Απόψεις

Λόγος άλογος∙ παράλογος; Του Ηρακλή Φίλιου

ιησους

Ο λόγος του Χριστού. Λόγος σάρκωσης υψηλών νοημάτων, σκέψεων, με βαθύ το περιεχόμενο του. Βέβαια, λόγος που αντικρούει στην κατάντια του κόσμου τούτου, ενός κόσμου που έχει συμπαρασύρει μαζί του την αμαρτία, τη φθορά, την αλλοτρίωση.

Το ευαγγέλιο της Κυριακής υπενθυμίζει το λόγο που ρίχνει ο Χριστός στο έδαφος (Λουκ. 8, 5 - 15). Άλλοι τον δέχονται χωρίς αποτέλεσμα, άλλοι τον υιοθετούν και ο διάβολος του παρασύρει κ.ο.κ. Ο λόγος του Χριστού δείχνει να βρίσκεται εκτός εποχής. Ένας λόγος ενός ένδοξου παρελθόντος που αφορούσε κάποιες άλλες εποχές, κάποιους άλλους ανθρώπους άλλων εποχών. Στην καλύτερη περίπτωση λόγος ενός ρομαντικού και ηθικού ανθρωπισμού. Μα ποιος είπε πως το ζητούμενο είναι ο ανθρωπισμός; Κι ο διαφωτισμός ανθρωπισμό είχε χωρίς Θεό. Τί να την κάνεις την αρετή και την ηθική όταν δεν εγκεντρίζονται στο πρόσωπο του Χριστού; Τί μετράει ο λόγος; Η ηθική; Το πρόσωπο;

Πολλοί βρίσκουν το λόγο του Χριστού υπέρλογο. Ποιος είπε πως το υπέρλογο είναι παράλογο; Ίσως οι λέξεις, οι φράσεις, το νόημα της σύνταξης τους να υποτάσσουν τη λογική στο ανερμήνευτο, ενδεχομένως και υπέρλογο. Θεωρείται όμως παράλογο; Τί είναι ευκολότερο; Να ακουστεί ο λόγος ή να εφαρμοστεί; Το άκουσμα του λόγου σημαίνει την ευκολότερη κατανόηση, όχι όμως την εναρμόνιση με την μεταποίηση του λόγου. Και ο λόγος μεταποιείται ως πράξη, ως αφοσίωση, ως ταύτιση, ως συνάντηση.

Ο Χριστός έρχεται σε κάθε εποχή. Κι αυτό, ίσως, τον καθιστά ανιαρό. Όλοι σχεδόν γνωρίζουν τι θα πει κάθε Κυριακή, τι εννοεί με όσα λέει, τι διδάσκει. Κάθε χρόνο τα ίδια. Ο ίδιος λόγος, στο ίδιο ακροατήριο, με συνήθειες όχι και τόσο διαφορετικές από άλλες φορές. Τί τον θες έναν τέτοιο λόγο; Πιάνει χώρο ο Χριστός και δεν βολεύει ο λόγος Του. Έχει τραγικότητα και η τραγικότητα συμπαρασύρει αδιέξοδα και φοβίες. Ποιος θέλει να ζει με φοβίες; Εδώ είδαμε και πάθαμε για να αναστηθεί. Πού καιρός για πειράματα; Η τραγικότητα του λόγου. Ναι, τραγικότητα που εκχέεται ως ανεκπλήρωτη υπόθεση από την κοσμικότητα της κτιστής υπαρκτικής περατότητας. Τελικά, μήπως το πρόβλημα είναι ο κόσμος τούτος που δεν δέχεται τον λόγο τούτο, παρά ο Χριστός;

