Απόψεις

Προσλήψεις ειδικών φρουρών και όχι εκπαιδευτικών. Του Γιώργου Μακράκη*

γιώργος μακράκης

Η προτεραιότητα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι να προχωρήσει σε 1.500 προσλήψεις ειδικών φρουρών και μάλιστα με μια διαδικασία που ευνοεί τις ρουσφετολογικές και κομματικές προσλήψεις, αν παρατηρήσει κανείς τα κριτήρια της προκήρυξης, που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες.
Ωστόσο, στις δομές του κοινωνικού κράτους υπάρχουν σημαντικές και αλλού τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, όπως στην Υγεία, στην Εκπαίδευση, στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε άλλους κομβικούς τομείς. Αυτό αποτελεί μια σημαντική πληγή της κρίσης και των μνημονίων, καθώς οι χιλιάδες αποχωρήσεις και συνταξιοδοτήσεις δεν καλύφθηκαν με νέο μόνιμο προσωπικό.

Σ’ αυτό το πεδίο η νέα κυβέρνηση έχει δείξει ήδη την αρνητική της διάθεση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, όπου δεν αναγνωρίζει την αναγκαιότητα των 10.500 μόνιμων προσλήψεων στη Γενική Εκπαίδευση για το 2020 και 2021. Μάλιστα, με επίπλαστα και υποκριτικά επιχειρήματα όπως ότι πρέπει πρώτα να χαρτογραφηθούν οι ανάγκες. Μα οι ανάγκες κα. Κεραμέως είναι γνωστές και καταγεγραμμένες με τον πλέον επίσημο τρόπο τα τελευταία χρόνια. Στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση απαιτούνται και το φετινό σχολικό έτος πάνω από 25.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί για να λειτουργήσουν τα σχολεία.

Προφανώς αυτό το γνωρίζουν στην νέα κυβέρνηση. Ωστόσο, είναι πολιτική επιλογή η πρόσληψη ειδικών φρουρών -ενώ υπάρχουν αστυνομικές σχολές- και όχι εκπαιδευτικών ! Είναι σαφές πως το συνονθύλευμα των εκπροσώπων του νεοφιλελευθερισμού και της παλιάς σκληρής δεξιάς θα επιδιώξει την περαιτέρω συρρίκνωση των υπηρεσιών του κοινωνικού κράτους. Για το λόγο αυτό απαιτείται ισχυρή αντίδραση με κινηματικό αλλά και πολιτικό περιεχόμενο σε λόγο και θέσεις.

*Ο Γιώργος Μακράκης είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ν. Ηρακλείου «Δ. Θεοτοκόπουλος» και Αν. Γεν. Γραμματέας ΑΔΕΔΥ
 

Απόψεις

Social media και πολιτικοί. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Θανάσης Παπαμιχαήλ

Ο Πρόεδρος Ομπάμα, άνοιξε το δρόμο. Με ευφάνταστες μεθόδους επικοινωνίας, ήρθε σε επαφή με το κοινό του, έκανε διάλογο, προώθησε την ατζέντα του και κέρδισε τις εκλογές. Άκουγε περισσότερο από όσο μίλαγε και ξόδεψε πολύ λιγότερα από ότι θα ξόδευε σε παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας.

Στοχευμένη επικοινωνία, με πλατφόρμες που γνωρίζουν τι σκέφτονται οι άνθρωποι, τι τους απασχολεί, μοναδικές απόψεις και όχι πακεταρισμένες απαντήσεις σε τυποποιημένες δημοσκοπικές ερωτήσεις.

Σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων, απογοήτευσης των πολιτών από το πολιτικό προσωπικό, το διαδίκτυο φαίνεται να κερδίζει την πρωτοκαθεδρία σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα.

