Απόψεις

«Αντισώματα» απέναντι στο «μεταλλαγμένο» σχολείο της Κεραμέως. Του Γιώργου Μακράκη

Γιώργος Μακράκης

Ένα από τα κεντρικά προτάγματα της σημερινής κυβέρνησης είναι η σταδιακή αποδέσμευση του κράτους από τη Δημόσια Εκπαίδευση και στην κατεύθυνση αυτή η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας προωθεί μεθοδευμένα, με αλλεπάλληλα νομοθετήματα, την ιδιωτικοποίηση της Εκπαίδευσης. Μετά την εξίσωση πτυχίων των ιδιωτικών κολεγίων με εκείνα των δημόσιων Πανεπιστημίων, την επαναφορά της τράπεζας θεμάτων στο Λύκειο και την ταυτόχρονη περικοπή χιλιάδων θέσεων στις δημόσιες σχολές, «σπρώχνοντας» τη νέα γενιά σε ιδιωτικά κέντρα αμφιβόλου ποιότητας, σειρά έχει μια συνολική ανατροπή του Δημόσιου Δωρεάν Σχολείου με επίμαχους άξονες τη συνεχή αξιολόγηση και την οικονομική-διοικητική αποκέντρωσή του.

Η κυβέρνηση εφαρμόζει πιστά την έκθεση της επιτροπής Πισσαρίδη, στην οποία φανερώνεται όλο το πλέγμα των νεοφιλελεύθερων αλλαγών που μεταβάλλουν τη φυσιογνωμία του Σχολείου. Η μετατόπιση από την παιδαγωγική οπτική της εκπαιδευτικής, ψυχικής και κοινωνικής λειτουργίας του σχολείου σ’ ένα γραφειοκρατικό και τεχνοκρατικό μοντέλο διοίκησης με συνεχείς διεκπεραιωτικού τύπου διαδικασίες (συμπλήρωση φορμών, μέτρηση και ποσοτικοποίηση δεικτών του παρεχόμενου κ.ά.) θα συρρικνώσουν τον πολύτιμο χρόνο της δημιουργικής και ουσιαστικής αλληλεπίδρασης μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών. 

Το πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη είναι αποκαλυπτικό και κυρίως σε δύο κομβικά σημεία. Αναφέρει χαρακτηριστικά πως «Χρειάζονται επανεξέταση και οι σημερινές διαδικασίες κατανομής της κρατικής χρηματοδότησης στις σχολικές μονάδες, ώστε να συνδεθούν με την επίτευξη εκπαιδευτικών στόχων… τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων θα πρέπει να δημοσιοποιούνται και να παρουσιάζονται σε συγκριτική μορφή» και «Άλλες αρμοδιότητες μπορούν να μεταβιβασθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση, όπως ιδίως η διαχείριση του κύριου και βοηθητικού προσωπικού των σχολικών μονάδων…». Η υποχώρηση του κράτους από την ευθύνη της κεντρικής χρηματοδότησης και η απεμπλοκή του από τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού ανατρέπει άρδην την εν γένει λειτουργία των Σχολείων αλλά και το εργασιακό καθεστώς χιλιάδων εκπαιδευτικών, προφανώς, με δυσμενέστερους όρους. Ένα σχολείο με ανακυκλώσιμο εκπαιδευτικό προσωπικό και ανταγωνιστικό πλαίσιο λειτουργίας μεταξύ των σχολικών κοινοτήτων, καθώς η αξιολόγηση τους συνδέεται με μετρήσιμες επιδόσεις, με συγκριτική κατάταξη βάσει των αποτελεσμάτων και με τη συνεπαγόμενη διαβαθμισμένη χρηματοδότηση.

Η οικονομική-διοικητική αποκέντρωση των σχολείων με κυρίαρχο φορέα αρμοδιοτήτων την τοπική αυτοδιοίκηση –δήμοι και περιφέρειες διαφορετικών δυνατοτήτων– θα οδηγήσει σε σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων και κατ’ επέκταση στην όξυνση εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Η διεθνής εμπειρία από την εφαρμογή τέτοιους είδους μοντέλων, για παράδειγμα στην Αγγλία, έχει καταδείξει σημαντικές αρνητικές πτυχές όπως στην έντονη ταξικότητα της εκπαίδευσης και στη διαμόρφωση ενός ασταθούς εργασιακού περιβάλλοντος για το εκπαιδευτικό προσωπικό. 

Η εκπαιδευτική κοινότητα, όπως έπραττε πάντοτε, θα δημιουργήσει τα κατάλληλα «αντισώματα» με σκοπό να υπερασπιστεί το αξιακό υπόβαθρο του δημόσιου δωρεάν σχολείου, για καθολική μόρφωση και γνώση, απέναντι στο νέο «μεταλλαγμένο» Σχολείο που προωθεί η κα. Κεραμέως και η κυβέρνηση. Θα προτάξει το αίτημα για περισσότερη παιδαγωγική αυτονομία απέναντι στην οικονομική  αποκέντρωση και υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου με στόχο την ανατροφοδότηση και την ενίσχυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τη στελέχωση των σχολείων με μόνιμο προσωπικό και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών από κρατικό φορέα. Η συλλογική και μαζική αποχή των εκπαιδευτικών από την άκαιρη χρονικά, επιστημονικά ανεπαρκής και βαθιά ταξική, ως προς τη στόχευσή της, αξιολόγηση των σχολικών μονάδων δείχνει πως τα «αντισώματα» είναι ισχυρά.

Γιώργος Μακράκης,
Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ν. Ηρακλείου «Δ. Θεοτοκόπουλος»
Μέλος Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ

 

Διαβάστε επίσης:

Ηράκλειο: Καταγγέλλει ότι ξέχασαν μέσα της 15 γάζες μετά το χειρουργείο!

Κρήτη: Τον βρήκαν νεκρό στο σπίτι του

 

Απόψεις

Με αφορμή την ιδιωτικοποίηση του Ενετικού Λιμένα. Γράφει ο Μανόλης Ν. Σφακιανάκης

Κούλες

Αναμφισβήτητα η πόλη του Ηρακλείου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη ιστορικά με την Ενετοκρατία, κάτι που σε μεγάλο βαθμό προσδιορίζει και τη φυσιογνωμία της πόλης, άλλωστε για πολλούς μέχρι και σήμερα θεωρείται “Ενετική πόλη”.

Ως Candia υπήρξε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Κρήτης ή Βασιλείου της Candia (Regno di Candia) ενώ ήταν τέτοια η άνθηση και η σπουδαιότητά της που την θεωρούσαν δεύτερη πόλη μετά τη Βενετία και την αποκαλούσαν “πρώτη πόλη μετά την πρώτη πόλη” ή “ψυχή της Βενετίας” ή “Βενετία της Ανατολής”.

Δυστυχώς στο πέρασμα των χρόνων τα περισσότερα από τα Ενετικά μνημεία της πόλης για διαφόρους λόγους καταστράφηκαν ενώ από όσα σώζονται κάποια δεν είναι σε καλή κατάσταση ενώ άλλα δεν έχουν αναδειχτεί.

Το χαρακτηριστικότερο ίσως μέρος της πόλης είναι το Ενετικό λιμάνι για το οποίο ειδικά τους τελευταίους δύο μήνες πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν σχετικά με την πιθανή ιδιωτικοποίησή του μαζί με την χερσαία ζώνη του. Μάλιστα, βουλευτές Ηρακλείου, Περιφέρεια, Δημοτική Αρχή, Δημοτικές παρατάξεις, Επιμελητήριο, η Πρωτοβουλία (48) πολιτών με την Αντιδήμαρχο πολιτισμού, διάφορα σωματεία, όμιλοι κ.α. με δηλώσεις, ανακοινώσεις ή και επιστολές προς την κυβέρνηση  εξέφρασαν την αντίθεσή τους.

