Ο Χρήστος Νικολόπουλος μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Κοινωνία Ώρα MEGA» για τη μουσική του πορεία και τη σχέση του με το μπουζούκι.

«Το πρώτο πράγμα που κάνω, όταν πιάνω στα χέρια μου το μπουζούκι, είναι εξάσκηση. Εξάσκηση για να μπορώ να ανταπεξέλθω στην κανονική ροή του προγράμματος. Δεν έχω βαρεθεί τα τραγούδια μου. Τα τραγούδια μου τα ακούω και μάλιστα τώρα έχω νοσταλγία να ακούω και τα παλιότερα μου», αναφέρει ο Χρήστος Νικολόπουλος.

«Δεν υπάρχει δύσκολο κοινό. Εμείς και η δουλειά που κάνουμε παράλληλα είναι να χαρακτηρίσουμε τον κόσμο που είναι κάτω και ακούει τι θέλει ακριβώς και να διαμορφώσουμε το πρόγραμμα. Το μπουζούκι, η πενιά, ραγίζει καρδιές. Και ο τραγουδιστής εξυψώνει το τραγούδι και το ηθικό του κόσμου», δηλώνει ο μουσικοσυνθέτης.

«Αν ξεκινούσα ξανά σήμερα, θα έκανα ακριβώς τα ίδια πράγματα. Δεν θα άλλαζα τίποτα. Φυσικά και έχω ζηλέψει τραγούδια συναδέλφων, όπως η “Μικρή Πατρίδα”. Σπουδαίο τραγούδι. Δυστυχώς, σήμερα δεν γράφονται σπουδαία τραγούδια».

Διαβάστε επίσης 

Καραβοκύρη: «Οδηγός ταξί αυτοϊκανοποιούνταν, οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και τον παρακαλούσα κλαίγοντας»