Το να απολαμβάνεις τη δική σου παρέα δεν είναι «μοναξιά» – είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να νιώθεις πλήρης, με ή χωρίς τους άλλους στο πλευρό σου.

Όλοι έχουμε συναντήσει ανθρώπους που κάθονται μόνοι τους σε κάποιο εστιατόριο ή πηγαίνουν μόνοι τους σινεμά ένα Σάββατο απόγευμα και έχουμε σκεφτεί: «Κρίμα, δεν θα έχει με ποιον να πάει». Κι όμως, η ψυχολογία μάς λέει το ακριβώς αντίθετο: το να επιλέγεις να κάνεις πράγματα μόνος/η σου δεν σημαίνει ότι νιώθεις μοναξιά, αλλά είναι το απόλυτο power move. Είναι η τέχνη του να είσαι τόσο καλά με τον εαυτό σου, που η παρέα των άλλων να είναι επιλογή, όχι ανάγκη για επιβίωση.

Μήπως η ευτυχία σου εξαρτάται υπερβολικά από τους άλλους;

Όλοι το έχουμε πάθει: εκείνη η περίεργη ανασφάλεια που νιώθουμε όταν το κινητό δεν χτυπάει ή όταν δεν έχουμε κάποιον να επιβεβαιώσει τις σκέψεις μας. Συχνά, έχουμε μάθει να χτίζουμε τη μέρα μας γύρω από τους άλλους.

Αν έχουμε μια καλή είδηση, την ανεβάζουμε αμέσως στα social media για να λάβουμε την έγκριση των άλλων ή αν συμβεί κάτι στραβό, νιώθουμε την ανάγκη να βρούμε κάποιον να μας πει ότι έχουμε δίκιο. Το πρόβλημα είναι ότι όταν αυτοί οι άνθρωποι λείπουν - γιατί μετακόμισαν, χώρισαν ή απλώς έχουν δουλειά - νιώθουμε ότι το «σύστημά» μας καταρρέει.

Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ωστόσο, όπως λένε οι ψυχολόγοι ανάμεσα στην απομόνωση και τη συνειδητή μοναχικότητα. Η «κακή» μοναξιά είναι όταν κλείνεσαι στον εαυτό σου γιατί νιώθεις εξαντλημένος/η ή φοβάσαι να βγεις έξω - και τότε νιώθεις ένα εσωτερικό κενό. Αντίθετα, η «cool» μοναχικότητα είναι όταν επιλέγεις συνειδητά να μείνεις μόνος/η σου, να φας το αγαπημένο σου φαγητό και να δεις τη σειρά που σου αρέσει, χωρίς να νιώθεις ενοχές.

Το μυστικό λοιπόν, είναι να μάθεις να «διαβάζεις» τι νιώθεις πραγματικά. Αντί να λες γενικά «έχω νεύρα», προσπάθησε να βρεις το γιατί: «Είμαι θυμωμένη γιατί ένιωσα ότι με αγνόησαν» ή «είμαι κουρασμένη γιατί προσπαθώ να αρέσω σε όλους».

Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε με τη λογική ότι αν είσαι μόνος/η σου στο δωμάτιο κάτι δεν πάει καλά ή ότι για να σε αγαπάνε πρέπει να είσαι πάντα διαθέσιμος/η. Αυτό όμως είναι ένας μύθος.

Φαντάσου την ψυχολογία σου σαν ένα σπίτι. Αν όλη η επίπλωση είναι δανεική από τους φίλους, τον σύντροφο ή την οικογένειά σου, τότε μόλις εκείνοι φύγουν, το σπίτι μένει άδειο και εσύ νιώθεις ανασφάλεια. Αν όμως βάλεις δικά σου «έπιπλα» - δηλαδή μάθεις να απολαμβάνεις τη δική σου παρέα, τα δικά σου χόμπι και τις δικές σου σκέψεις - τότε ακόμα και αν μείνεις μόνη, το σπίτι παραμένει γεμάτο και ζεστό.

Στην ουσία αυτό που λένε οι ειδικοί είναι πως δεν χρειάζεται να γίνεις ερημίτης για να είσαι ψυχικά δυνατός/ή. Χρειάζεται μόνο να σταματήσεις να ψάχνεις την έγκριση των άλλων για να νιώσεις ότι υπάρχεις.

Πηγή: queen.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Κωστοπούλου: Της επιτρέπεται να ταξιδέψει εκτός ΗΠΑ μετά από 5,5 μήνες