Κοινωνία

Η εξήγηση των κοριτσιών που παρέλασαν... αλά Monty Python

parelasi-monty-pithon.jpg

Με κείμενό τους στην Εφημερίδα των Συντακτών, τα δέκα κορίτσια που παρέλασαν την 28η Οκτωβρίου στο Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας αναφέρουν πως «υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. Ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά» ενώ μιμούνταν τον Τζον Κλιζ στο σκετς των Monty Pithon «The Ministry of Silly Walks».
Χαρακτηρίζουν την πράξη τους «επέμβαση εκτάκτου ανάγκης (…) αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας», «καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι».

Όπως αναφέρουν, στα μάτια των επισήμων «είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για “προβληματικά παιδιά”. Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων».

«Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες, τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.
10 “στρατιωτάκια” της υπο-κριτικής τέχνης», καταλήγουν στο κείμενό τους. 

Το κείμενο των 10 κοριτσιών:
«Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;

Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους;
Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.
Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.

Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.
Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. Ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.

Τι κοινό μπορεί να’ χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να’ χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.

Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια.
Γι’ αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι… Υπό την πνευματική μπαγκέτα του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν διδάξει οι Monty Python. Με το δικό μας silly walk και ρυθμό.

Στα μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για “προβληματικά παιδιά”. Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων.
Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. Τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.

Υ.Γ. Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες, τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.
10 “στρατιωτάκια” της υπο-κριτικής τέχνης»

Κοινωνία

Ποιος γιορτάζει σήμερα, 29 Μαΐου

λουλούδια

29 Μαΐου: Αγία Θεοδοσία η Παρθένος, Αγία Θεοδοσία η Οσιομάρτυς η Κωνσταντινουπολίτισσα, Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Αλεξανδρείας, Οσία Υπομονή, Ανάμνησης της θλιβεράς αλώσεως της Βασιλίδος των πόλεων, Άγιος Άνδρας και η Σύζυγος του, Άγιος Ολβιανός επίσκοπος Ανέων και οι αυτού μαθητές, Άγιος Ιωάννης ο Νάννος από τη Θεσσαλονίκη, Άγιος Ανδρέας ο Αργέντης, Άγιος Ευθύμιος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Ζήλων, Άγιος Ιωάννης ο διά Χριστόν σαλός, Άγιος Ethelbert ο βασιλεύς, Όσιος Ιερεμίας ο Δαμασκηνός, Άγιος Σισίννιος ο Ιερομάρτυρας και οι συν αυτόν Μαρτύριος και Αλέξανδρος οι Μάρτυρες, Άγιος Μαξιμίνος Επίσκοπος Τρεβήρων, Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου «η Εγγύηση των Αμαρτωλών»

Σήμερα γιορτάζουν οι: Θεοδοσία, Θεοδόσω, Ολιβιανός, Ολβιανός, Ολιβία, Ολίβια, που ξαναγιορτάζουν και στις 17 Σεπτεμβρίου (Οσίου Ολβιανού).

Μην ξεχάσετε να πείτε Χρόνια Πολλά!