Αρκεί όμως να περπατήσει κάποιος το τμήμα της χερσαίας ζώνης από τον κόλπο Δερματά μέχρι τον Προμαχώνα Σαμπιονάρα παρατηρώντας τα Μνημεία που υπάρχουν για να διαπιστώσει ότι  το ζήτημα που θα έπρεπε πρωτίστως να μας απασχολεί δεν είναι τόσο η ιδιωτικοποίηση του Ενετικού λιμένα και της χερσαίας ζώνης του όσο δυστυχώς η …Εγκατάλειψή τους! Αναλυτικότερα:

Στον κόλπο Δερματά οι εργασίες ανάπλασης που ξεκίνησαν το 2017 έχουν διακοπεί μάλλον οριστικά.

Το γνωστό σε όλους μας κτήριο “φάντασμα” του Λιμενικού Περιπτέρου παραμένει εγκαταλειμμένο για χρόνια θέτοντας μάλιστα σε κίνδυνο, σύμφωνα και με το ΥΠΠΟ, το Παράκτιο Τείχος που υπάρχει κάτω από αυτό καθώς λόγω του φορτίου του έχει προκαλέσει σε αυτό ρωγμές και σπηλαιώσεις.

Οι Αρχαιότητες  του 13ου προς 14ο αιώνα, με κυρίαρχο εύρημα το ναό της Αγίας Αικατερίνης, που αποκαλύφθηκαν το 2008 κατά τη διάρκεια εργασιών του ΟΛΗ σε χώρο στο Μπεντενάκι, απέναντι από το ναού του Αγίου Πέτρου, παραμένουν επίσης χρόνια εγκαταλειμμένες και εντελώς απροστάτευτες από τις καιρικές συνθήκες χωρίς μάλιστα να έχει ολοκληρωθεί η ανασκαφή.

Μπεντενάκι, οι Αρχαιότητες.
Μπεντενάκι, οι Αρχαιότητες.

Ο Ναός του Αγίου Πέτρου των Δομινικανών, που θα έπρεπε να είναι επισκέψιμος και τουριστικό Αξιοθέατο, παραμένει κλειστός ασχέτως πανδημίας.  

Στο συγκρότημα των Δυτικών Νεωρίων, ένα Μνημείο μεγάλης αξίας, η εικόνα είναι απογοητευτική! Παραμένουν για χρόνια περιφραγμένα με πλέγμα ενώ στο εσωτερικό τους υπάρχουν μεταλλικές σκαλωσιές υποστύλωσης, παρατημένοι κυβόλιθοι και σακιά κονιάματος όπως φαίνεται και στην εισαγωγική φωτογραφία. Το έργο αποκατάστασής τους, που ξεκίνησε το 2004, έμεινε ανολοκλήρωτο όπως και αυτό των Ανατολικών Νεωρίων που επίσης έχουν πρόβλημα στατικής επάρκειας.

Ενετικός Λιμένας, τμήμα από τα Δυτικά Νεώρια.
Ενετικός Λιμένας, τμήμα από τα Δυτικά Νεώρια.

Χιλιάδες Ηρακλειώτες περνάμε καθημερινά από μπροστά τους χωρίς να τα βλέπουμε, χωρίς να τα παρατηρούμε.

Χαρακτηριστική της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας μας είναι και η άθλια εικόνα, όπως φαίνεται στη σχετική φωτογραφία, πάνω από τα δυτικά Νεώρια προς την οδό 25ης Αυγούστου και στην αρχή της οδού Πατρός Αντωνίου: Υπάρχουν σάπια διαλυμένα ξύλα πάνω σε μεταλλικές σκαλωσιές για να προστατέψουν τους τυχόν επισκέπτες από υπαρκτό κίνδυνο ατυχήματος λόγω πτώσης, υποκαθιστώντας τον ανύπαρκτο θόλο πιθανόν της αποθήκης των Νεωρίων.

