Απόψεις

Οι «πρωτάρηδες» της πολιτικής. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Οι εκλογές δεν θα αργήσουν, οι κάλπες αναμένεται να στηθούν εντός του τρέχοντος έτους, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές και τα σημεία των καιρών.

Ο εμβολιασμός καλά κρατεί, με αργό αλλά ικανοποιητικό ρυθμό, τα χρήματα για τα πάσης φύσεως επιδόματα φτάνουν στο τέλος, και τα μαξιλάρια ασφαλείας μείνανε νέτα σκέτα μαξιλάρια. Οι απαισιόδοξοι προβλέπουν μετά την ελευθερία μετακινήσεων των πολιτών και πιθανές κοινωνικές αναταραχές πολλών ομάδων πολιτών.

Η κανονικότητα, όπως την ξέραμε, θα επιστρέψει δριμύτερη. Η Σκύλλα της πανδημίας πιθανόν να δώσει τη θέση της στην Χάρυβδη ενός νέου κοινωνικού και οικονομικού αφανισμού. Προσώρας, σημασία έχει αν θα ζήσουμε από τη μάστιγα της πανδημίας. Το πότε θα γίνουν εκλογές, είναι το τελευταίο που απασχολεί την κοινωνία, πλην των πολιτικών μας και τις λεγεώνες των κολλητών τους!.

Σε κάθε νέα πολιτική αναμέτρηση, μια νέα γενιά πολιτικών εμφανίζεται στο προσκήνιο, με στόχο την ανανέωση του πολιτικού μας δυναμικού. Έπεα πτερόεντα. Μόνο  ένα μικρό μέρος των υποψήφιων θα καταφέρει να φτάσει στη νίκη και να κερδίσει μια έδρα στο κοινοβούλιο. Υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι ψηφοφόροι - πολίτες που προτιμούν τους ίδιους και τους ίδιους πολιτικούς, για πολλούς και πασίγνωστους λόγους, όπως οι πελατειακές σχέσεις, η αναγνωρισιμότητα των προσώπων, η εικόνα που έχουν τα πολιτικά πρόσωπα.

Για να δρέψει τους καρπούς της νίκης ένας νέος πολιτικό και να θέσει την υποψηφιότητα του σε στέρεο έδαφος, θα πρέπει να ακολουθήσει τους παρακάτω κανόνες.

Να εξασφαλίσει την συμμετοχή του, στο ψηφοδέλτιο του κόμματος της επιθυμίας του και στη συνέχεια να λειτουργήσει ως υποψήφιος. Διαφορετικά θα «χτίζει» ταυτότητα και εικόνα, πάνω σε αμμώδες έδαφος.

Να επιδοθεί στην εξεύρεση πόρων. Να «ψάχνει» για χρήματα τα οποία σε μεγαλύτερο ποσοστό θα μπουν από την «τσέπη» του. Αν πιστεύει ότι το κόμμα θα τον στηρίξει οικονομικά ή ότι θα βρει «χορηγούς», μάλλον δεν γνωρίζει πως δουλεύει το πολιτικό σύστημα.

Να επενδύσει στις προσωπικές σχέσεις του με τα ΜΜΕ. Όσο κι αν έχουν απαξιωθεί από σημαντική μερίδα πολιτών, παραμένουν το βασικότερο εργαλείο επίτευξης αναγνωρισιμότητας, και εικόνας ενός υποψήφιου.

Να μη στηρίζεται ο υποψήφιος, σε φίλους, συγγενείς, εθελοντές για να κάνει την επαγγελματική δουλειά των ειδικών της επικοινωνίας, για τον στρατηγικό σχεδιασμό της προεκλογικής εκστρατείας του. Οι έμπειροι επαγγελματίες επικοινωνίας, μπορεί να τον προφυλάξουν από πολλές κακοτοπιές.

Να γνωρίζει ότι τα νέα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας όπως internet, twitter και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βοηθάνε στην προεκλογική εκστρατεία, αλλά τίποτα δεν αντικαθιστά την προσωπική επικοινωνία και ανθρώπινη επαφή. Τα «κλικ» δεν φέρνουν ψήφους, δείχνουν απλά προθέσεις.

Να μην εγκαταλείψει το στόχο, με την πρώτη αποτυχία. Η επιμονή και η σκληρή δουλειά είναι σύμμαχοι. Το παράδειγμα του Αβραάμ Λίνκολν, ο οποίος δεν το έβαλε κάτω παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες, κατόρθωσε τελικά να εκλεγεί Γερουσιαστής και μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ. Όταν ρωτήθηκε, τι τον δίδαξε η πολιτική, απάντησε «Μην εγκαταλείπετε, μην εγκαταλείπετε, μην εγκαταλείπετε».

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το "θαύμα" που έσωσε τη ζωή Κρητικού - Ταξίδευε στο εξωτερικό ανασφάλιστος

Ηράκλειο: Οι έλεγχοι Ορκωτών λογιστών στους ΤΟΕΒ και το έλλειμα χιλιάδων ευρώ

Γεωργιάδης - Lockdown: Όταν ανοίξει η εστίαση θα αφορά μόνο τους εξωτερικούς χώρους

 

Απόψεις

Και ο άσωτος επιστρέφει. Του Ηρακλή Φίλιου

258461.x.jpg

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής αναφέρεται σε μία ακόμη παραβολή∙ την παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ. 15, 11-32). Ο πατέρας της παραβολής δέχεται τον υιό του που τον έχει εγκαταλείψει, έχει ζήσει με άσωτο τρόπο χρησιμοποιώντας την περιουσία του πατέρα και στο τέλος χωρίς καμία οικονομική υποστήριξη επιστρέφει στον πατέρα. Πόση στεναχώρια βίωσε ο πατέρας τη στιγμή που ο υιός του, ζήτησε από τον ίδιο το μερίδιο που του αναλογεί για να φύγει στα ξένα;

Ο υιός της παραβολής αφού ξόδεψε τα πάντα, σκέφτηκε να επιστρέψει στον πατέρα του. Η επιστροφή εγείρει ερωτήματα. Αναζητά επιτακτικά ακραιφνείς απαντήσεις, απαντήσεις δεκτικές μιας εμβάθυνσης στο μυστήριο της οντολογικής μεταμόρφωσης του υιού. Γιατί γύρισε στον υιό ο πατέρας; Επειδή ξόδεψε όλη την περιουσία και δεν μπορούσε να ζήσει αλλιώς; Επειδή βρέθηκε στα δύσκολα; Επειδή απέκτησε συναίσθηση της ασωτίας του; Κι αν η συναίσθηση αυτή εμφορούταν από μία συναισθηματική έξαρση, έναν ακροβατικό συναισθηματικό παρορμητισμό; Η παραβολή μας βεβαιώνει για κάτι πολύ σημαντικό. ‘’Τότε συνήλθε στον εαυτό του’’ και επέστρεψε στον πατέρα του λέγοντας του ‘’αμάρτησα κατά του ουρανού και ενώπιον σου, δεν είμαι πλέον άξιος να ονομάζομαι υιός σου’’ (Λουκ. 15, 17-19).

Ας δούμε στον πατέρα τον Θεό Πατέρα και στον υιό τον κάθε άνθρωπο. Πόσες φορές μας ευεργετεί ο Θεός; Μας δίνει ευλογίες, τις οποίες δεν αξίζουμε. Δεχόμαστε τις ευεργεσίες. Όχι, όμως πάντοτε. Πώς ανταποκρίνεται ο άνθρωπος; Συνάπτει σχέση με τον Θεό; Αναγνωρίζει πως όλα όσα έχει, του τα έχει δωρίσει ο Θεός; Ο άνθρωπος πολλές φορές σηκώνεται και φεύγει από τη σχέση αυτή. Εγκαταλείπει τον Θεό. Άλλες φορές επιστρέφει, άλλες πάλι όχι. Έτσι ενεργεί ο άνθρωπος. Πολλές φορές καθίσταται αχάριστος απέναντι στον Θεό, απέναντι στους συνανθρώπους του. Κι ο Θεός; Πώς ενεργεί; Μήπως έχει πολλές επιλογές; Γνωρίζουμε πως στον Σταυρό δεν υπάρχει άνετη θέση. Αυτή είναι η στάση του Θεανθρώπου. Ελπίζει, υπομένει, ταπεινώνεται, συγχωρεί, έχει αμέτρητο έλεος και φιλανθρωπία άρρητη. Αυτός είναι ο τρόπος του Θεού Πατέρα.

