Το τείχος των 12 δισ. δολαρίων: Η Ιαπωνία υψώνει άμυνα απέναντι στη δύναμη της θάλασσας

Ένα από τα μεγαλύτερα έργα παράκτιας προστασίας στον κόσμο βρίσκεται σήμερα στην Ιαπωνία, μετά την καταστροφή του 2011 και το τσουνάμι που ακολούθησε τον ισχυρό σεισμό εκείνης της χρονιάς άφησε πίσω του περίπου 20.000 νεκρούς και αποκάλυψε τα όρια των υφιστάμενων μέτρων προστασίας, οδηγώντας τις αρχές σε μια νέα προσέγγιση αντιμετώπισης παρόμοιων φαινομένων.

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ένα τεράστιο δίκτυο παράκτιων τειχών, το οποίο εκτείνεται σε μήκος περίπου 400 χιλιομέτρων σε διάφορα σημεία της ακτογραμμής. Οι κατασκευές αυτές σχεδιάστηκαν ώστε να λειτουργούν ως ένα επιπλέον επίπεδο άμυνας απέναντι στα κύματα, περιορίζοντας την έντασή τους και καθυστερώντας την εισχώρηση του νερού στην ξηρά.

Το έργο δεν έχει ως στόχο να σταματήσει ολοκληρωτικά ένα τσουνάμι, αλλά  να μειώσει την ορμή των κυμάτων και να προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο για την απομάκρυνση των κατοίκων από τις επικίνδυνες περιοχές.

Σε ορισμένα τμήματα της ακτής, οι προστατευτικές κατασκευές φτάνουν τα 14 μέτρα ύψος, ενώ τα θεμέλιά τους έχουν βάθος έως και 25 μέτρα, προκειμένου να διασφαλίζεται η αντοχή τους. Το συνολικό οικονομικό κόστος της παρέμβασης υπολογίζεται ότι ξεπέρασε τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ωστόσο, η επιλογή της Ιαπωνίας να επενδύσει σε τόσο εκτεταμένες τεχνικές λύσεις δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις. Κάτοικοι παράκτιων περιοχών εκφράζουν την άποψη ότι τα τείχη έχουν αλλάξει δραματικά τη σχέση των κοινοτήτων τους με τη θάλασσα, αλλοιώνοντας το φυσικό τοπίο και επηρεάζοντας την τουριστική εικόνα των περιοχών.

Παράλληλα, οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος προειδοποιούν για τις συνέπειες των μεγάλων τσιμεντένιων παρεμβάσεων, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τα θαλάσσια οικοσυστήματα και να δημιουργήσουν προβλήματα στους ανθρώπους που εξαρτώνται από την αλιεία.

Η ιαπωνική στρατηγική, πάντως, δεν βασίζεται αποκλειστικά στα παράκτια τείχη. Το σύστημα προστασίας περιλαμβάνει επίσης σειρήνες προειδοποίησης για άμεση ενημέρωση του πληθυσμού, ειδικά σχεδιασμένες διαδρομές διαφυγής και φυσικά εμπόδια, όπως ζώνες με πυκνή βλάστηση κατά μήκος των ακτών, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της ενέργειας των κυμάτων.

Διαβάστε επίσης 

Ιστορικό κατόρθωμα: Κολυμβητής διέσχισε τη Βαλτική Θάλασσα από τη Σουηδία έως την Πολωνία (βίντεο)

Βέλγιο: Ζει σε πλωτό σπίτι 23 μέτρων εδώ και χρόνια