Απόψεις

Τί δεν ρωτήθηκε και τί δεν μας είπε ο Πρωθυπουργός στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ

τσίπρας ΔΕΘ

Όσοι είχαν την υπομονή να παρακολουθήσουν την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, δεν βγήκαν σοφότεροι από τα όσα διεδραματίζονται στη χώρα μας την τελευταία 8ετία των μνημονίων, ούτε "αισθάνθηκαν" περισσότερο αισιόδοξοι για το μέλλον. 
Ίσως, για πρώτη φορά στα χρονικά της ΔΕΘ, η συγκεκριμένη συνέντευξη ήταν η πιο "κουραστική" και "βαρετή" σε περιεχόμενο, τόσο από τα όσα είπε ο Πρωθυπουργός, όσο και από τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, οι οποίοι εκπροσωπούσαν το σύνολο των ΜΜΕ, τα οποία ενημερώνουν τους πολίτες. 

Στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ακούστηταν χιλιοειπωμένα πράγματα, τα οποία, πέραν της επικοινωνιακής προπαγάνδας (δηλαδή λέξεων που "χαϊδεύουν"  αυτιά, όπως έξοδος από την επιτροπεία και τα μνημόνια σε ένα χρόνο, ανάπτυξη, μείωση ανεργίας κ.ά.) δεν υπήρξαν ούτε δεσμεύσεις, ούτε χρονοδιαγράμματα για λήψη των απαραίτητων αποφάσεων, που θα δώσουν λύση σε φλέγοντα ζητήματα, τα οποία απασχολούν την Ελληνική κοινωνία. 

Δεν ακούσαμε τίποτα για την σκληρή περικοπή μισθών και συντάξεων. Δεν ακούσαμε τίποτα για την φτώχεια που μαστίζει την πλειοψηφία των νοικοκυριών. Δεν ακούσαμε τίποτα για το "τσουνάμι" των κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών των Ελλήνων για χρέη προς τις ΔΟΥ και τα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν ακούσαμε τίποτα για τις επερχόμενες ηλεκτρονικές κατασχέσεις σε περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων πολιτών. Δεν ακούσαμε τίποτα για το ξεπούλημα όσο-όσο, κρατικής περιουσίας. Δεν ακούσαμε τίποτα για τις απίστευτες ουρές στα κοινωνικά συσσίτια, για ένα πιάτο φαγητό. Δεν ακούσαμε τίποτα για τις αθρόες εισρροές μεταναστών και τα προβλήματα που δημιουργούνται εξ αυτών στις τοπικές κοινωνίες, κυρίως των νησιών μας, που τους υποδέχονται. Δεν ακούσαμε τίποτα για την ακρίβεια, για την πολύχρονη αναμονή για απονομή εφάπαξ και συντάξεων. Δεν ακούσαμε τίποτα για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και τη μείωση των δυσβάσταχτων φόρων. Δεν ακούσαμε τίποτα (πέρα από ευχολόγια) για επαναπατρισμό των εκατοντάδων χιλιάδων επιστημόνων - Ελληνόπουλων, που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, προκειμένου να βρουν δουλειά. Δεν ακούσαμε τίποτα, απ' όσα θέλαμε ν' ακούσουμε, απ' όσα πραγματικά προβλήματα απασχολούν την Ελληνική κοινωνία.

ekriti.gr 

Απόψεις

Τα προσόντα ενός σύγχρονου πολιτικού! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει, πως ο Έλληνας πολιτικός είναι ένα ισχυρό brand name. Άλλωστε κάθε κράτος για να προχωρήσει βασίζεται πάντα στις ικανότητες των πολιτικών που αποφασίζουν. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι αν η επιχείρηση που λέγεται κράτος προχωράει μπροστά ή όχι. Βέβαια, οι πολιτικοί ενός κράτους είναι ο «καθρέφτης» του λαού όπως ευφυώς έχει λεχθεί. Μέχρι σήμερα, τα απαραίτητα προσόντα ενός πολιτικού ήταν λίγο πολύ γνωστά. Πολιτική προίκα, πελατειακές σχέσεις, συγκυρίες, τύχη και άλλα γνωστά.

