Απόψεις

Πάρτι Πατριδοκάπηλων. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

ελλάδα

Πατριδοκαπηλία, το επικοινωνιακό «υπερόπλο» της προσωπικότητας μεμονωμένων ατόμων, ταυτότητας ομάδων, πολιτικών κομμάτων, αθλητικών ενώσεων και πολλών άλλων που υπερασπίζονται συγκεκριμένες απόψεις και πολιτικές, που σκοπό έχουν να τους αναδείξουν, είτε στο πολιτικό στερέωμα, είτε για να αποκομίσουν οικονομικά οφέλη, είτε για επίτευξη ιδιοτελών σκοπών και ωφελειών.
Η εποχή μας ενδείκνυται στην ανάπτυξη της Πατριδοκαπηλίας λόγω της όξυνσης των κοινωνικών συγκρούσεων στο εσωτερικό μιας χώρας αλλά και των εθνικών προβλημάτων της.
Με ακραία συνθήματα και με αρνητικές επιδράσεις στην κοινωνία, οχυρώνονται τα τελευταία χρόνια, δυνάμεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, φτάνοντας σε σημεία ιδεολογικού ευτελισμού της έννοιας της πατρίδας.
Πατριδοκαπηλία, μια παρεξηγημένη έννοια των πατριωτισμού και στο βωμό της σωτηρίας της πατρίδας οδηγεί στον ακρωτηριασμό κάθε κοινωνίας και της Ελληνικής.
Σε πορεία διαμαρτυρίας οπαδών αθλητικού συλλόγου, δέσποζε στην κεφαλή της, πανό με αποσχιστικό σύνθημα ενώ παραδοσιακά διαδικτυακά μέσα και πολιτικά στελέχη κραυγάζουν για απόψεις και πολιτικές που διχάζουν την ελληνική κοινωνία.
Το μεγάλο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, η προκλητικότητα των Τούρκων και η άμεση αμφισβήτηση των συνόρων μας, έδωσαν την ευκαιρία ακόμη και σε πολιτικούς εγνωσμένης αξίας να ξιφουλκούν εναντίον όλων, με στόχο τη διαμόρφωση και επηρεασμό της κοινής γνώμης στις θέσεις που έχουν επιλέξει για να τους αναδείξουν πολιτικά.
Νέοι, φιλόδοξοι πολιτικοί φωνάζουν και ωρύονται στα τηλεοπτικά πάνελ και στα συλλαλητήρια σε ευαίσθητα θέματα εξωτερικής πολιτικής προφασιζόμενοι έναν «φιλοπατριωτισμό». Έστω κι αν αυτός ο «φιλοπατριωτισμός» μπορεί να οδηγήσει σε αιματηρές θυσίες και στο μηδέν την κοινωνία.
Όλοι αγαπάμε τον τόπο μας, όλοι θα τον υπερασπιστούμε μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματος μας όταν απαιτηθεί.
Όμως σε μια δημοκρατική χώρα, οι αξίες της Δημοκρατίας, της ισότητας και της ισονομίας πρέπει να γίνονται αποδεκτές από όλους εμάς που λέμε ότι αγαπάμε την πατρίδα μας και βάζουμε το συλλογικό μας καλό, πάνω από το ατομικό και τις προσωπικές μας φιλοδοξίες. Πολύ περισσότερο πάνω από συλλογικότητες και αθλητικές ομάδες!
Μεγάλο μέρος ευθύνης στη δημιουργία πατριδοκάπηλων και πολεμοκαπήλων διαμορφωτών της κοινής γνώμης, έχουν και τα παραδοσιακά μέσα με ακραίες τις φωνασκίες των δημοσιογράφων και την ανεξέλεγκτη σπορά πανικού, δίκην πολεμικών χολιγουντιανών ταινιών. Η υπέρ- προβολή ασήμαντων γεγονότων ως σημαντικών, επηρεάζει τον ευαίσθητο, λόγω οικονομικής κρίσης ψυχισμό των Ελλήνων και ξεσηκώνει κλίμα αντίδρασης, ακόμη και σε μείζονα εθνικά θέματα, στα οποία χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί.
Το φαινόμενο της πατριδοκαπηλίας και το πάρτι, δεν γίνονται μόνο στη χώρα μας. Έχει εξαπλωθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα, με ακραίες εθνοκεντρικές  εκλογικές επιλογές των πολιτών, με συνεχείς διαμαρτυρίες ξενοφοβικών ομάδων, με «μπετοναρισμένα» σύνορα.
Σε μια κοινωνία απογοητευμένη, τσακισμένη, φοβισμένη, παρηκμασμένη, τόσο οι τάσεις εθνομηδενισμού όσο και πατριδοκαπηλίας, είναι η χαριστική βολή στην αποδόμηση της.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος
 

