Το Λάντστουλ δεν είναι μια συνηθισμένη γερμανική πόλη, εδώ και 80 χρόνια, Γερμανοί και Αμερικανοί ζουν σαν μια οικογένεια.

Σήμερα όμως, η είδηση ότι τα αμερικανικά στρατεύματα μπορεί να φύγουν προκαλεί αναστάτωση στους κατοίκους, που βλέπουν την κοινή τους ζωή και την οικονομία του τόπου τους να απειλούνται, σύμφωνα με τον Guardian.

Σύμφωνα με το βρετανικό δημοσίευμα, οι Αμερικανοί στρατιώτες αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας στο Λάντστουλ από το 1945, δίνοντας στην περιοχή έναν μοναδικό χαρακτήρα. 

Παρά τις κατά καιρούς αιχμηρές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, η Ναντίν Φιρμόντ δηλώνει ότι η προοπτική απομάκρυνσης των δυνάμεων έπεσε στην πόλη της σαν βόμβα.

«Πρέπει να σας πω ότι ειλικρινά σοκαρίστηκα», αναφέρει η 45χρονη Φιρμόντ, που εργάζεται σε τοπικό γυμνάσιο. Η περιοχή της αποτελεί την καρδιά της μεγαλύτερης αμερικανικής στρατιωτικής κοινότητας εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και στο παρελθόν υπήρξαν μειώσεις δυνάμεων, η τωρινή ρητορική δημιουργεί μια ωμή απειλή που τρομάζει τους κατοίκους.

^{Η Χέλγκα κατευθύνεται προς το καρναβάλι της άνοιξης στο Λάντστουλ. Φωτογραφία: Bernd Hartung/The Guardian}

Πρόσφατα, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε τη μείωση των στρατευμάτων στη Γερμανία κατά 5.000 άτομα, περιορίζοντας την παρουσία του κατά περίπου 15%. Για τους κατοίκους, η αλλαγή αυτή δεν είναι μόνο στρατιωτική, αλλά βαθιά προσωπική. «Αγαπάμε τους Αμερικανούς μας – εμπλουτίζουν την κοινότητα με κάθε έννοια και κάνουν τη ζωή πιο πολύχρωμη», λέει η Φιρμόντ. Αν και ο θόρυβος των αεροσκαφών ενοχλεί κάποιους, η ίδια τονίζει: «Δεν αρέσουν σε όλους πράγματα όπως ο θόρυβος των στρατιωτικών αεροσκαφών τους πάνω από τα κεφάλια μας, αλλά θα ήταν πραγματικά κρίμα αν οι Αμερικανοί έφευγαν. Θα ήταν οδυνηρό.»

Στο Λάντστουλ, η συνύπαρξη είναι ορατή παντού: από το ανοιξιάτικο καρναβάλι όπου η γερμανική μπύρα σερβίρεται δίπλα σε αμερικανικά τσίζμπεργκερ, μέχρι τα εστιατόρια που ζουν αποκλειστικά από την αμερικανική πελατεία. Η πόλη φιλοξενεί το μεγαλύτερο αμερικανικό νοσοκομείο στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας μια κοινότητα 50.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών των στρατιωτών.

^{Ο Τζέρεμι Κόουλ στο Shawingz (Bernd Hartung/The Guardian)}

Οικονομική και πολιτιστική εξάρτηση

Για πολλούς Γερμανούς, οι Αμερικανοί είναι η μόνη πραγματικότητα που γνώρισαν. «Είναι το μόνο που έχω γνωρίσει, είναι μέρος μας», λέει η 30χρονη Μαρί, σύζυγος γερμανοαμερικανού.

^{Ο Karl Mazur-Rekowski, διευθυντής της Shawingz, μιας εταιρείας που χαίρει δημοφιλίας μεταξύ Γερμανών και Αμερικανών (Bernd Hartung/The Guardian)}

Ο διευθυντής εστιατορίου Καρλ Μαζούρ-Ρεκόφσκι εξηγεί ότι πολλοί έρχονται στην περιοχή αναζητώντας «το αμερικανικό συναίσθημα», σημειώνοντας πως μια αποχώρηση θα σήμαινε απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας σε μεγάλη ακτίνα.