Ο Χριστός ρίχνει τον σπόρο. Τη δουλειά του κάνει. Εργάζεται ‘’σωστικάς ἐπινοίας’’ για όλους θα πει ο όσιος Μάξιμος Ομολογητής. Μήπως δεν γνωρίζει σε τι κόσμο ρίχνει τον λόγο του; Κι ο άνθρωπος; Πώς τοποθετείται απέναντι στον λόγο αυτό; Πού πέφτει ο λόγος; Πώς ερμηνεύεται ο λόγος; Δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Να η πολυπλοκότητα. Δεν φτάνει να δεχτεί τον λόγο του Χριστού ο άνθρωπος. Πώς τον δέχεται; Με ποια διάθεση; Με ποιο σκοπό; Πώς τον ερμηνεύει; Άλλος ένας ψυχολογισμός; Αρκεί η φιλοσοφία του λόγου; Εξωθείται αυτός ο λόγος; Αν ναι, σε τι εξωθείται; Πώς λειτουργεί αυτή η εξώθηση στο ανθρώπινο πρόσωπο; Η λειτουργία αυτή επηρεάζει το κοινωνικό σύνολο; Τις σχέσεις με τους άλλους; Βρίσκεται μόνος του ο άνθρωπος; Τί είναι; Άτομο; Πρόσωπο;

Να λοιπόν που ο λόγος του Χριστού βάζει δύσκολα στον άνθρωπο. Ο λόγος του Χριστού ίσως και να μην βάζει δύσκολα στον άνθρωπο. Ίσως κι αυτό να συμβαίνει. Ίσως ο άνθρωπος να βάζει δύσκολα στον Χριστό, δύσκολα στον συνάνθρωπο του. Είναι θέμα προσωπικής εκτίμησης και αξιολόγησης του λόγου του Χριστού. Δεν είναι ο Χριστός το πρόβλημα. Μήτε ο λόγος Του. Είναι λόγος αγάπης. Αυτό αρκεί. Την αγάπη του Χριστού ακολουθούν η διάκριση, η ταπείνωση, η σιωπή, η φιλανθρωπία. Ο άνθρωπος τα δέχεται αυτά; Ο Χριστός δεν διακρίνει. Ποτέ δεν διέκρινε. Σε όλους ρίχνει τον λόγο Του. Δεν ζητάει πολλά. Αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει το τέλος της ευαγγελικής περικοπής. Καρδιά καλή και αγαθή. Τότε πέφτει σε καλό έδαφος (Λουκ. 8,15).

Ο σύγχρονος άνθρωπος παραβλέπει τον Χριστό. Πεισματικά θέλει να Τον υποτάξει στον δικό του λόγο. Θέλει να κάνει τον Χριστό να υπακούσει σ’ έναν λόγο που εμφορείται απύθμενης, αθεράπευτα απύθμενης κοσμικότητας. Μα τί σχέση έχει άραγε αυτός ο λόγος με τον λόγο του Χριστού; Ο σύγχρονος άνθρωπος αρνείται τον λόγο του Χριστού. Αναπτύσσει μία μεταφυσική αγωνία, ως οπτιμιστική πραγμάτωση ή ως ανεκπλήρωτη ολοκλήρωση στα βήματα μιας αποτυχημένης προσπάθειας, μιας αστοχίας που θυμίζει την επανάσταση του πρώτου ανθρώπου, αρνούμενος να κοιτάξει το πρόσωπο του Χριστού. Και θα καθίσει να ακούσει τον λόγο Του;
 

Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

Απόψεις

Η «Ελλάδα 2.0» και οι πολιτικές εξελίξεις… Του Πέτρου Μηλιαράκη

μηλιαρακης πετρος.jpg

 Η  Κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε, σύμφωνα με τα συμφέροντα που υπηρετεί, να αυξήσει τον ήδη υπέρογκο δανεισμό της χωρας κατα 12,7 δις ευρώ! Εξ αιτίας δε  αυτού, προδήλως βέβαιον είναι ότι επέρχεται «ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ»!

