πόνου, η συζήτηση παραμένει ταμπού γεμάτη (αδικαιολόγητη) ντροπή και διαιωνίζει έναν κύκλο μοναχικού πένθους»