Απόψεις

Ψωμοτύρι τα διαγγέλματα! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

διάγγελμα τσίπρας

Για επικοινωνιακούς λόγους, η κυβέρνηση δρα μέσω πρωθυπουργικών διαγγελμάτων, την πιο προσφιλή μέθοδο δικαιολόγησης των κυβιστήσεων της. Η αρχή έγινε από τα πολλαπλά διαγγέλματα του δημοψηφίσματος και των εκλογών του Σεπτεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Χθες είχαμε το διάγγελμα της παροχής της «13ης σύνταξης», σε χαμηλοσυνταξιούχους, σήμερα έχουμε το διάγγελμα της «νησιωτικής πολιτικής» και αύριο τη νέα σειρά πρωτοβουλιών με επίκεντρο τους νέους λεονταρισμούς απέναντι στο κουαρτέτο των δανειστών.
 
Το αναμενόμενο διάγγελμα της ρήξης και της προσφυγής σε πρόωρες εκλογές σχεδιάζεται οσονούπω, αν δεν πετύχει ο «έντιμος συμβιβασμός» που ήδη μας έχει προαναγγελθεί από πρωτοκλασσάτο υπουργό που αποφάσισε να βάλει «νερό στο κρασί» του.
 
Ψωμοτύρι πλέον τα πρωθυπουργικά διαγγέλματα ενώ η μεσαία τάξη έχει καταρρεύσει κάτω από το βάρος των φόρων και της συρρίκνωσης του αποταμιευτικού «λίπους» της.
 
Παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις, τα σενάρια των πρόωρων εκλογών δίνουν και παίρνουν. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα παρατεταμένης αναμονής και αγωνίας για το επόμενο διάγγελμα, είναι πολύ δύσκολο για τους σημερινούς αντιπροσώπους μας στο κοινοβούλιο να προβλέψουν τη χρονική τους παραμονή στα έδρανα.
 
Όλες οι αμαρτίες του κόσμου και όλα τα «βάσανα» τα προερχόμενα από τα μνημόνια τα έχουν χρεωθεί. Από κόσκινο θα τους περάσουν οι πολίτες στις επόμενες εκλογές. Δεν είναι μονάχα τα κόμματα εξουσίας εκείνα που πρόκειται να απορροφήσουν εκλογικά τους κραδασμούς της κρίσης, αλλά και νυν βουλευτές ασχέτως αν έχουν μετάσχει ενεργά στη διακυβέρνηση.
 
Πάντως οι έχοντες σχέση με τη διακυβέρνηση βουλευτές που θεωρούνται μέρος των προβλημάτων που βιώνουν οι πολίτες καλά θα κάνουν να εύχονται να μην ακούσουν σύντομα το διάγγελμα των πρόωρων εκλογών. Για την πλειονότητα, θα ισχύσει η γνωστή παραδοχή «εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής»!  Ευτυχώς που σε νέο διάγγελμα πληροφορηθήκαμε ότι αυξήθηκε το επίδομα ανεργίας.
 
Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει στην πολιτική επικοινωνία. Όταν «δουλέψει» ένα επικοινωνιακό τρικ, του αλλάζουμε τα φώτα στην επανάληψη. Με το παραμικρό, πολιτικό διάγγελμα με βαρύγδουπες ανακοινώσεις, νέες σκηνοθετικές αρχιτεκτονικές τύπου πλανητάρχη!
 
Τα συνεχή πολιτικά διαγγέλματα, δίκην πολιτικών πυροτεχνημάτων βλάπτουν σοβαρά την εικόνα του μοναδικού πρωταγωνιστή μετατρέποντας τον από σωτήρα σε αποσυναγωγό.
 
Το πιο αστείο είναι όταν τηλεοπτικά κανάλια διαφημίζουν με τρέϊλερ το νέο πολιτικό διάγγελμα όπως τα καθημερινά τηλεοπτικά προγράμματα τους.
 
Μπορείτε να φανταστείτε το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον Ελληνικό λαό να είχε προαναγγελθεί από την τότε Ελληνική ραδιοφωνία!
 
Τα πολιτικά διαγγέλματα είτε με άρωμα μείωσης φόρων, είτε με μποναμάδες για ευπαθείς ομάδες, θα πρέπει να ονοματίζονται διαφορετικά. Αλλιώς θα χάσουν τη σοβαρότητα τους. Δεν μπορεί κάθε άγγελμα που ηχεί ευχάριστα σε μια μερίδα πολιτών να ονοματίζεται ως ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ!

Θανάσης Παπαμιχάηλ, Επικοινωνιολόγος

Απόψεις

Το πακέτο της ΔΕΘ και το "λεφτόδενδρο". Του Αργύρη Αργυριάδη*

αργύρης αργυριάδης

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης έχει καταλάβει προνομιούχα θέση στο συλλογικό ασυνείδητο για δύο, κυρίως, λόγους. Τις επεισοδιακές πορείες κάθε πικραμένου (από αντιεμβολιαστές, οπαδούς ομάδων μέχρι και εκπροσώπους … των σωμάτων ασφαλείας) και τις εκάστοτε κυβερνητικές εξαγγελίες για την επόμενη οικονομική περίοδο. Από τη συνήθη πολιτική μανιέρα δεν ξέφυγε ούτε η φετινή διοργάνωση. Ο πρωθυπουργός φρόντισε να ανακοινώσει παροχές για όλους…

Εάν δεν ζούσαμε ακόμη σε περιβάλλον πανδημικής κρίσης, οι εξαγγελίες δεν θα ξένιζαν και οι παροχές θα θεωρούνταν ιδιαίτερα φειδωλές. Ιδίως εάν τα βασικά οικονομικά μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας επέτρεπαν εφησυχασμό, όλοι θα έπρεπε να γκρινιάζουμε για περισσότερα. Ποια, όμως, είναι η ζώσα πραγματικότητα; Έχουν εκλείψει παντελώς οι λόγοι που μας οδήγησαν στην κρατική χρεοκοπία και την ασφυκτική μνημονιακή εποπτεία; Ας θυμηθούμε, πρώτα από όλα, γιατί χρεοκοπήσαμε.