Παραλλήλως,  η κυβέρνηση της Ν.Δ. «επιτυγχάνει» να καθίσταται ο Έλληνας πολίτης ο κύριος και μόνιμος αχθοφόρος και αυτού του βάρους προς όφελος της  εγχώριας και αλλοδαπής «οικονομικής ολιγαρχίας». Έτσι σε κάθε περίπτωση, το ευρωπαϊκό χρήμα της «Ελλάδας 2.0» είναι  μόνο για τους ισχυρούς και τους  bankables, όπως θα διαπιστωθεί παρακάτω.

Πρώτα όμως ,ας δούμε κάποιους «επικοινωνιακούς  όρους», γιατί το «σύστημα Μητσοτάκη» δεν παράγει πολιτική, αλλά «πολιτεύεται»  με βάση την επικοινωνία. Το πρώτο δε ερώτημα που τίθεται  για τον απλό πολίτη είναι : τι σημαίνει άραγε  ο όρος «Ελλάδα 2.0».

• Ο ΟΡΟΣ: «Ελλάδα 2.0»

Το πρόσημο ή ο όρος  «Ελλάδα 2.0»,  προέρχεται από τον όρο «Web 2.0» («Ιστός 2.0»), ο οποίος χρησιμοποιείται για τη νέα γενιά του «Παγκόσμιου Ιστού». Η εξέλιξη αυτή βασίζεται στη δυνατότητα των χρηστών του Διαδικτύου να μοιράζονται πληροφορίες και να συνεργάζονται online.  Αφορά δε μια  νέα γενιά διαδικτυακής πλατφόρμας με εφαρμογές στα κοινωνικά μέσα (social media) και τα blogs. Είναι δε ήδη κατακτήσεις της κοινής πείρας το facebook και το youtube. 

Έτσι,το «σύστημα Μητσοτάκη» εισάγοντας τον όρο «Ελλάδα 2.0» επιχειρεί να εμφανιστεί δημοσίως  ως μια σύγχρονη και «πρωτοποριακή διακυβέρνηση». Αυτή όμως-για τις επικοινωνιακές και μόνο επιδιώξεις- ψευδεπίγραφη «πρωτοπορία» , επουδενί συνδέεται  με το κοινωνικό κράτος δικαίου ,με την εξυπηρέτηση των κοινωνικών  δικαιωμάτων γενικότερα, αλλά αντιθέτως συνδέεται και εξ αυτού του λόγου συμπολιτεύεται με την εξυπηρέτηση  συγκεκριμένων οικονομικών  συμφερόντων . Και τούτο διότι για τα  17,8 δις ευρώ που αφορούν  άμεσες επιδοτήσεις, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ήδη μας εχει προϊδεάσει για τις προθέσεις της, μέσω της δημοσιοποίησης του προαναφερόμενου σχεδίου  της, που αφορά στην «Ελλαδα 2.0». 

• ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

Ήδη τα πρώτα τέσσερα  (4) δις ευρώ καταφθάνουν από τις Βρυξέλλες, λίαν συντόμως  μέσα στο Δεκαπενταύγουστο, ίσως μέχρι την προσεχή Παρασκευή. Τα χρήματα αυτά προέρχονται απο το «Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας»  και χρηματοδοτούν  την  ελληνική οικονομία. Όμως , η κυβέρνηση Μητσοτάκη που κατανέμει αυτούς τους πόρους, αποκλείει  κατ´ουσίαν τους μικρομεσαίους που είναι και η ραχοκοκαλιά της εγχώριας οικονομίας και προσφοράς εργασίας. Στο «σύστημα Μητσοτάκη» όσοι προτιμούνται είναι οικονομικά ισχυροί! 

