Η μελέτη ενός σκελετού που φυλάσσεται σε μουσείο αποκαλύπτει ότι ανήκει σε ένα άγνωστο είδος της οικογένειας κητωδών Ankylorhiza που διέθετε είχε κάτι που δεν είχε εντοπιστεί ποτέ προηγουμένως σε οδοντοφόρο κήτος: δόντια με οδοντωτές ακμές.
Το Ankylorhiza serratidens έζησε κατά την Πρώιμη Ολιγόκαινο εποχή, περίπου 30 έως 28 εκατομμύρια χρόνια πριν. «Η Ολιγόκαινος είναι μια κρίσιμη περίοδος στην εξέλιξη των κητωδών, καθώς σηματοδοτεί τη διαφοροποίηση των Οδοντοκητών (Odontoceti), δηλαδή των οδοντοφόρων κητών, καθώς και των φαλαινών με και χωρίς δόντια, με σημαντική αύξηση της ποικιλότητας και της μορφολογικής διαφοροποίησης σε σχέση με τη Μέση και την Ύστερη Ηώκαινο, αλλά και με κορύφωση του εξελικτικού ρυθμού. Αυτή η πρώιμη φάση της εξελικτικής ανάπτυξης χαρακτηρίζεται από αύξηση της εγκεφαλοποίησης, την πρώτη εμφάνιση του μπαλένου (φαλαινοστέλεχων), την εξέλιξη της ηχοεντοπισμού και μια εκρηκτική διαφοροποίηση της μορφολογίας που σχετίζεται με τη διατροφή» δήλωσε ο Δρ. Ρόμπερτ Μπόεσενεκερ, παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ.
Το νέο είδος ανήκει σε μια ομάδα οδοντοφόρων κητών που τρέφονταν με μεγάλα θηράματα, όπως κάνουν σήμερα οι όρκες. Ο προγενέστερος συγγενής του, το Ankylorhiza tiedemani, ήταν ήδη γνωστός ως το μεγαλύτερο οδοντοφόρο κήτος της Ολιγοκαίνου, με εκτιμώμενο μήκος 4,5 έως 6 μέτρα.
«Τα σύγχρονα θαλάσσια θηλαστικά που τρέφονται με μεγάλα θηράματα είναι λίγα και περιλαμβάνουν την όρκα (Orcinus orca), τη ψευδόρκα (Pseudorca crassidens) και τη λεοπάρδαλη της θάλασσας (Hydrurga leptonyx), αν και κανένα από αυτά δεν διαθέτει σήμερα οδοντωτά δόντια. Τα απολιθώματα εξαφανισμένων “φονικών” φυσητήρων, κητών της οικογένειας των βασιλόσαυρων (Basilosauridae) και του γιγάντιου δελφινιού Ankylorhiza δείχνουν ότι κητώδη διαφορετικών ομάδων κατείχαν στο παρελθόν οικολογικές θέσεις κορυφαίων θηρευτών που τρέφονταν με μεγάλα θηράματα» λέει ο Μπόεσενεκερ.
Ο άγνωστος θηρευτής
Το Ankylorhiza serratidens αποτελείται από ένα μερικό σκελετό ο οποίος φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Mace Brown, στο College of Charleston. Το απολίθωμα ανακαλύφθηκε στην περιοχή του ποταμού Edisto, στην κομητεία Ντόρτσεστερ της Νότιας Καρολίνας. Το δείγμα προέρχεται από στρώματα του σχηματισμού Ashley, από τα οποία είχαν ανακτηθεί στο παρελθόν απολιθώματα που αποδόθηκαν στο Ankylorhiza tiedemani.
Τα απολιθώματα του Ankylorhiza serratidens περιλαμβάνουν και τις δύο κάτω γνάθους, δώδεκα δόντια, οστά του αυχένα, της ράχης και των πλευρών. «Η οδοντοφυΐα αυτού του δείγματος παρουσιάζει εκτεταμένες οδοντωτές προεξοχές, μεγέθους 0,9–1,3 χιλιοστών, στα οπίσθια μετακυνόδοντα δόντια» ανέφερε ο Μπόεσενεκερ.
Η φθορά σε ορισμένες από αυτές τις οδοντωτές προεξοχές αποκάλυψε την οδοντίνη στο εσωτερικό τους, γεγονός που δείχνει ότι επρόκειτο για πραγματικές μικρές οδοντικές προεξοχές. Τα οδοντωτά δόντια είναι συνηθισμένα στους θηρευτικούς δεινόσαυρους, σε ορισμένα αρχαία θαλάσσια ερπετά και σε πολλούς καρχαρίες, αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν αναφερθεί σε πολλαπλά δόντια κανενός οδοντοφόρου κήτους. Οι σημερινές όρκες και ψευδόρκες έχουν λεία δόντια.
Το νέο είδος πιθανότατα ήταν ακόμη πιο εξειδικευμένο στην κατανάλωση μεγάλων θηραμάτων από το Ankylorhiza tiedemani. Τα πίσω δόντια του ήταν επίσης μεγαλύτερα, με το πέμπτο κάτω γομφιοειδές δόντι να είναι περίπου 26% μεγαλύτερο. Οι οδοντωτές προεξοχές εντοπίζονται κυρίως στα πίσω δόντια, γεγονός που υποδηλώνει ότι το Ankylorhiza serratidens ενδέχεται να χρησιμοποιούσε τα μπροστινά δόντια για να αρπάζει το θήραμα και τα πίσω για να το επεξεργάζεται.
«Τα δόντια των σπονδυλωτών με χονδροειδείς οδοντωτές ακμές λειτουργούν σαν πριονόλαμα. Όταν η σάρκα κινείται παράλληλα προς την οδοντωτή ακμή, δημιουργείται μια δράση “αρπαγής και σχισίματος”, κατά την οποία οι ιστοί, συμπεριλαμβανομένων των ανθεκτικών συνδετικών ιστών και του δέρματος, συγκεντρώνονται στις εγκοπές και σχίζονται μέσω της σχετικής κίνησης ανάμεσα στο δόντι και το θήραμα» λέει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Πηγή: Naftemporiki.gr
Διαβάστε επίσης:
Μπορούμε να καλλιεργήσουμε πατάτες στη Σελήνη; Έρευνα ανοίγει τον δρόμο για ανάπτυξη γεωργίας