Απόψεις

Ποιος νοιάζεται; Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Ποιος νοιάζεται αν η μεσαία τάξη αναστενάζει, τα λουκέτα αυξάνονται, η ανεργία καλπάζει, η ποιότητα ζωής των πολιτών συνεχώς υποβαθμίζεται;

Ποιος νοιάζεται αν οι εισπρακτικές εταιρίες «πληγώνουν» την αξιοπρέπεια χιλιάδων πολιτών, μέχρι χθες, σοβαρών και αξιόπιστων, με τα συνεχή και εξευτελιστικά τηλεφωνήματα τους; Λογοδοτούν όταν εξουθενώνουν καθημερινά τον πολίτη;

Ποιος νοιάζεται, αν η κυβέρνηση θέλει να επεκτείνει την παρουσία της σε 2 + 4 χρόνια, προχωρώντας σε πρόωρες εκλογές, βλέποντας ότι κερδίζει δημοσκοπικά μέχρι στιγμής;

Ποιος νοιάζεται αν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις θα «καταπιούν», θα εξαφανίσουν κάθε μικρομεσαία ελληνική βιοτεχνία και ο «θάνατος του εμποράκου» θα είναι μια σκληρή ταξικά πολιτική των εχόντων της εξουσία;

Ποιος νοιάζεται, αν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι στενάζουν κάτω από συνεχείς μειώσεις των απολαβών τους και από τις πιέσεις των φορολογικών βαρών;

Ποιος  νοιάζεται, για το ποιος από τους δύο μονομάχους της κάλπης, θα κερδίσει τελικά το κέντρο και τον λεγόμενο μεσαίο χώρο, με απώτερο στόχο  να βάλει στο χέρι του τα προνόμια που απλόχερα προσφέρει η κυβερνητική εξουσία;

Ποιος νοιάζεται, αν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, οι πολιτικοί αρχηγοί στη Βουλή, κομπορρημονούν για τις ρητορικές επιδόσεις τους, ανταλλάσοντας «γαλλικά» και ειρωνικές  φιλοφρονήσεις, ενώ η ανασφάλεια των πολιτών για επιβίωση χτυπάει κόκκινο;

Ποιος νοιάζεται αν πάψαμε πλέον να γελάμε και στο πρόσωπο μας βασιλεύει η κατήφεια, η θλίψη, η απελπισία, η αγωνία και η ταπείνωση;

Ποιος νοιάζεται αν η θέρμανση λείπει από τα περισσότερα σπίτια λόγω αδυναμίας των ενοίκων να ανταποκριθούν στη δαπάνη; Ευτυχώς που υπάρχουν και οι φιλεύσπλαχνοι δήμαρχοι που ανοίγουν θερμαινόμενες αίθουσες για να μην «παγώσει» ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των αστέγων.

Ποιος νοιάζεται για τους χιλιάδες άνεργους, που ζουν με επιδόματα πρόνοιας και που θέση εργασίας δεν θα ξαναδούν λόγω των τεχνολογικών απαιτήσεων των νέων επαγγελματιών; Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν. Ψυχολογικά τις περισσότερες φορές.

Ποιος νοιάζεται για τις αγωνίες, τα άγχη, τον εφιάλτη που βιώνουν χιλιάδες νέοι, που βλέπουν ότι τα πτυχία τους, που με τόσο κόπο τα απόκτησαν, δεν είναι συνδεδεμένα με την λεγόμενη αγορά εργασίας; Η ανεργία των νέων καλπάζει.

Με τα σημερινά δεδομένα δεν φαίνεται να νοιάζεται σοβαρά κανείς, για όλα αυτά και πολλά ακόμη. 

Μια σπίθα όμως μπορεί να φέρει κοινωνική έκρηξη και τότε θα είναι πού αργά για το πολιτικό σύστημα, να νοιαστεί!

Θανάσης Παμαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θάνατος Βαλυράκη: Η συγκλονιστική μαρτυρία διασώστη στο Ράδιο Κρήτη

Πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων 18-29: Λήγει η προθεσμία για τις αιτήσεις

Κορωνοϊός - Γώγος: "Επιτρέψαμε συγκεντρώσεις μέχρι 100 άτομα μετά από ερώτημα της πολιτείας"