Υγεία

Αποτοξινωθείτε σωστά πριν τις διατροφικές υπερβολές των γιορτών

αποτοξίνωση

Ας είμαστε ειλικρινείς: τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος κατά την οποία όλοι κάνουμε αρκετές υπερβολές στην διατροφή μας. Και επειδή αυτό είναι πρακτικώς αναπόφευκτο, είναι σώφρον να "αντισταθμίσουμε" λίγο την κατάσταση με πιο προσεκτική διατροφή αυτή την εβδομάδα. Μία τέτοια επιλογή είναι μια σύντομη αποτοξίνωση του οργανισμού. Αρκεί να γίνεται σωστά!

Οι πρώτες λίγες ημέρες μπορεί να είναι δύσκολες, αλλά μόλις “συνηθίσετε” και βελτιωθούν τα επίπεδα ενέργειας που έχετε, τότε νιώθετε ότι έχετε κάνει πραγματική αποτοξίνωση.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι, επειδή οι μέθοδοι αποτοξίνωσης, που θα βρείτε σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο, δεν υποστηρίζονται από έναν γενικότερα υγιεινό τρόπο ζωής, μέσα σε λίγες μέρες οι περισσότεροι εγκαταλείπουν την προσπάθεια και επιστρέφουν στις πρότερες συνήθειές τους.

Τι λέει η ιατρική επιστήμη για την αποτοξίνωση

Η αποτοξίνωση είναι μια συνεχής διαδικασία που το σώμα εκτελεί φυσικά. Το 75% της απενεργοποίησης των τοξινών στον οργανισμό διενεργείται στο συκώτι (ήπαρ) και το υπόλοιπο 25% στο έντερο.

Από την πρώτη στιγμή που δυνητικά επιβλαβείς ουσίες εισέρχονται στο σώμα, τα συστήματα αποτοξίνωσης του οργανισμού (τα οποία αποτελούνται από συγκεκριμένες μεταβολικές αντιδράσεις) αρχίζουν να “πιάνουν δουλειά”.

Τι είναι οι τοξίνες

Οι τοξίνες εισέρχονται στο σώμα μέσω των επεξεργασμένων τροφών (κυρίως από προϊόντα με ζάχαρη και λευκό αλεύρι), των φαρμάκων, του καπνίσματος, του αλκοόλ και της καφεΐνης, καθώς και μέσω περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως τα βαρέα μέταλλα και τα φυτοφάρμακα.

Επίσης είναι πιθανό το ίδιο το σώμα να παράγει τοξίνες. Πρόκειται για τα τελικά προϊόντα του φυσικού μεταβολισμού, τις ορμόνες του στρες και των υποπροϊόντων της λειτουργίας των βακτηρίων που υπάρχουν στον οργανισμό.

Η αποτοξίνωση λαμβάνει χώρα σε 3 φάσεις:

Τροποποίηση: Ορισμένα ένζυμα συμβάλλουν σε εκείνες τις χημικές αντιδράσεις με τις οποίες το σώμα προσδιορίζει τις βλαβερές ουσίες (κυρίως μέσω οξειδωτικών διαδικασιών) και δημιουργούν ασταθείς τοξικές ουσίες

Εξουδετέρωση: Οι ουσίες αυτές πρέπει να περιοριστούν από “συζευκτές”, που τις “αιχμαλωτίζουν” και τις καθιστούν ακίνδυνες και διαλυτές, προκειμένου να απορριφθούν φυσικά από το σώμα

Αποβολή: Τα τελικά προϊόντα αποβάλλονται από το δέρμα (ιδρώτας), τους πνεύμονες (πτύελα), τα νεφρά (ούρα) και της πεπτικής οδού (κόπρανα)

Οι ορμόνες του στρες, τα φάρμακα και το κάπνισμα δημιουργούν πολλά ένζυμα της 1ης φάσης. Χωρίς την συμπλήρωση των κατάλληλων θρεπτικών ουσιών από μια μεγάλη ποικιλία τροφών, το συκώτι επιβαρύνεται πάρα πολύ και αυτό οδηγεί σε φλεγμονή και άρα σε διάφορες ασθένειες.