Η οικονομική κρίση, έφερε στο προσκήνιο την πολιτική κρίση και οι πολίτες / ψηφοφόροι έχουν αλλάξει. Ιδιαίτερα στη χώρα μας. Η αναγκαιότητα μιας νέας «ελίτ» πολιτικών, πολιτικών της νέας εποχής είναι πολύ μεγαλύτερη από πολλές άλλες χώρες. Δεν χρειάζεται ειδική ανάλυση για τους λόγους που έχουν οδηγήσει τους πολίτες/ ψηφοφόρους σε νέες θεωρήσεις για την εικόνα και τα νέα απαραίτητα προσόντα των πολιτικών της νέας εποχής που βιώνουμε. Μερικά από τα προσόντα ενός πολιτικού της νέας εποχής είναι:

• Συνδυάζει την τεχνοκρατική γνώση με την πολιτική του θέση.
Ο πολιτικός της νέας εποχής, της νέας «κοπής» συνδυάζει την γνώση, την μεθοδικότητα, την σκληρή δουλειά με τα δεδομένα της πολιτικής και δεν υπολογίζει το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος. Έχει όραμα, στόχους, και τα υπερασπίζεται με πυγμή. Δεν κάνει πίσω στις πρώτες αντιδράσεις μερίδας πολιτών ή συντεχνιών. Με τις τεχνοκρατικές του γνώσεις σε συνδυασμό με την πολιτική του εμπειρία δημιουργεί νέες κοινωνικές δομές.

• Βρίσκει το σωστό timing.
Πολλές πολιτικές πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να είχαν υλοποιηθεί, αν η χρονική στιγμή ήταν η κατάλληλη και δεν ήταν λάθος. Ανώριμη κοινωνία, ερασιτεχνική στρατηγική ενημέρωσης, ετεροχρονισμός των προτεραιοτήτων των πολιτών, ατυχής στιγμή και πολλά άλλα. Ο πολιτικός της νέας εποχής δεν βιάζεται αλλά ούτε αργοπορεί. Τα πάντα σωστά και στην ώρα τους.

• Δεν αποκρύπτει τα προβλήματα και δεν τα αγνοεί.
Ξέρει ότι οι πολίτες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με την αγγλοσαξονική φράση «go with the flow» πάω με το κοπάδι και δεν είναι αμβλύνοες! Ξέρει ακόμη ότι η εποχή των επικοινωνιακών ψιμυθιωμάτων ανήκει στην παλιά εποχή. Ο κόσμος μας είναι σε μετάβαση με υψηλές τις ταχύτητες των ραγδαίων αλλαγών.

• Αναγνωρίζει τα λάθη και τις παραλείψεις του.
Μην διεκδικείτε το αλάθητο. Μόνο ο Πάπας το έχει. Αναγνωρίστε τα λάθη και τις παραλείψεις που σας ακολουθούν από το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν σας. Η παραδοχή δεν σημαίνει αδυναμία. Αντίθετα, η δημόσια υπεράσπιση ενός «αποδεδειγμένου» λάθους μπορεί να επιφέρει επικρίσεις και από τον τύπο και από τους πολίτες. Προσέχει να μην «πέφτει» σε λάθη αλλά και να μην τον ξεπερνούν οι εξελίξεις.

• Απαντάει άμεσα στην ερώτηση δημοσιογράφου ή πολίτη.
Πέρασε «ανεπιστρεπτί» η εποχή των σχολίων και των προλόγων, πριν δοθεί μια αμφίσημη τις περισσότερες φορές απάντηση από τον πολιτικό. Οι πολίτες «χόρτασαν» από θεωρητικές κουβέντες άνευ ουσίας. Απαιτούν άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις.

• Αντιμετωπίζει τις κρίσεις με επιδέξιο και ψύχραιμο τρόπο και δεν φοβάται να χάσει κάποιες μάχες κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας. Άλλωστε είναι γνωστή η Ιαπωνική παροιμία «Στην πολιτική πέσε 7 φορές σήκω 8». Γνωρίζει τη μεγάλη δύναμη των media, το πόσο αδηφάγα είναι για σκάνδαλα κάθε τύπου και δεν πέφτει σε παγίδες. Η αφέλεια δεν δικαιολογείται σε έναν πολιτικό της νέας εποχής. Όπως δεν «συγχωρείται» να μπει κάποιος στην πολιτική χωρίς να έχει «κολλήσει ένσημα» όπως χαρακτηριστικά λέγεται.

• Γνωρίζει πολύ καλά την ημερομηνία λήξης της πολιτικής του σταδιοδρομίας.
Η «χρυσή» εποχή ενός πολιτικού είναι μια δεκαετία. Μέσα σ’ αυτό τον χρόνο θα «ξεδιπλωθούν» όλες οι ικανότητες του και θα κάνει πράξη ότι υποσχέθηκε. Δεν ξεχνάει ότι δεν υπάρχει κανείς που είναι αναντικατάστατος. Ξέρει όσο πιο γρήγορα αποφασίσει την έξοδο του από την πολιτική, τόσο περισσότερο θα διαφυλάξει την υστεροφημία του. Ακόμη, η εμπειρία του έχει διδάξει ότι ένας από τους κινδύνους της μακροχρόνιας άσκησης εξουσίας είναι να πιστέψει στο τέλος στον ίδιο του τον μύθο. Μια ψευδαίσθηση και μόνο!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ηγεσίες. Του Θανάση Παπαμιχαήλ