Έχει κανείς την ευθύνη γι’ αυτή την εικόνα; Έτσι διαφυλάττουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά;

Είναι να απορεί κανείς γιατί έχουμε αποδεχτεί αυτή την κατάσταση, γιατί σαν πόλη δείχνουμε αυτή την ασέβεια στην πολιτιστική μας κληρονομιά, όπως και γιατί, παρά τα μνημεία που χάθηκαν στο παρελθόν, δεν μάθαμε από τα λάθη μας!

Αναρωτιέμαι τι να σκέφτονται οι επισκέπτες της πόλης μας αντικρίζοντας αυτή την εικόνα ντροπής που για πολλούς απ’ αυτούς είναι η πρώτη του Ηρακλείου αμέσως μετά την έξοδό τους από το Λιμάνι μας. Θλίβομαι δε, όταν ξέρω ότι σήμερα, χάριν της τεχνολογίας, αυτές οι εικόνες γίνονται φωτογραφίες που πολύ εύκολα αναρτώνται στο διαδίκτυο και εκθέτουν και την πόλη και τη χώρα μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι επί της προηγούμενης Δημοτικής αρχής είχαν προκηρυχτεί Πανελλήνιοι Αρχιτεκτονικοί Διαγωνισμοί για την Αποκατάσταση και Επανάχρηση Δυτικών και Ανατολικών Νεωρίων με τη Δεξαμενή νερού Ζάνε…

Δυτικά Νεώρια, ο θόλος πιθανόν της αποθήκης τους.
Δυτικά Νεώρια, ο θόλος πιθανόν της αποθήκης τους.

Τέλος, στον Προμαχώνα Σαμπιονάρα η ομώνυμη ιστορική Πύλη, που θα είχε αποκατασταθεί το 2014 και θα συνέδεε τον ευρύτερο χώρο του λιμανιού με το Αρχαιολογικό Μουσείο και την πλατεία Ελευθερίας, δεν γνωρίζω αν αναστηλώθηκε και στη συνέχεια ξεχάστηκε, δεν άνοιξε όμως ποτέ!

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω συνθέτουν σήμερα την εικόνα του Ενετικού λιμένα  και της χερσαίας ζώνης του από τον κόλπο Δερματά μέχρι τον Προμαχώνα Σαμπιονάρα.

Θα ήθελα λοιπόν ως πολίτης αυτής της πόλης όλοι αυτοί οι φορείς, οι αρχές, η Πρωτοβουλία 48 πολιτών, τα σωματεία, όμιλοι κ.α., που προανέφερα, να πάρουν όμοια πρωτοβουλία και για την αλλαγή αυτής της εικόνας, δηλαδή για την συντήρηση, την αποκατάσταση και την ανάδειξη αυτού του μνημειακού πλούτου.

Δεν ξέρω αν υπάρχει το ενδιαφέρον και η βούληση όπως ειλικρινά δεν ξέρω και αν υπάρχει κάποιο όραμα για την πόλη μας και την ιστορία της... Φαίνεται πως η ανάδειξη της ιστορίας αυτής της πόλης είναι κάτι το πολύ δύσκολο!

Μέχρι χτες χαρακτηρίζαμε το Ηράκλειο ως την πόλη που γύρισε την πλάτη στη θάλασσα. Σύντομα πιστεύω θα το χαρακτηρίζουμε ως την πόλη που γύρισε την πλάτη στην ιστορία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ψήφισμα Δ.Σ. Ηρακλείου: Να παραχωρηθεί το Ενετικό Λιμάνι και η χερσαία ζώνη στο Δήμο

ΤΑΙΠΕΔ - Ηράκλειο: Ξεκινά ο διαγωνισμός για την αξιοποίηση του λιμανιού