Τι πρέπει να τρώτε για σωστή αποτοξίνωση

Χρειαζόμαστε όλα τα θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες, μέταλλα και φυτοθρεπτικά συστατικά (καροτενοειδή, φλαβονοειδή κλπ) που υποστηρίζουν τα ένζυμα και τις μεταβολικές διαδικασίες που εμπλέκονται στις φάσεις 1-3 της φυσικής αποτοξίνωσης του οργανισμού.

Αυτά θα τα βρείτε στις ακόλουθες τροφές:

Λαχανικά: Είναι σημαντική η ουσία αλλικίνη σε κρεμμύδια, σκόρδο, σχοινόπρασο και πράσα

Πράσινα: Μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, κινεζικό λάχανο (bok choy), λάχανο, κουνουπίδι, λάχανο kale, ραπανάκια, χρένο, γογγύλια και κάρδαμο

Άλλα πράσινα: Τεύτλα, σέλινο, αγγούρι και σπανάκι

Φρούτα: Αβοκάντο, βακκίνια, βατόμουρα, μήλα, αχλάδια, γκρέιπφρουτ, λεμόνια, πορτοκάλια και φλούδες εσπεριδοειδών

Όσπρια: Φακές, φασόλια, αρακάς και ρεβίθια

Λίπη: Ελαιόλαδο, έλαιο canola, αμύγδαλα, καρύδια Βραζιλίας, φουντούκια και φιστίκια

Βότανα και μπαχαρικά: Δεντρολίβανο, κύμινο, κουρκούμη, σπόροι και έλαιο από άνηθο

Θαλασσινά: Άγριος σολομός και σαρδέλες

Ζωικές πρωτεΐνες: Κοτόπουλο βιολογικής εκτροφής, γαλοπούλα και άγρια θηράματα (κρέας από “κυνήγι”)

Βασικά σημεία που πρέπει να πάντα να θυμάστε

Πρέπει να καταναλώνετε μια μεγάλη ποικιλία από φρέσκα λαχανικά και φρούτα καθημερινά

Επιλέγετε τροφές που είναι ολικής άλεσης, όχι επεξεργασμένες και χωρίς συνθετικές ουσίες

Πρέπει να καταναλώνετε τουλάχιστον 6 ποτήρια νερού την ημέρα

Εξασφαλίστε την βέλτιστη λειτουργία του εντέρου με την κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, όπως δημητριακά ολικής αλέσεως (κριθάρι, κινόα, καλαμπόκι, νιφάδες βρώμης και άγριο/καστανό ρύζι)

Πρέπει να ασκείστε έστω και λίγο σε τακτική βάση, τόσο ώστε να ιδρώνετε από την άσκηση

πηγή: iatropedia.gr

Υγεία

Καρκίνος Παχέος Εντέρου: Η διατροφή που μειώνει έως και 52% τον κίνδυνο

καρκίνος παχέος εντέρου

Μια ανάλυση δημοσιεύσεων για την περίοδο 1980 έως 2019 σχετικά με παράγοντες που μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εντέρου, ανέδειξε το φυλλικό οξύ, το μαγνήσιο και τα γαλακτοκομικά προϊόντα ως τα βασικά στοιχεία ενός διατροφικού μοτίβου που μπορεί να προφυλάξει τον οργανισμό έναντι της νόσου.

Ανάμεσα στα διατροφικά στοιχεία που εξέτασε η μελέτη, περιλαμβάνονταν βιταμίνες ή συμπληρώματα διατροφής (μαγνήσιο, ασβέστιο, φυλλικό οξύ, βιταμίνη Α, Β, C, Ε, D, β-καροτένιο και σελήνιο), ο καφές, το τσάι, ψάρια πλούσια σε ω- 3 λιπαρά οξέα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι φυτικές ίνες, φρούτα και λαχανικά, το κρέας και το αλκοόλ.

Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο Gut:

255mg μαγνήσιο ημερησίως συνδέθηκε με 23% μείωση κινδύνου
υψηλή πρόσληψη φυλλικού οξέος μείωσε τις πιθανότητες καρκίνου του εντέρου κατά 12-15% (μολονότι δεν ήταν δυνατός ο προσδιορισμός της ελάχιστης δοσολογίας)
τα γαλακτοκομικά προϊόντα συνδέθηκαν με κατά 13-19% μειωμένο κίνδυνο, ωστόσο η μεγάλη ποικιλία γαλακτοκομικών στις έρευνες δεν επέτρεψε τον προσδιορισμό της κατάλληλης ποσότητας.
οι φυτικές ίνες σχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο κατά 22-43%
η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συσχετίστηκε με έως και 52% χαμηλότερο κίνδυνο, με πρόσθετο όφελος για κάθε επιπλέον αύξηση κατά 100 γρ. την ημέρα
η σόγια φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο κατά 8-15%.
Ωστόσο, κατά την ανάλυση δεν σημειώθηκε κάποια προστατευτική ιδιότητα έναντι της νόσου για τα συμπληρώματα βιταμινών Ε  και C ή των πολυβιταμινών, όπως και για το β-καροτένιο ή το σελήνιο.

Αδύναμα ή αμφιλεγόμενα ήταν τα ευρήματα αναφορικά με τη δράση του τσαγιού, του σκόρδου, των κρεμμυδιών, της βιταμίνης D (μόνη της είτε σε συνδυασμό με ασβέστιο), του καφέ και της καφεΐνης, των ψαριών με ωμέγα 3, ενώ υπήρχε ασυνέπεια στα πορίσματα περί την προστατευτική δράση της βιταμίνης Α και των βιταμινών του συμπλέγματος Β.

Μέτριας αποτελεσματικότητας αποδείχτηκε και η υψηλή πρόσληψη ασβεστίου, την οποία ωστόσο μετα-ανάλυση δεδομένων από κλινικές δοκιμές πέρα από αναποτελεσματική τη συνέδεσε και με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου.

Η ανάλυση ανέδειξε και τις επικίνδυνες διατροφικές συνήθειες, με το κρέας να συνδέεται με 12% έως 21% αυξημένο κίνδυνο (ιδίως το κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας), ενώ μελέτες για τη σχέση δόσης-αποτελέσματος διαπίστωσαν 10-30% αυξημένο κίνδυνο για κάθε επιπλέον 100 γρ. κόκκινου κρέατος ημερησίως.

Τέλος, το αλκοόλ συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο, σε αναλογία ποσότητας-κινδύνου, σχέση που διακριβώθηκε από τη χαμηλότερη ακόμα κατανάλωση αλκοόλ (1-2 ποτά ημερησίως).

Η συμβολή μη διατροφικών παραγόντων

Οι ερευνητές μελέτησαν τα αποτελέσματα για φαρμακευτικούς μη διατροφικούς παράγοντες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι:

η ασπιρίνη είναι πιθανώς προστατευτική έναντι του καρκίνου του εντέρου, μειώνοντας τον κίνδυνο κατά 14 – 29% σε χαμηλές δόσεις των 75 mg ημερησίως, με την αντιστοιχία δόσης-αποτελέσματος να φτάνει τα 325 mg την ημέρα.
τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) για πέντε χρόνια σχετίστηκαν με μείωση του κινδύνου κατά 26% – 43%
οι στατίνες, μολονότι σε μετα-αναλύσεις μελετών παρατήρησης δείχνουν πιθανότητες μείωσης του κινδύνου καρκίνου, δεν αποδείχτηκαν ευεργετικές στις μετα-αναλύσεις στοιχείων από κλινικές δοκιμές.

Ο καρκίνος του εντέρου με αριθμούς

Περισσότερα από 2,2 εκατομμύρια νέα κρούσματα και 1,1 εκατομμύρια θάνατοι ετησίως από τη νόσο προβλέπονται έως το 2030.

Μολονότι η διάγνωση μπορεί να προλάβει την ασθένεια σε πρώιμο στάδιο που επιδέχεται θεραπείας, τα δεκαπέντε και πλέον χρόνια που μεσολαβούν μέχρι την ανάπτυξη καρκίνου του εντέρου, δίνουν την ευκαιρία για παρεμβάσεις όπως η τήρηση ενός υγιεινού τρόπους ζωής με σκοπό την επιβράδυνση ή διακοπή της εξέλιξης της νόσου.

Τέλος, παρότι δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν τις ελάχιστες ποσότητες και δοσολογίες, οι ερευνητές υπογραμμίζουν πως τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους κλινικούς γιατρούς προς σχεδιασμό κατάλληλων διατροφικών προγραμμάτων για τους ασθενείς, αλλά και να συμβάλουν εν γένει στην περαιτέρω έρευνα επί του θέματος.

Πηγή: ygeiamou.gr