Απόψεις

Αλί και τρισαλί. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

ελλάδα

Αλί σ’ αυτούς που θα υπογράψουν για τη Μακεδονία, θα συζητήσουν για τους Τσάμηδες, θα φοβηθούν να πατήσουν το πόδι τους στα Ίμια, θα συμφωνούν σε αλλαγή συνόρων μόνο και μόνο για να κρατήσουν την εξουσία.
Αλί σε φανερούς και αφανείς συνεταίρους – συγκάτοικους στην εξουσία που ξεπούλησαν τη δημόσια περιουσία για ενενήντα εννέα χρόνια, λες και ήταν η περιουσία του πατέρα τους.
Αλί σε όσους αντί να λένε «όχι» απαντάνε με «ναι» σε όλα τα μαγειρέματα που οι ξένοι «φίλοι» τους ετοιμάζουν. Το θράσεμα λόγων τους δεν έχει όρια. Διαφωνούν με ότι δεν τους συμφέρει, λοιδορούν και απαξιώνουν ότι μπαίνει φραγμός στα τυχοδιωκτικά πολιτικά τους σχέδια και οράματα. Ακόμη και δημοψηφίσματα!
Αλί σε όσους πιστεύουν ότι όσοι δεν παρευρέθηκαν στα συλλαλητήρια, το έκαναν γιατί επικροτούν την πολιτική τους. Πόσο βαθιά νυχτωμένοι μπορεί να είναι ή για πόσο ανόητοι πιστεύουν ότι είμαστε; Ούτε νήπια δεν ξεγελιόνται με τέτοια επιχειρήματα.
Αλί σε όσους θεωρούν ασήμαντο τον μικρό αριθμό των 140.000 χιλιάδων διαδηλωτών και δεν φέρνουν στη μνήμη τους τα «δικά» τους συλλαλητήρια των 10.000 αγανακτισμένων που έριξαν την κυβέρνηση και τους έφεραν στην εξουσία. Τόσο αμνήμονες γίνανε πλέον ή από τις πολλές «σβούρες» χάσανε τα λογικά τους;
Αλί σε όσους από τον καναπέ του σπιτιού τους, αναρτούν στα social media, φιλολογικές κορώνες περί διχασμού των πολιτών, επικράτηση πατριωτικού συμφέροντος, σύνεση, ψυχραιμία, συνεννόηση και διπλωματική συνεργασία για την επίλυση των εθνικών θεμάτων. Δεν γνωρίζουν ότι ιστορικά οι στρατηγικές της απάθειας, οδηγούν σε εθνικές ήττες και καταστροφές.
Αλί στους υπηρεσιακούς διορισμένους γραφειοκράτες που διαστρεβλώνουν με χαλκευμένα στοιχεία την πραγματικότητα, χάριν της προφύλαξης της εικόνας των χορηγών τους, ακόμη κι όταν οι σπόνσορες των θέσεων τους πνέουν τα λοίσθια!
Αλί σε πολιτικούς ταγούς που κομπορρημονούν και διεκδικώντας το αλάθητο διατυμπανίζουν ότι η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με συλλαλητήρια αλλά με εθνικά υπεύθυνες θέσεις και εθνική συνεννόηση. Βλέπουν σήμερα ότι υπάρχει εθνική συνεννόηση, εθνική στρατηγική και κυβερνητική εθνική ευαισθησία; Ενός ανδρός αρχή, είναι οι κυβερνητικές αποφάσεις. Ο λαός μόνο να στηρίζει με αίμα και θυσίες. Και η αντιπολίτευση στην απέξω!
Αλί σε όσους πιστεύουν ότι το μέτωπο λογικής και συναίνεσης όλων των προοδευτικών κομμάτων θα γίνεται a la cart. Μόνο στα θέματα που βολεύουν την κυβέρνηση και ιδιαίτερα στο Μακεδονικό. Στην παιδεία, στην υγεία, στην οικονομία να αλωνίζει μόνη της χωρίς να δίνει λογαριασμό. Κι αυτό λέγεται μέτωπο λογικής ή παραλόγου;
Αλί και τρισαλί σε όσους δεν πήραν το βαθύτερο μήνυμα των δύο συλλαλητηρίων και ελαφρά τη καρδία το αποκωδικοποίησαν. Θα πρέπει να τους προβληματίσει.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Απόψεις

Κορωνοϊός: «Μπόρα είναι, θα περάσει...»

κορωνοϊός γυναίκα βροχή

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη του για να πάει σε μια άλλη γειτονική, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε.

Ο γιατρός σταμάτησε και τη ρώτησε:

«Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»

Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου να φροντίσω την πόλη σου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Μετά από μία εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί στο μεταξύ για την κατάσταση) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε:

«Τελικά ήταν ψέματα», της είπε. «Είχες πει ότι θα πάρεις κάπου χίλιους και τελικά πέθαναν πέντε χιλιάδες».

Κι εκείνη απάντησε:

«Δεν είπα ψέματα. Εγώ πήρα χίλιους. Τους υπόλοιπους τους σκότωσε ο φόβος».

Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται στο βιβλίο «Ας μιλήσουμε για Σένα» των George Pratt και Peter Lambrou το οποίο κυκλοφόρησε το 2013.

Είναι εξαιρετικά επίκαιρο αν αντικαταστήσει κανείς την πανούκλα με τον Κορωνοϊό.

Είναι πολύ σημαντικό να προφυλασσόμαστε, να ακολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών και της Κυβέρνησης.

Είναι όμως εξίσου σημαντικό να διαφυλάξουμε την ψυχική μας υγεία.

Κρίσεις υπήρξαν πάντοτε και δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν. Εξάλλου, κανείς δεν μας εγγυήθηκε ότι θα ζήσουμε μια ζωή με όλα αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα μέχρι πριν λίγους μήνες.

Η ζωή είναι ένα ποτάμι με στροφές, με βράχια, με καταρράκτες, άλλοτε ήσυχη και άλλοτε ορμητική. Πάντα όμως έχει μια κατεύθυνση, ποτέ δεν είναι στατική.

Έτσι λοιπόν μένουμε σπίτι για όσο διάστημα κρίνεται απαραίτητο αλλά ταυτόχρονα δεν δίνουμε χώρο στον φόβο, στην τρομοκρατία και στον παράλογο θυμό.

Μπόρα είναι και θα περάσει. Το αν θα βγούμε όμως δυνατότεροι εξαρτάται από τον καθένα.

Αντί να προσθέτουμε φόβο, ας προσθέτουμε δύναμη, σε εμάς, στους άλλους, στον πλανήτη.

Εξάλλου, θα συμφωνήσω με το μήνυμα του Paulo Coelho: «στο τέλος όλα πάνε καλά κι αν δεν πάνε, τότε δεν είναι το τέλος».

Μωυσής Σεργιάννης

enallaktikiagenda

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

1720 πανούκλα - 1820 χολέρα - 1920 Ισπανική Γρίπη - 2020 Κορωνοϊός: Τι συμβαίνει;

Κορωνοϊός: Η μείωση της εξάπλωσης της νόσου, είναι ευθύνη όλων!

Κορωνοϊός: Ο δεκάλογος για την καταπολέμηση της μοναξιάς εν μέσω lockdown