Επί τον τύπον των ήλων Καταγραφές ανεξίτηλες, θέσεις με ονοματεπώνυμο, στηλιτεύσεις για τα κακώς κείμενα, συμπεριφορές ανθρώπων με πολυποίκιλες ερμηνείες, συνθέτουν το παζλ του φρεσκοτυπωμένου, καλαίσθητου πονήματος του αγαπητού συναδέλφου Γιάννη Εμμ. Σπανάκη, με τον ευρηματικό τίτλο «Θεραπεύοντας τον αΣΤΙΓΜΑτισμό».
Το βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μύστις» αποτελεί μια αναδίφηση στα περασμένα, αλλά όχι ξεχασμένα γεγονότα και όσα συμβαίνουν στη λεβεντογέννα Κρήτη, αλλά είναι συμβατά με εκείνα που βιώνουμε και σε άλλες περιοχές της χώρας μας.
Ο ρέκτης συγγραφέας, έμπειρος χειριστής της γραφίδας και του προφορικού λόγου - τολμά - γιατί αυτή άλλωστε είναι και η πεμπτουσία του μαχόμενου δημοσιογράφου – να θίξει ιδιαιτερότητες κατεστημένων αντιλήψεων, που αποτελούν κακέκτυπα αρνητικής κοινωνικής συμπεριφοράς και εκθέτουν εν πολλοίς κοινωνίες με περιεχόμενο, συνανθρώπους και συντοπίτες με ενσυναίσθηση που απώτερο σκοπό έχουν την άνοδο του πνευματικού επιπέδου και την ανάδειξη ευγενών προτύπων και επιδιώξεων.
Σε μια σειρά από 130 επιλεγμένα χρονογραφήματά του στην ιστορική εφημερίδα «Πατρίς» του Ηρακλείου, ο Γιάννης Εμμ. Σπανάκης δεν περιγράφει απλώς περιστατικά, αλλά παίρνει ευθαρσώς και ευθέως θέση, διατυπώνοντας με παρρησία την άποψή του που αφήνει στην κρίση του αναγνωστικού κοινού.
«Οι πάτρωνες με κοστούμι και η παντέρμη Κρήτη», οι «Καπνισμένες κάννες και οι κλαμένες μάνες» καθώς επίσης η «Κρήτη που μας πληγώνει» είναι μερικοί τίτλοι από τα χρονογραφήματα που κοσμούν το πόνημα του Γιάννη.
Το «Θεραπεύοντας τον αΣΤΙΓΜΑτισμό» δεν ασχολείται μόνο με τα κρητικά τοπόσημα, αλλά ανοίγει τα φτερά του, για γόνιμο προβληματισμό και για άλλα γενικότερα σημαντικά ζητήματα, που αφορούν τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής, όπως η κοινωνιολογική προσέγγιση των εφήβων μακριά από προλήψεις και δεισιδαιμονίες.
Αναφέρεται δηλαδή και επισημαίνεται ότι δυστυχώς τα παιδιά που ετοιμάζονται να ερωτευτούν μέσα σε μια συνθήκη απαγορεύσεων και στερήσεων στη λογική μη φιλήσεις, μην κολλήσεις. Πράγμα αδιανόητο και σκληρό για ένα δεκαεξάρικο.
Όπως επισημαίνει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του ο επιμελής γραφιάς, «ο αστιγματισμός είναι μια ατέλεια της όρασης. Το στίγμα είναι μια ατέλεια της πραγματικότητας. Ανάμεσα στις δύο λέξεις χωράει σχεδόν ολόκληρη η ζωή μας. Χωράει η εξουσία που ξεχνά τα όριά της. Η υποκρισία που μεταμφιέζεται σε αρετή. Η καθημερινότητα που μας μαθαίνει να θεωρούμε φυσιολογικό αυτό που, κάποτε, θα μας εξόργιζε. Έγραφα χρόνια σε εφημερίδες. Έμαθα να κυνηγώ την είδηση. Μεγαλώνοντας, όμως, κατάλαβα πως η είδηση είναι η αφορμή· ποτέ ο προορισμός».
Ο προορισμός ήταν πάντοτε ο άνθρωπος, με τα πάθη του και τα λάθη του.
Αγαπητέ Γιάννη προσωπικά σου εύχομαι ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σου που προσφέρει πράγματι μια πνευματική ανάταση.
* Θανάσης Μπαμπανέβας - Δημοσιογράφος.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του ekriti.gr