Η ελληνική οικονομία ήταν και παραμένει εσωστρεφής. Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών εντοπίζονται σε λίγους τομείς (τουρισμός, ναυτιλία) ευάλωτους σε γεωπολιτικές διαταραχές, στις επιδημίες και στην κλιματική αλλαγή. Στα ιδιαίτερα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά συγκαταλέγονται το μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων, το υψηλότερο ποσοστό αυτοαπασχόλησης μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης και η μεγάλη εξάρτηση από τον τουρισμό.

Σε δημοσιονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι χειρότερη από εκείνη που επικρατούσε κατά την είσοδό μας στον «επάρατο» μνημονιακό κύκλο. Το δημόσιο χρέος έχει σκαρφαλώσει στο 236% του ΑΕΠ (το 2010 κατά το χρόνο υπογραφής του πρώτου μνημονίου ήταν στο 125%!!!). Και ναι μεν το δεύτερο τρίμηνο της φετινής χρονιάς το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 16,2% αλλά εξίσου σημαντικά αυξήθηκε το δίδυμο αδελφάκι του. Το εμπορικό έλλειμα αυξήθηκε κατά 17,1%. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική εάν αντιληφθούμε ότι η αύξηση του ΑΕΠ οφείλεται μόνον κατά 1,5 μονάδα στις επενδύσεις και 10,4 στην κατανάλωση. Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα συνεχίζει να χαρακτηρίζει την ελληνική οικονομία – ακόμη και σήμερα μετά από 10 έτη «μνημονιακών συνταγών» - με αποτέλεσμα το εμπορικό έλλειμμα να διευρύνεται. Σήμερα, η χώρα έχει πρόσβαση στις αγορές χρήματος, κυρίως λόγω του «αναπνευστήρα» που αφειδώς τροφοδοτεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα ελληνικά ομόλογα (μολονότι από άποψη «επενδυτικής βαθμίδας» ακόμη και σήμερα χαρακτηρίζονται ως «σκουπίδια») διατηρούν την εμπορευσιμότητά τους γιατί υπάρχει πάντοτε ένας τελικός αγοραστής: η ΕΚΤ. Όμως, το έκτακτο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (PEPP) έχει ημερομηνία λήξης. Το ίδιο και η αναστολή της ενισχυμένης «μεταμνημονιακής» (φευ) εποπτείας. Κάποια στιγμή, το επόμενο έτος, αμφότερα θα χτυπήσουν την πόρτα μας και ουδόλως φαίνεται να είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε…

Πόσο φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τα ανωτέρω, οι πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ; Πράγματι, κάποιες από τις φοροελαφρύνσεις έχουν αναπτυξιακό πρόσημο και μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας (λχ η μείωση του φόρου επιχειρήσεων στο 22%, η μείωση του μη μισθολογικού κόστους, η μείωση του φόρου συγκέντρωσης κεφαλαίου κλπ). Κάποιες άλλες, όμως, μόνον ως εξυπηρέτηση της εκλογικής πελατείας μπορεί να εκληφθούν (λχ κατάργηση φόρου δωρεών – γονικών παροχών μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού για ποσά μέχρι 800.000!!!)

Επιπροσθέτως, τα φορολογικά κίνητρα που εξαγγέλθηκαν για την ενίσχυση των συγχωνεύσεων μικρών επιχειρήσεων είναι εξόχως ανεπαρκή. Επίσης, το κόστος δανεισμού συνεχίζει να επιβαρύνεται αναιτίως από την εισφορά του Ν. 128/75. Είναι παράδοξο σε περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων να επιβάλλεται εισφορά 0,6% επιβαρύνοντας σημαντικά το τελικό κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων. Τέλος, η ανεργία των νέων (η οποία φτάνει στο 37% καθιστώντας τη χώρα μας πρωταθλήτρια σε ευρωπαϊκό επίπεδο) επιχειρείται για άλλη μια φορά να αντιμετωπιστεί με βραχυχρόνια επιδότηση της απασχόλησης και όχι με ουσιαστική ανάπτυξη δεξιοτήτων και σύνδεση με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.

Για άλλη μια φορά προσβλέπουμε σε εξωτερική βοήθεια. Στα 110 δις ευρώ που αναμένεται να εισρεύσουν στη χώρα από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και τη νέα ΚΑΠ. Μακάρι, οι σημαντικοί αυτοί πόροι να διοχετευτούν δίκαια και παραγωγικά στην πραγματική οικονομία. Ωστόσο, αναμένοντας αυτούς τους πόρους μπορούσαμε να κάνουμε πολλά περισσότερα. Αλλά δυστυχώς αδρανούμε και ελπίζουμε. Ως γνωστόν η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…

*Ο Αργύρης Αργυριάδης είναι Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Μεσαίος χώρος «μίκρυνε»! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

«Σε αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! …». Του Εμμανουήλ Γ. Χαλκιαδάκη*

Η αλήθεια που δεν κρύβεται! Και οι εξελίξεις… Του Πέτρου Μηλιαράκη*

ESPA BANNER