Απόψεις

Τα παραλειπόμενα μιας ομιλίας. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Η κυβέρνηση πέρασε «αβρόχοις ποσί» και μετά από την πολυαναμενόμενη αντιπολιτευτική παρουσία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, που μόνο Έκθεση δεν ήταν!

Όσοι λοιπόν παρακολούθησαν την ομιλία του, αλλά και την τετράωρη συνέντευξη τύπου, είτε από επαγγελματική διαστροφή, από συνειδητή επιλογή, από άποψη ότι ο φανατισμός προκαλεί ατροφία στην ορθή σκέψη, είτε ακόμη από κατανάλωση ληγμένων, όταν από τα πολιτικά γενοφάσκια τους, κάποιοι ανήκουν σε άλλο ιδεολογικο-πολιτικό μετερίζι, βρέθηκαν μπροστά σε μια ομιλία μονότονη, βαρετή και επαναλαμβανόμενη.

Δεν έβγαλε ειδήσεις, πλην της συνεχούς αντιπολιτευτικής τακτικής, ότι η Κυβέρνηση κατεδαφίζει αντί να χτίζει, καταστρέφει αντί να δημιουργεί, δωροδοκεί δημοσιογράφους και Μέσα για να την υμνούν και η πείνα των πολιτών θα σερβίρεται στους επόμενους μήνες, με σερβίτσια νεοφιλελευθερισμού.

Καλό θέμα για κωμωδία, ήταν οι παρόλες για χιλιάδες προσλήψεις και το «λεφτοδέντρο» που θα πληρώνει νυχθημερόν τους πάντες. Στόχος η εξουσία εκ νέου, βασισμένη στην δοκιμασμένη στρατηγική του 2014, το γνωστό μας πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.

Επιστροφή στο παρελθόν, για να δικαιολογήσει το παρόν και να αποφύγει να μιλήσει για το μέλλον.

Εμφανίζει τον εαυτό του σαν κληρονόμο της εξουσίας αλλά χωρίς παρελθόν, εκστομίζει ατάκες που κάνουν το μαύρο άσπρο, ακόμη και το «πιστόλι στον κρόταφο» επικαλέστηκε, ότι απειλήθηκε από το Κεφάλαιο. Κυβέρνηση ήταν, γιατί δεν το γύρισε πάνω στο Κεφάλαιο, να κλείσουμε όλους τους λογαριασμούς που έχουμε; Όμηρο, τον είχε το Κεφάλαιο, γύρω στα πέντε χρόνια που κυβέρνησε και στημένο στον τοίχο; Η ταξική πάλη που υποσχόταν, με τέτοιου είδους δικαιολογίες, δεν γίνεται πιστευτή. Και η επανάληψη δεν είναι πλέον μήτηρ μαθήσεως, αλλά λάθος ανεπανόρθωτο.

Οι φοβίες, οι αμφιβολίες, οι προβληματισμοί και οι κανόνες ορθής συστημικής συμπεριφοράς εγκαταβιούν στα αστικά κόμματα και όχι στα κόμματα των αντισυστημικών και αμείλικτων ταξικών αγώνων.

Το δικαίωμα στην εναλλακτική ανάγνωση μιας πολιτικής περιόδου, απαιτεί μια νέα εναλλακτική πρόταση όχι copy paste της παλιάς.

Το 2020 δεν είναι εποχή των κλισέ, συνθημάτων και ντύσιμο μιας πολιτικής ομιλίας με «ρετσέτες», ούτε να σηκώνεται ένα «σεντόνι» πάνω από τα λάθη, για τα οποία ο λαός έβγαλε την ετυμηγορία του στην κάλπη.

Οι πολίτες άλλαξαν τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν τα πολιτικά πρόσωπα, που θα εμπιστευτούν να τους κυβερνήσουν. Αξιοπιστία λόγων και έργων και εμπιστοσύνη είναι τα κλειδιά, που ανοίγουν την πόρτα της εξουσίας, στα πολιτικά κόμματα. Μήπως εδώ κρύβεται η αδυναμία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και οι ομιλίες του να μην προκαλούν το ανάλογο ενδιαφέρον, όπως άλλοτε και οι «ειδήσεις» που βγαίνουν να μην τυγχάνουν της αποδοχής από Μέσα και πολίτες, πλην των κομματικών και προκαλούν «βαρεμάρα» και πλήξη;

Στα «ράφι» του μυαλού των πολιτών, η εικόνα του αρχηγού και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, το άλλοτε ηθικό πλεονέκτημα, παραμένει άγγιχτο ή έχει τρωθεί;

Η άποψη ότι δεν υπήρχε εναλλακτική, λόγω Τρόικας, είναι επιχείρημα σοβαρό ή είναι δήλωση συνθηκολόγησης του αδύνατου, χωρίς να προηγηθεί μάχη;

Όταν πηγαίνεις να σταθείς απέναντι σε έναν αντίπαλο, με δημοσκοπική διαφορά είκοσι μονάδων και αντί να την αποδεχθείς, ψελλίζεις για «στημένες  έρευνες», τότε δεν θα πάρεις εύκολα δημοσκοπικά «κεφάλι»!

Και μία συμβουλή. Αντί για Κοινωνική Συμφωνία, καλό είναι να οικοδομήσετε ένα πλέγμα εμπιστοσύνης με τους πολίτες, τη λεγόμενη «Εγκάρδια Συνεννόηση»!

Είναι η ισχύς  ασθενών δεσμών, μεταξύ πολιτικού και πολιτών.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Απόψεις

Ο ρόλος του «λαγού» στην πολιτική! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Σε κρίσιμες αθλητικές, αλλά και πολιτικές «κούρσες» παρατηρείται το «φαινόμενο του λαγού».

Πολιτικές  και αθλητικές προσωπικότητες, που αναλαμβάνουν, καίριους ρόλους για την επίτευξη «ξένων» επιδιώξεων.

Στην πολιτική, οι «πολιτικοί λαγοί», βγαίνουν πάντα μπροστά, με πρόγραμμα και κατόπιν συμφωνίας, έχουν βαθιά συνειδητοποιήσει το ρόλο τους, γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, αλλά λίγο πριν το φίνις, την «κάνουν» με ψιλά πηδηματάκια η και μεγάλα  άλματα, όπως  ένας λαγός, που προσπαθεί να ξεφύγει από το όπλο του κυνηγού η τα φώτα που τον τυφλώνουν!

Ο "πολιτικός λαγός" δεν χρησιμοποιείται μόνο σε κρίσιμες περιόδους «κούρσας» εκλογής αρχηγού κόμματος, όπου μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και ανήθικες πρακτικές, για τη εξουδετέρωση εσωκομματικών αντιπάλων αλλά και σε δολοφονίες χαρακτήρων όταν χρειαστεί. Κάνει προεκλογική καμπάνια, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα. Δεκανίκι στον δεύτερο γύρο. Είναι πολύ αναγκαία η ύπαρξη του "πολιτικού λαγού", για την επιβίωση και μακροημέρευση  και ενός κόμματος εξουσίας αλλά και της αντιπολίτευσης.

Ένας "πολιτικός λαγός", σχεδόν πάντα «φυτρώνει εκεί που τον σπέρνουν», ιδιαίτερα από ένα κυβερνών κόμμα, για να διαφωνήσει έντονα και με θόρυβο, για κάποια κυβερνητική απόφαση ή νομοσχέδιο, που πρόκειται να κατατεθεί, και με τη σκληρή κριτική του να δείχνει ότι αναγκάζει το κυβερνών κόμμα, να διορθώσει τις ατέλειες του, μετρώντας παράλληλα και τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Κι όλα αυτά, χάριν του "πολιτικού λαγού" που έβγαλε το πρόβλημα και στη συνέχεια αποσύρθηκε στο λαγούμι του, στη φωλιά του. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Κι αν κάποια στιγμή θεωρηθούν, οι "πολιτικοί λαγοί" ως γραφικοί φωνακλάδες, αντιρρησίες κυβερνητικών επιλογών και νομοσχεδίων, δείχνουν κατανόηση περιμένοντας την επιβράβευση από τον αρχηγό της παράταξης για το ρόλο τους ως πετυχημένοι "πολιτικοί λαγοί". Άλλωστε περιμένουν και τα «πετραχήλια», την νόμιμη αμοιβή, κάποιο αξίωμα.

Σε  πολιτικές «κούρσες», με πλήθος υποψηφίων, για την ανάδειξη αρχηγού κόμματος, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να χρησιμοποιηθούν περισσότεροι του ενός "πολιτικοί  λαγοί",  φυσικά μετά από τις συμφωνίες που έχουν γίνει για την επόμενη μέρα.

Ο «πολιτικός λαγός» θα δουλέψει  με τον συμφωνηθέντα τρόπο, περιορίζοντας τον αριθμό των ψήφων  στα αντίπαλα στρατόπεδα, βοηθώντας παράλληλα και ψυχολογικά, τον εντολέα του. Φυσικά τίποτα δεν αποκλείει, ο «πολιτικός λαγός» να ξεστρατίσει και να αποφασίσει να τερματίσει και να κερδίσει και την «κούρσα»!

Το δύσκολο για να χρησιμοποιηθεί ένα πολιτικός ως "λαγός" είναι ότι πρέπει να τον εμπιστεύονται. Να είναι αξιόπιστος, δοκιμασμένος κάποια άλλη στιγμή, στον ίδιο ρόλο και να "μιλάει" προσεκτικά, ώστε να μην «καρφωθεί» σε κάποια συζήτηση με δημοσιογράφους.

Ζούμε σε έναν πρωτόγνωρο πολιτικό αστερισμό. Οι περισσότεροι πολιτικοί μας χαρακτηρίζονται ως ψυχροί επαγγελματίες της πολιτικής, με μοναδικό κίνητρο τις πλούσιες παροχές της θέσης. Οι πολίτες και το κοινωνικό συμφέρον έρχονται σε δεύτερη θέση. ενώ σημασία και πρωτεύοντα ρόλο παίζει το συμφέρον της ηγεσίας που μεταφράζεται και ως ατομικό συμφέρον.

Αποτέλεσμα, οι "λαγοί"  να είναι περισσότεροι από τους κυνηγούς και τα "πετραχήλια" να περιμένουν να απονεμηθούν  στους πιο αποτελεσματικούς "λαγούς"!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

«Εξοικονομώ» 2021: Ξεκινά νέος κύκλος - Τι καλύπτει το πρόγραμμα και ποιους αφορά

Θάνατος Φώφης Γεννηματά: Κλείνει για μία εβδομάδα η Βουλή σε ένδειξη πένθους

Ισπανία: Νεκρό παιδί πάνω σε πλεούμενο με μετανάστες

ESPA BANNER