Toύτου  δοθέντος, είναι πολύ ευχερής η πρόβλεψη, πως αυτή ακριβώς η «οικονομική ολιγαρχία», που θα έχει το προνόμιο των προαναφερόμενων χορηγήσεων, της προτίμησης στη χρηματοδότηση,πως αυτή ακριβώς εν συνόλω θα είναι και  οι «κύριοι κράχτες», οι influencers ,που  για ίδιον όφελος θα παρακινούν τον κόσμο  με τα μέσα που (θα) διαθέτουν ,προκειμένου «να πείθουν» για το καλό όλων μας, πως ό,τι πράττει το «σύστημα Μητσοτάκη», αυτό είναι το μόνο σωστό!..Θα είναι οι κήρυκες του να θεωρηθεί ως ο μόνος ορθός  πολιτικός λόγος, εκείνος της Ν.Δ.

• ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΟΝΤΕΣ…ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥ

 Η Κυβέρνηση της ΝΔ με βάση το σχέδιο που υπέβαλε, κατευθύνει το σύνολο της δανειακής στήριξης στη χρηματοδότηση ιδιωτικών επενδύσεων των μεγάλων μόνο επιχειρήσεων της χώρας με τρόπο που αποκλείει τελείως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ:  απαράβατος όρος είναι η χορήγηση αυτών των δανείων να λαμβάνει χώρα αμιγώς με όρους αγοράς. 

ΔΗΛΑΔΗ: όποιος λαμβάνει δάνειο για να προβεί σε μια παραγωγική επένδυση, πρέπει απαραιτήτως  να μπορεί να δανειοδοτηθεί και (!) από μια εμπορική τραπεζα, να είναι δηλαδή  bankable. Ως γνωστόν  όμως, με βάση τις πρόσφατες τοποθετήσεις των Διοικήσεων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της χωρας, η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων (περίπου 800.000) δεν συγκεντρώνουν τα στοιχεία αυτά που συνθέτουν το λεγόμενο «τραπεζικό προφίλ»». Παραλλήλως  θα δοκιμάζεται ως ενεστώσα κατάσταση η εκ νέου μονιμοποιημένη λιτότητα και μάλιστα με εξωπραγματικά πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,7%!.. 

Ιδού,συνεπώς, πόσο επικύνδυνο είναι το δόγμα πως  :  αν θέλεις να διαλύσεις μία κοινωνία,  τότε καθιστάς τους πλούσιους πλουσιότερους. 

•ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ…

Πρόδηλο είναι ότι λίαν συντόμως, τα ζητήματα που θα απασχολήσουν πρωτίστως την ελληνική κοινωνία και οικονομία θα είναι: α) η αύξηση των πτωχεύσεων των επιχειρήσεων , β) η «νέα» ανεργία γ)η διαδικασία αναγκαστικών εκτελέσεων σε σχέση με τα κόκκινα δάνεια,δ) η διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων με άμεση επίδραση στην κοινωνική συνοχή , ενώ ε) η  όλη πολιτική κατάσταση θα σχετίζεται  αιτιωδώς και με τα  κρίσιμα εθνικά μας θέματα!

Τούτων δοθέντων  τίποτα δεν αποκλείει και την αιφνιδιαστική προσφυγή στις κάλπες, με μία επικοινωνιακή «διαχείριση» που θα δικαιολογεί ότι οι-στον επίμαχο χρόνο- «συγκεκριμένες υγειονομικές συνθήκες» είναι «κατάλληλες»  για την διεξαγωγή  εκλογών…ή μήπως θα είναι διαφορετικές οι υγειονομικές συνθήκες στη Γερμανία τον προσεχή Σεπτέμβριο, για τη διεξαγωγή των εκεί γενικών-ομοσπονδιακών βουλευτικών εκλογών…

Τούτων όλων δοθέντων και με βάση την κοινή πολιτική λογική, βέβαιον είναι ότι  σε χρόνο που δεν θα βραδύνει οι πολιτικές εξελίξεις (θα) είναι αναπόφευκτες!..

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU). 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το «τείχος ανοσίας» …ως πρόσχημα εκλογών; του Πέτρου Μηλιαράκη

Η «τουρκική πονηριά», ο «τούρκικος τσαμπουκάς» και η αλήθεια. Του Πέτρου Μηλιαράκη*