«Η διπλωματία είναι το πιο σημαντικό», τονίζει ο ίδιος. «Δεν χρειάζεται να απειλείς, μπορείς να μιλήσεις. Καλύτερα να μιλήσεις παρά να ξεκινήσεις κάτι που θα οδηγήσει σε κάτι τρομερό.»

^{Λεόν Γουίλσον, μέλος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (Bernd Hartung/The Guardian)}

Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί στρατιώτες μιλούν με θέρμη για τη φιλοξενία των Γερμανών. Ο Τζέρεμι Κόουλ από το Κάνσας περιγράφει πώς η τοπική κοινωνία αγκάλιασε την οικογένειά του από τις πρώτες κιόλας μέρες. Ο επτάχρονος γιος του μαθαίνει ήδη γερμανικά στο σχολείο, απορροφώντας τη γλώσσα «σαν σφουγγάρι».

Ωστόσο, δεν συμμερίζονται όλοι τον ίδιο ενθουσιασμό. Ο Λέον Γουίλσον, που εργάζεται στον ανεφοδιασμό φορτηγών, εκφράζει μια πιο κυνική άποψη, αναρωτώμενος αν οι επενδύσεις των ΗΠΑ αποδίδουν τελικά για τους Αμερικανούς φορολογούμενους. «Δεν νιώθω κακία, είναι υπέροχο, υπάρχει συνοχή», παραδέχεται. «Αλλά δεν είναι δίκαιο να συνεχίζουμε να ενισχύουμε την οικονομία σας, ώστε να βγάζετε λεφτά από εμάς.»

Ο Τσανς Μίλερ, 20 ετών, προέρχεται από στρατιωτική οικογένεια με ρίζες που φτάνουν μέχρι τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, όταν ένας πρόγονός του από τον Βορρά πολέμησε υπέρ της Ένωσης. Ήρθε στο Λάντστουλ πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο στο Κολοράντο, για να εργαστεί στον τομέα της εφοδιαστικής, ακολουθώντας τα βήματα του παππού του, ο οποίος υπηρέτησε εδώ στα τέλη της δεκαετίας του 1960.

«Και εκείνος το λάτρευε και έκανε τα ίδια πράγματα που μου αρέσει να κάνω τώρα», είπε ο Μίλερ, ειδικά την εξερεύνηση της περιοχής που απέχει μόλις 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από τα γαλλικά σύνορα.

«Έχω αναπτύξει υπέροχες φιλίες με Αμερικανούς και Γερμανούς. Θα ήμουν πραγματικά δυστυχισμένος αν έπρεπε να φύγω, αλλά θα έπρεπε να ακολουθήσω τις διαταγές. Δεν θα ήθελα όμως να πρέπει να μαζέψω τα πράγματά μου, να μετακομίσω και να αφήσω όλους τους φίλους μου, θα ήμουν πολύ απογοητευμένος».

Όταν ρωτήθηκε πώς βλέπει τις πρόσφατες τριβές μεταξύ των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ο Μίλερ παραδέχτηκε ότι ανησυχεί. «Η συμμαχία βρίσκεται πραγματικά υπό πίεση τώρα», είπε. «Θα προτιμούσα ο Πρόεδρος Τραμπ να εργάζονταν για την προστασία της συμμαχίας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Πετρέλαιο: Άνοδος της τιμής του για δεύτερη εβδομάδα – Ανησυχία για νέο «κύμα» αυξήσεων

Κρήτη: Αφίξεις δίχως τέλος - 117 λαθρομετανάστες σε 24 ώρες σε Ρέθυμνο και Ιεράπετρα

Καιρός: Τέλος στο ψύχος - Έρχεται 30άρι την επόμενη εβδομάδα - Η πρόγνωση Καλλιάνου