Τελικά τι θα συμβεί όταν ο Ήλιος πεθάνει;

20:11 | 23/01/2026

newsroom ekriti.gr

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb προσέφερε τη λεπτομερέστη μέχρι σήμερα εικόνα του Νεφελώματος της Έλικας, μιας πελώριας φυσαλίδας που σχηματίστηκε κατά τον εκρηκτικό θάνατο ενός άστρου σαν τον Ήλιο.

Το Νεφέλωμα της Έλικας αποτελείται από υλικό που εκτίναξε το άστρο στα τελευταία στάδια της ζωής του, λίγο πριν ο πυρήνας του καταρρεύσει για να μετατραπεί σε λευκό νάνο, ένα υπέρπυκνο σώμα περίπου στο μέγεθος της Γης.

To υλικό που εκτινάχθηκε σχηματίζει μια σφαίρα γύρω από το πτώμα του άστρου, η οποία ονομάζεται πλανητικό νεφέλωμα, αν και δεν έχει καμία σχέση με τους πλανήτες. O όρος προήλθε από το σφαιρικό σχήμα αυτών των νεφελωμάτων, το οποίο ερμήνευαν ως πλανήτες οι αστρονόμοι του 18ου αιώνα.

Το ίδιο εκρηκτικό τέλος θα έχει και ο Ήλιος όταν εξαντλήσει τα πυρηνικά του καύσιμα σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Το Νεφέλωμα της Έλικας βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού του Υδροχόου, σε απόσταση 650 ετών φωτός, και είναι ένα από τα πλησιέστερα και φωτεινότερα που διακρίνονται από τη Γη. Είναι γνωστό στους αστρονόμους εδώ και δύο αιώνες.

Η νέα εικόνα εστιάζει στο εσωτερικό χείλος της δακτυλιοειδούς δομής, ενώ ο ίδιος ο λευκός νάνος βρίσκεται έξω από το οπτικό πεδίο του Webb.

Σε αυτή την περιοχή, το υπέρθερμο αέριο που εκτινάσσεται από την περιοχή του λευκού νάνου συγκρούεται με σύννεφα κρύου αερίου, το οποίο είχε απελευθερωθεί σε προηγούμενα στάδια της κοσμικής έκρηξης.

Ζουμ στην εικόνα του James Webb: κίτρινες στήλες μοριακού υδρογόνου σχηματίζονται από την ψύξη του αερίου που εκτίναξε το άστρο ([NASA, ESA, CSA, STScI, A. Pagan (STScI)]

Λίγο πιο μακριά από τον λευκό νάνο, το αέριο ψύχεται και σχηματίζει κίτρινες στήλες μοριακού υδρογόνου.

Στο κάτω μέρος της εικόνας, οι κόκκινοι τόνοι αντιστοιχούν σε ψυχρές περιοχές όπου το αέριο αραιώνει και αντικαθίσταται από σκόνη πιο σύνθετων ενώσεων.