Επιστήμη

Κι όμως το πέος... είχε κόκαλο!

peos.jpg

Το ανθρώπινο πέος μπορεί να σκληραίνει, αλλά δεν διαθέτει οστό στο εσωτερικό του, αντίθετα με τους πιθήκους και πολλά άλλα θηλαστικά ζώα. Γιατί όμως ο άνδρας έχασε το οστό στο δικό του γεννητικό όργανο; Γιατί, αφότου το έριξε στη μονογαμία, απλούστατα δεν το χρειαζόταν! Αυτή είναι η σύντομη απάντηση των επιστημόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κιτ Όπι του Τμήματος Ανθρωπολογίας του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Proceedings of the Royal Society B'» της Βασιλικής Εταιρείας Επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με το «Science» και τη βρετανική «Γκάρντιαν», μελέτησαν την εξελικτική ιστορία του οστού στα αρσενικά γεννητικά όργανα.
Το εν λόγω οστό εκτιμάται ότι πρωτοεμφανίσθηκε πριν από 145 έως 95 εκατ. χρόνια. Ποικίλει εντυπωσιακά από είδος σε είδος (σε μήκος και όχι μόνο), γι' αυτό έχει θεωρηθεί ως το πιο διαφοροποιημένο οστό που έχει υπάρξει ποτέ. Όμως στην πορεία μερικά ζώα το έχασαν και οι πρόγονοι του ανθρώπου ήσαν μεταξύ αυτών.

Το οστό του πέους βοηθά στην παρατεταμένη συνουσία. Τα πολυγαμικά ζώα, όπως οι χιμπατζήδες και οι μπονόμπο, που αλλάζουν συντρόφους σαν τα... πουκάμισα (εάν είχαν πουκάμισα), έχουν κάθε λόγο να διαθέτουν ένα πέος με κόκαλο, κάτι που αυξάνει την πιθανότητα εύρεσης συντρόφου και, στη συνέχεια, της γονιμοποίησης της συντρόφου, μεταδίδει το Αθηναικό Πρακτορείο. 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το χρονικό όριο για τη διάρκεια της διείσδυσης του αρσενικού οργάνου, πέρα από το οποίο το οστό κρίνεται αναγκαίο, είναι τα τρία λεπτά. Κάτω από τα τρία λεπτά συνουσίας, το οστό αρχίζει να γίνεται περιττό (και αυτή είναι η περίπτωση του ανθρώπου!).
Όταν η μονογαμία αναδύθηκε ως βασική αναπαραγωγική στρατηγική στους προγόνους του σύγχρονου ανθρώπου, κάτι που εκτιμάται ότι συνέβη κατά την εποχή του «Όρθιου ανθρώπου» (Homo erectus), το οστό του πέους ατρόφησε έως σημείου εξαφάνισης. Όταν ο ανταγωνισμός μειώθηκε και ο άνδρας έδεσε το γάιδαρό του, μπορούσε πλέον να το πάει πιο μαλακά...

Επιστήμη

ΗΠΑ: Βρέθηκαν οι αρχαιότερες πατημασιές ανθρώπων ηλικίας 23.000 ετών

αρχαίες πατημασιές

Πατημασιές που χρονολογούνται πριν από 21.000 έως 23.000 χρόνια και βρέθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Γουάιτ Σαντς στο νότιο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ παρέχουν τις αρχαιότερες σαφείς ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στην ήπειρο της Αμερικής. Κρίνοντας από το μέγεθός τους, εκτιμάται ότι πρόκειται κυρίως για πατημασιές εφήβων και παιδιών, ενώ υπάρχουν, επίσης, αποτυπώματα από ζώα όπως μαμούθ, λύκους, πουλιά κ.ά.

Τα αποτυπώματα, τα οποία σχηματίστηκαν σε μαλακή λάσπη στην άκρη μίας ρηχής λίμνης που υπήρχε τότε και στη συνέχεια απολιθώθηκαν, δείχνουν ότι υπήρχαν άνθρωποι στην Αμερική νωρίτερα από ό,τι θεωρείτο έως τώρα και μάλιστα στην κορύφωση του τελευταίου κύκλου παγετώνων, δηλαδή πριν λιώσουν οι πάγοι. Έως τώρα θεωρείτο ότι οι πρώτοι άνθρωποι εισήλθαν στην Αμερική από τον βορρά πριν περίπου 16.000 χρόνια, αφότου είχαν λιώσει οι πάγοι, κάτι που είχε διευκολύνει τη μετανάστευσή τους από την Ασία.

Συνεπώς, η νέα ανακάλυψη μεταθέτει την πρώτη ανθρώπινη παρουσία τουλάχιστον 7.000 χρόνια νωρίτερα και καθιστά πιθανό ότι υπήρξαν μεταναστευτικά κύματα προς την Αμερική, για τα οποία τίποτα δεν είναι γνωστό μέχρι σήμερα. Είναι πιθανό ότι αυτοί οι πρώιμοι πληθυσμοί εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν άλλα ίχνη.

Οι ερευνητές της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ και αμερικανικών πανεπιστημίων (Κορνέλ, Αριζόνα και Μπούρνεμουθ), οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», δήλωσαν ότι «η νέα μελέτη παρέχει την πρώτη -πέρα από κάθε αμφισβήτηση- ένδειξη μίας διαρκούς ανθρώπινης παρουσίας στην Αμερική χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από ό,τι οι περισσότεροι αρχαιολόγοι θεωρούσαν πιθανό έως τώρα».

Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα οι Αμερικανοί αρχαιολόγοι διαμόρφωσαν την κυρίαρχη άποψη ότι ο λεγόμενος πολιτισμός Κλόβις (ονομασία τοποθεσίας, επίσης, στο Νέο Μεξικό) ήταν ο πρώτος στην Αμερική πριν περίπου 11.000 έως 13.000 χρόνια. Επρόκειτο για κυνηγούς μεγάλων θηραμάτων που πιστεύεται ότι είχαν διασχίσει τον παγωμένο τότε πορθμό του Βερίγγειου, που αποτελούσε μία γέφυρα ανάμεσα στη Σιβηρία και την Αλάσκα, σε μία εποχή που η στάθμη της θάλασσας ήταν πολύ χαμηλότερη.

Από τη δεκαετία του 1970 αυτή η «ορθόδοξη» άποψη άρχισε να αμφισβητείται, σταδιακά όλο και πιο έντονα, καθώς άρχισαν να έρχονται στο φως ενδείξεις για ανθρώπινη παρουσία πριν 14.500 χρόνια χρόνια στο Μόντε Βέρντε της Χιλής, πριν 15.000 χρόνια στο Μπάτερμιλκ Κρικ του κεντρικού Τέξας και πριν 16.000 χρόνια στο Κούπερ' ς Φέρι του Αϊντάχο των ΗΠΑ. Ενώ υπήρξε και μία επίμαχη και πανταχόθεν αμφισβητούμενη μελέτη στο «Nature» που ισχυριζόταν ότι ίχνη ανθρώπων στην Καλιφόρνια είχαν ηλικία 130.000 ετών!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Βρέθηκε η αιτία που τα παιδιά απεχθάνονται το κουνουπίδι και το μπρόκολο

Έρχονται τα φαγώσιμα... εμβόλια

 

ESPA BANNER