Οι πολιτικοί ανακάλυψαν τα social media, λόγω χαμηλού κόστους και για λόγους εύκολης προσπάθειας να στείλουν άμεσα τα μηνύματα τους. Πολλάκις άγαρμπα και ανέμπνευστα. Χρειάζονται πολλά περισσότερα από το να πετάξεις μια ατάκα ή να βάλεις τη φωτογραφία, για να μετασχηματιστεί ο τρόπος της επικοινωνίας πολίτη με πολιτικό. Μέσα από το διαδίκτυο, οι πολίτες αναζητούν σύνδεση με άλλους ανθρώπους, η γνώμη τους μετράει, δημοσιοποιούν τις σκέψεις τους, αφηγούνται τη δική τους ιστορία και επηρεάζονται από τη γνώμη άλλων ατόμων, που εκτιμούν αν και δεν γνωρίζουν προσωπικά τις περισσότερες φορές.

Πολιτικά κόμματα και πολιτικοί χρησιμοποιούν τη διάδραση που προσφέρει το διαδίκτυο, μονοδιάστατα. Απλά μεταδίδουν το μήνυμα τους. Και η αποτελεσματικότητα είναι πάντα πολύ χαμηλή.

Έρευνες έχουν καταδείξει ότι οι πολίτες θέλουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στα κελεύσματα των πολιτικών, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.

Αν οι πολιτικοί νοιάζονταν όντως για τα «θέλω» των πολιτών- ψηφοφόρων τους και θέλουν να τους απευθύνουν το όραμα τους, τότε θα πρέπει να απομακρυνθούν από αυτόν τον τρόπο της επικοινωνίας, μέσα από τα social media και να εφεύρουν άλλους τρόπους μεταφοράς των «εύπεπτων» μηνυμάτων τους. Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν και να διαβάζουν για πολιτικές ανάπτυξης, δικαιώματα νέων, προτάσεις για μείωση της ανεργίας και βελτίωση του επιπέδου ζωής.

Το φλερτ των πολιτικών με το νέο ψηφιακό κόσμο, τον μαγικό κόσμο των social media, φέρνει πολλές φορές και τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Μπορεί ακόμη και να γκρεμίσει πολιτικές καριέρες που κάποτε, κάποιοι έχτιζαν για χρόνια.

Αν δεν έχει ο πολιτικός, έμπειρους συνεργάτες στα social media καλύτερα να εγκαταλείψει το «άθλημα». Ασφαλέστερο ένα δύσκολο μονοπάτι που το γνωρίζεις από μια σύγχρονη λεωφόρο, όταν δεν γνωρίζεις τις σημάνσεις.

Στις μέρες μας, η πανδημία τα άλλαξε όλα. Οι παραδοσιακοί τρόπου επαφής με τον πολίτη, χειραψία, αγκαλιά, προσωπική συζήτηση, αντικαταστάθηκαν με χειραψία αγκώνα, ενάμιση μέτρο απόσταση για συζήτηση και αποφυγή  επικοινωνίας με τα γνωστά έντυπα.. Άπαντα, ψηφιακά! Σε λίγο καιρό και διαδικτυακές εκλογές, χωρίς ψηφοδέλτια.

Ήρθε η ώρα, του ψηφιακού κόσμου.

Οι πολιτικοί πρέπει να γνωρίσουν τον νέο αυτόν κόσμο και τους κανόνες της διαδικτυακής δραστηριότητας. Να μάθουν τις σωστές πρακτικές και τους τρόπους αποφυγής των παγίδων. Να ξέρουν, αν απαντούν στα σχόλια και ερωτήσεις, αν τα υβριστικά σχόλια κάνουν πως δεν τα βλέπουν ή πρέπει να  απαντάνε..

«Δουλεύουν» καλύτερα οι μακροσκελής αναρτήσεις ή οι μικρές και στοχευμένες; Όλα αυτά και άλλα πολλά μυστικά απαιτούνται για μια σωστή επικοινωνία μέσω του διαδικτύου, ενός πολιτικού. Αν δεν τα ξέρει, καλύτερα να συνεχίσει τον παλιό παραδοσιακό τρόπο επικοινωνίας ή να προσλάβει επαγγελματίες του είδους!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος