Απόψεις

Οι «καλοί Σαμαρείτες». Του Θανάση Παπαμιχαήλ

φτωχεια

Ευδοκιμούν πάντα με την έλευση της φτώχειας και η προβολή του έργου τους έχει σαν στόχο το θεάρεστο έργο της κυβερνητικής φιλανθρωπίας, να υπακούει στις αρχές της μεταστροφής της κοινής γνώμης. Πιο απλά, όταν ένας πολιτικός «στριμώχνεται» είτε δημοσκοπικά, είτε από ομάδες πίεσης πολιτών με γιλέκα ή χωρίς, τότε ανοίγει το κουτί των παροχών. Δίνει επιδόματα, δίνει μετρητά, δίνει «ανάσες» με δόσεις για να πάρει την εύνοια των πολιτών και μικροποσοστά ανόδου στη δημοσκοπική πίτα. 
Όταν είναι και χρόνος εκλογών, πλημμυρίζουμε από «καλούς Σαμαρείτες» της κεντρικής πολιτική σκηνής, της αυτοδιοίκησης, αλλά και του ιδιωτικού τομέα με το εφεύρημα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Στη χώρα της φαίδρας πορτοκαλέας, ένα στα τέσσερα τηλεοπτικά σποτάκια των διαφημίσεων προσφέρουν καθημερινά γεύματα, τρόφιμα, είδη ένδυσης και υπόδησης ακόμη και πετρελαίου θέρμανσης από ιδιωτικές εταιρίες, δημοτικές επιχειρήσεις και τηλεοπτικούς σταθμούς.
Καλοδεχούμενα θα πείτε όταν το επίσημο κράτος ενδιαφέρεται μόνο για την αναδιανομή της φτώχειας και τον αφανισμό της μεσαίας τάξης.  Εσαεί προεκλογικά χρησιμοποιείται από την εκάστοτε κυβέρνηση, η διανομή επιδομάτων ως σωσίβιο διάσωσης της από το «μαύρισμα» στην κάλπη. Όσο για τους ιδιώτες επιχειρηματίες που προσφέρουν τα χριστουγεννιάτικα καλούδια, έχουν στόχους καθαρά εμπορικούς. Να προτιμηθούν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες τους από τους λίγους εναπομείναντες οικονομικά ενεργούς καταναλωτές, έναντι των ανταγωνιστών τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα χωρίς «φτιασιδώματα» επικοινωνιακά. Και δυστυχώς οι πολίτες δεν έχουν ικανότητες απεγκλωβισμού από τέτοιες νοοτροπίες παθητικής κατήχησης και μεταμόρφωσης της σε ενεργά υποκείμενα αποδοχής ή μη. Φυσικά και τα «πρόθυμα» ΜΜΕ παίζουν σημαντικό ρόλο στο κεφάλαιο της αξιοπρέπειας των ασθενέστερων ομάδων των πολιτών.
Το ζητούμενο είναι να υπάρχουν κοινωνίες και χωρίς «καλούς Σαμαρείτες» που φέρνουν «μετρητά» όταν πιέζονται και κάθε είδους παροχές όταν στήνονται κάλπες. Όσο για το νέο φρούτο της κοινωνικής εταιρικής ευθύνης, καλό θα είναι να απέχει της έντονης μαζικής προβολής.
«Ου γνωστό η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου» λέει η εκκλησία. «Κάνε το καλό και ρίχτο στο γιαλό» λέει ο θυμόσοφος λαός. Δεν λέει ρίχτο στην τηλεόραση και σε prime time ζώνη.
Και δεν τελειώσαμε εδώ, όπως λένε και στο τελεμάρκετινγκ. 
Όσοι παρακολουθείτε τηλεοπτικά προγράμματα με παρουσιαστές Αι- Βασίληδες και καλούς Σαμαρείτες κερδίζετε μετρητά ζεστά και λαϊκά με ένα απλό τηλεφώνημα ή με αγορά μιας φριτέζας!
Στο μίζερο «σήμερα» ότι αποκομίσετε από όποια πηγή προσφέρεται, είναι ευπρόσδεκτο και αναγκαίο. Ακόμη και οι προσκλήσεις για το άναμμα των Χριστουγεννιάτικων δέντρων υποκαθιστούν το ρεβεγιόν των προ κρίσης ετών, στις μεγάλες πίστες. 
Παράλληλα μπορεί να δώσει και τη «φώτιση» σε πολλούς συμπολίτες μας για να καταλάβουν επιτέλους ότι Αι- Βασίληδες και καλοί Σαμαρείτες δεν χρειάζονται όταν ένα κράτος πατάει γερά στα πόδια τους. 

*Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι επικοινωνιολόγος

Απόψεις

Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε... Πέμπτη Κυριακή των νηστειών

Προσευχη

Πέμπτη Κυριακή των νηστειών. Ακριβώς μια εβδομάδα πριν από την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας, η Εκκλησία μας τιμάει την μνήμη της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.

Η βασική πηγή πληροφοριών για τη ζωή της Μαρίας της Αιγυπτίας είναι ο Βίος της που συνέγραψε ο Άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων (634–638).

Όπως κάθε Κυριακή έτσι και σήμερα γράφω με απλή γραφή για το ευαγγέλιο της Κυριακής, ορμώμενος από δική μου εσωτερική ανάγκη για ενίσχυση της πίστεως μου. Θα ήταν ευχής έργον αν τα γραπτά μου αυτά ωφελούν και εσένα.

Πάμε λοιπόν να δούμε και την σημερινή ευαγγελική περικοπή.

Κατά Ματθαίο ΚΗ'(28) 16-20

"Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τοὺς δώδεκα μαθητάς αὐτοῦ καὶ ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν͵ ὅτι΄ Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα͵ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς γραμματεῦσιν͵ καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποκτενοῦσιν͵ καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσεται. Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες αὐτῷ͵ Διδάσκαλε͵ θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν σε ποιήσῃς ἡμῖν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς͵ Τί θέλετέ [με] ποιήσω ὑμῖν;οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ͵ Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς σου ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ ἀριστερῶν καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς͵ Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω͵ ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ͵ Δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς͵ Τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε͵ τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι͵ ἀλλ΄ οἷς ἡτοίμασται. Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. Καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς͵ Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν. Οὐχ οὕτως δέ ἐστιν ἐν ὑμῖν· ἀλλ΄ ὃς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν͵ ἔσται ὑμῶν διάκονος͵καὶ ὃς ἂν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος͵ ἔσται πάντων δοῦλος·καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν."

Ο Κύριος λοιπόν λίγο πριν το πάθος του

θέλει να μιλήσει στους δώδεκα μαθητές του. Θέλει να προετοιμάσει τους αγαπημένους του μιλώντας τους για τα γεγονότα που θα επακολουθήσουν...

"Τώρα" τους λέει "θα ανέβουμε στα Ιεροσόλυμα. Εκεί θα δείτε τον κόσμο να με υποδέχεται ως βασιλιά!...όμως δεν θα είναι έτσι! Μετά από αυτό, θα με συλλάβουν. Θα με εμπαίξουν! Θα με βρισουν θα με μαστιγώσουν και ως εγκληματία θα με καταδικάσουν με τον πιο άτιμο θάνατο! Με θάνατο σταυρικό!"

Όμως μην φοβάστε! Έχετε θάρρος!

Την τρίτη ημέρα θα αναστηθώ και θα είμαι πάλι κοντά σας!"

Αυτά είπε σε γενικές γραμμές ο κύριος στους μαθητές τού...όμως από ότι φαίνεται δεν κατάλαβαν τίποτα!

Και δεν κατάλαβαν γιατί ίσως να ζούσαν στον δικό τους κόσμο. Δεν είχαν συνειδητοποιήσει ποιος ακριβώς είναι εκείνος που στέκεται δίπλα τους και τους μιλάει, λογικό είναι! Δεν συνειδητοποιείς έτσι εύκολα το γεγονός ότι μιλώντας στον Χριστό, ότι έχοντας δίπλα σου τον Ιησού Χριστό, έχεις το πλήρωμα της θεότητος σε ένα μόνο σώμα! "ότι εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς" δεν χονεύονται αυτά εύκολα αδελφέ!

Το ότι δεν κατάλαβαν τίποτα μπορείς εύκολα να το καταλάβεις από αυτό που ακολουθεί. Τον πλησιάζουν λοιπόν δύο από τους κορυφαίους μαθητές του, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, και του ζητούν αυτό ακριβώς!

"Εντάξει! καλά μας τα πες! Αλλά...όταν πεθάνεις και φύγεις από εδώ, σε παρακαλούμε αν θες και εσύ, να πεις του πατέρα, να μας βάλει...τον ένα από δεξιά, και τον άλλον από αριστερά και να βασιλεύουμε εκεί μαζί σου!…"

Και τότε εκείνος τους απαντά!

"Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε."

Δεν ξέρετε πραγματικά τι ζητάτε!...

μπορείτε να πιείτε το πικρό αυτό ποτήρι αυτών που πριν λίγο σας περιέγραψα;"

τους ρωτάει ο κύριος, και εκείνοι χωρίς σκέψη απάντησαν ότι μπορούν να το πιούν, ενώ δεν ήξεραν ούτε για τι πράγμα τους μιλούσε..."Αν λοιπόν θέλετε να γίνετε πρώτοι! μάθετε ότι στην βασιλεία των ουρανών, η πρωτιά δεν είναι όπως την ξέρετε εδώ...αλλά εκείνος που θέλει να είναι πρώτος πρέπει να είναι δούλος πάντων! εκείνος που θέλει να είναι μέγας θα πρέπει να είναι πάντων διάκονος!

Τα τελείως αντίθετα δηλαδή από αυτά που ξέρουμε...

Ας έρθουμε όμως στον δικό μας κόσμο, και ας το επεξεργαστούμε λίγο αυτό. Μπορεί πραγματικά να εφαρμοστεί αυτό στην δική μας κοινωνία

Δύο χιλιάδες χρόνια τώρα ο Χριστός δια του ευαγγελίου και δια στόματος προφητών και αγίων επαγγέλεται την βασιλεία του Θεού.Μας προτρέπει να την ζητάμε στην προσευχή ως πρώτο μας θέμα, να είναι η πρώτη μας ανάγκη και ο σκοπός της ζωής μας ενώ όλα τα άλλα (δηλαδή τα βιωτικα) θα μας προστεθούν,

"ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει αὑτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς."

Ας δούμε όμως πια είναι αυτή η βασιλεία...

Σύμφωνα με το ευαγγέλιο, η βασιλεία του Θεού είναι η εδραίωση της αγνής αγάπης μέσα στην καρδιά του ανθρώπου και η επιστροφή στην πατρίδα εκ της οποίας εξεπέσαμε.

Είναι το μόνο ίσως και το κυριότερο που θα έπρεπε να απασχολεί ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν μόνο λίγο το προσπαθούσαμε έστω η πλειοψηφία, τότε τα πράγματα στον πλανήτη θα ήταν τελείως διαφορετικά...

Ίσως να μην υπήρχαν πόλεμοι και σπαραγμοί

Ίσως να μην υπήρχε το έγκλημα, η πείνα,

οι ασθένειες και οι πανδημίες, ο όλεθρος,

η δυστυχία, και όλα τα κακά του κόσμου έστω θα τα παλεύαμε...

Αυτό όμως είναι μια θεωρία...από το αν μέχρι το να γίνει έχει πάρα πολύ μεγάλη διαφορά...Δεν υπάρχει αυτό στον κόσμο που ζούμε. Οταν λες ότι έχεις αγάπη ενώ ο διπλανός σου υποφέρει, αυτόματα η δυστυχία του άλλου σου ακυρώνει ένα από τα χαρακτηριστικά της αγάπης που είναι η χαρά. Πλήρης λοιπόν και ολόκληρη η αγάπη θα υπάρξει μόνο αν το σύνολο των ανθρώπων την βιώσει.

Ο Χριστός αυτό το γνωρίζει και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ενεδυθηκε σάρκα!

και όπως λέει και το σημερινό ευαγγέλιο

ήλθε να δώσει "τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν."

Εισέβαλε ως ο κλέφτης που "ο άρχοντας του κόσμου τούτου" δεν γνωρίζει πότε θα έλθει για να λάβει μέτρα!... Και άρπαξε το ανθρώπινο γένος από τα νύχια του!!

Είναι βέβαιο ότι δεν γνωρίζουμε τι ζητάμε!

Έχουμε κάνει σκοπό της ζωής μας την απόκτηση υλικών αγαθών, που αργότερα γίνονται φίλο και φτερό, όπως και το σώμα

μας βρώση για τα σκουλίκια...

Ο Ιησούς Χριστός όμως ξέρει τι θέλει!

Ήλθε εδώ για σένα. Ήλθε να σώσει εσένα που δεν ξέρεις ούτε τι θέλεις ούτε τι ζητάς πάνω στην Γη όταν πάνω στον σταυρό του μαρτυρίου, παρακαλάει τον πατέρα! "Κύριε Συγχωρέσέ τους δεν ξέρουν τι κάνουν!" Με μια προϋπόθεση μόνο!

Αυτό! Να το γνωρίζεις!

Να αναγνωρίζεις την αδυναμία σου, να αναγνωρίζεις τα πάθη σου, να τα καταδικάζεις, και να κάνεις τον αγώνα σού να παραμένεις άνθρωπος!

Αυτό, μόνο η μετάνοια το κάνει μέσα από την αρένα των θλίψεων και του προσωπικού σου Σταυρού

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να έχουμε χαρά εσωτερική με αγαλλίαση ψυχική!

Διότι δεν ζητήσαμε εμείς την σωτηρία μας!

Δεν κάναμε κάτι για αυτήν!

Δεν γνωρίζαμε τι θέλαμε... όταν ο κύριος ημών και σωτήρας κατέστρωνε σχέδια για να μας σώσει... εμείς απλά δεν υπήρχαμε!

Χαίρετε! Χαίρετε! Χαίρετε!

Κατά κράτος νικήθηκε ο θάνατος!

Σε αυτόν τον σωτήρα Ιησού Χριστο! η δοξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων αμήν!

Καλή και ευλογημένη Κυριακή και με το καλό στην Μεγάλη εβδομάδα!

Γράφει ο Μιχάλης Καβλεντακης είναι Α ψάλτης του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ηρακλείου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η συμβολή της Εκκλησίας, μέσω της εκπαίδευσης, στην απελευθέρωση της Κρήτης

Ο ρόλος της Εκκλησίας της Κρήτης στην Επανάσταση του 1821. Του Μανόλη Κ. Μακράκη*