ΚΡΗΤΗ

- Παππού αγαπημένε, είπα, δώσ' μου μιαν προσταγή. Χαμογέλασε, απίθωσε το χέρι απάνω στο κεφάλι μου, δεν ήταν χέρι, ήταν πολύχρωμη φωτιά, ως τις ρίζες του μυαλού μου περιχύθηκε η φλόγα.- Φτάσε όπου μπορείς παιδί μου... Αφήστε με να σας διηγηθώ μία ιστορία. Ήταν αρχές του Δεκέμβρη, όταν ετοιμάζαμε το ξεκίνημα του ekriti.gr. Σκέψη κι όραμά μας ήταν (και παραμένει) να μαζέψουμε την ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό αυτού του νησιού και να την συνυφάνουμε με την καθημερινότητα και τις εξελίξεις της, κρατώντας τον παλμό των γεγονότων της Κρήτης στους δύσκολους καιρούς των μνημονίων και της οικονομικής επιτήρησης. Και τότε ακριβώς ο Διεθνής Τύπος και η εφημερίδα Χανιώτικα Νέα έγραψαν για το σχέδιο της υδρόλυσης στη Μεσόγειο των χημικών παραγόντων της Συρίας. Η είδηση ήταν τόσο εξωφρενική που έμοιαζε αδύνατον να συμβεί. Όμως αν οι πληροφορίες επαληθεύονταν ήταν Η ΕΙΔΗΣΗ. Το γεγονός που θα άλλαζε τις ζωές όλων μας. Θαλάσσια ρύπανση θα σήμαινε το τέλος της ζωής που ξέραμε σ' αυτόν τον τόπο. Την ίδια ώρα η Κρήτη ετοιμαζόταν δειλά για την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου, ήλπιζε στις ορδές των Τουριστών που θα έσωζαν την τοπική οικονομία. Η Ελλάδα ετοιμαζόταν για τις εκλογές του Μάη. Οι ρυθμοί της επικαιρότητας έπαιρναν προεκλογικό τόνο. Όμως τίποτα δεν έμοιαζε τόσο σπουδαίο όσο το σχέδιο της υδρόλυσης των χημικών στη γειτονιά μας. Το ekriti.gr και το Ράδιο Κρήτη έβαλε τρεις συντάκτες σε βάρδιες να παρακολουθούν τα διεθνή μέσα για να αντλήσουν πληροφορίες. Δύο μεταφραστές φρόντιζαν για την πιστή μεταφορά των κειμένων. Ρεπόρτερ καθημερινά αναζητούσαν την άποψη επιστημόνων και πολιτικών παραγόντων που χειρίζονταν το θέμα. Όλες οι εκπομπές του ραδιοφώνου προσπαθούσαν να συλλέξουν στοιχεία. Κι όσο περισσότερα μαθαίναμε τόσο η ανησυχία μεγάλωνε.