Ο άνθρωπος δραπετεύει από την σχέση με τον Πατέρα. Πολλές φορές. Κι όταν επιστρέφει, πάντοτε ο Πατέρας τον δέχεται. Δεν θέτει όρια και κριτήρια ο Θεός. Το μοναδικό Του μέτρο, κριτήριο και προϋπόθεση είναι η αγάπη. Αυτές είναι οι ‘’αντοχές’’ του Θεού. Εκτός κι αν ο άνθρωπος δεν θέλει να σωθεί ποτέ και εμμένει σε μία άρνηση του Θεού. Ακόμη και τότε δεν εκδικείται ο Θεός, δεν τιμωρεί όπως ακούγεται να λένε διάφορες φωνές εντός των τειχών της Εκκλησίας. Ας κρατήσουν την τιμωρία για τον εαυτό τους. Ο Θεός έχει άλλον τρόπο και βαδίζει άλλον δρόμο. Διαφορετικό από τις ανθρώπινες αντιλήψεις, μακριά από την κοσμικότητα της κτίσης αυτής. Ο όσιος Μάξιμος Ομολογητής στα Κεφάλαια περί Αγάπης σημειώνει πως ‘’τόν δέ φαῦλον, δι᾿ ἀγαθότητα ἐλεεῖ, καί ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ παιδεύων ἐπιστρέφει’’.

Βάζει δύσκολα στον Θεό ο άνθρωπος. Και παίζει με την σωτηρία του. Την εξωθεί στα άκρα. Δεν ξεκινάει από την αγάπη, αλλά ο ίδιος την ίδια στιγμή απαιτεί αγάπη, κάποιες φορές. Άλλοτε, έχει την αίσθηση πως πιστεύει πραγματικά με όσα κάνει και πως οι άλλοι φταίνε πάντα, ο πατέρας ή ο γιος ή ο διπλανός, αλλά ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς με σαφή λόγο ξεκαθαρίζει τα πράγματα∙ η πίστη ωφελεί, ένα κάποιος πολιτεύεται κατά συνείδηση και καθαρίζει τον εαυτό του μέσα από την εξομολόγηση και την μετάνοια. Δεν μπορείς να εγκαταλείπεις τους γονείς σου στο γηροκομείο και να χαίρεσαι με όσα σου δώρισαν όλα αυτά τα χρόνια. Είσαι σάρκα από τη σάρκα τους και αίμα από το αίμα τους. Ο Θεός ευλογεί τους ανθρώπους που σέβονται τους γονείς και διακονούν τους γονείς. Δεν μπορείς να ησυχάζεις μέσα σου την στιγμή που ο γιος σου ή η κόρη σου δεν μιλάνε μεταξύ τους ή εσύ με κάποιο παιδί. Ούτε όταν τα αδέλφια δεν θέλουν να δουν το ένα το άλλο. Δεν υπάρχει ευλογία Θεού στην περίπτωση αυτή. Ο δρόμος της σωτηρίας είναι ο άλλος. Τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο. Αυτό λέει όλο το ευαγγέλιο. Παρατημένοι γονείς, μαλωμένα αδέλφια, μαλωμένοι γονείς με τα παιδιά και άλλα πολλά δυσάρεστα επιβεβαιώνουν την ασχήμια και το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Αυτό το ανθρώπινο πρόσωπο, απώλεσε την ωραιότητα, έκλαψε στις χαρές των άλλων και έστησε χορό στις δυστυχίες τους. Στην Εκκλησία υπάρχει μία όμορφη λέξη, ελκυστική, που γίνεται ελκυστικότερη και ένα ολάκερο βίωμα, μία ζωντανή εμπειρία, όταν εισέρχεται στην καρδιά του ανθρώπου. Είναι η λέξη μετάνοια. Ο άνθρωπος έγινε πολύ σκληρός, εχθρικός, ένας σκέτος μόνος. Δεν θα επιβιώσει έτσι. Θα βρίσκει παντού και πάντα αδιέξοδα. Δεν βλέπετε πόσο δυστυχισμένοι έγιναν οι χριστιανοί; Στην Ανάσταση πενθούν ακόμη. Μέσα στην ζωή της Εκκλησίας υπάρχουν βήματα που οδηγούν στον Θεό. Υπάρχει η μετάνοια, η συγχωρητικότητα, το έλεος, η φιλανθρωπία, η σιωπή, ο πνευματικός. Υπάρχει και η επιστροφή. Το Ευαγγέλιο είναι γεμάτο από τέτοια πρόσωπα. Κι ο Θεός πάντα περιμένει την μετάνοια του ανθρώπου. Και μετά; Ε, στήνεται κι ένας πανηγυρικός χορός στους ουρανούς και ο άνθρωπος γεμίζει από Θεό.

Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος) Κληρικός Ι.Μ Σταγών & Μετεώρων

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Περί Χαρισμάτων... Του Ηρακλή Φίλιου

Η σκέψη των Πατέρων στον αντίποδα του γεροντισμού. Του Ηρακλή Φίλιου

Εγκληματούν όσοι κηρύττουν πως δεν κολλάς κορωνοϊό μέσα στον ναό. Του Ηρακλή Φίλιου