Απόψεις

Οι αξίες και το έργο του ΠΑΣΟΚ παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον. Του Βασίλη Κεγκέρογλου

κεγκέρογλου

Η διακήρυξη που παρουσίασε στον ελληνικό λαό ο Ανδρέας Παπανδρέου στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 ,  θεμελίωνε την Στρατηγική για μια Ανεξάρτητη και Κυρίαρχη Ελλάδα με Δημοκρατία και Δικαιοσύνη και ουσιαστικά ίδρυε όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά και ευρύτερα τη Δημοκρατική Παράταξη.

Βασικές προτεραιότητες του ΠΑΣΟΚ, η κατοχύρωση της ελευθερίας γνώμης και έκφρασης, η ελευθερία οργάνωσης για την επίτευξη συλλογικών σκοπών στα πλαίσια του Συντάγματος, η κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων, ο ανεξάρτητος συνδικαλισμός, η ορθολογική διαμόρφωση των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους, ένα σύγχρονο Εθνικό σύστημα υγείας, ένα δίκαιο σύστημα ασφάλισης, μια παιδεία που διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση, η προστασία της μητέρας και του παιδιού καθώς και η προστασία του περιβάλλοντος.

Με την άνοδο στην εξουσία και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας το ΠΑΣΟΚ:

-Άσκησε ανεξάρτητη και πατριωτική εξωτερική πολιτική με ισχυροποίηση της διεθνούς θέσης της χώρας.
- Πέτυχε την εθνική συμφιλίωση και προώθησε την λαϊκή κυριαρχία
-Έβαλε τέλος στις πολιτικές διώξεις και στο διαχωρισμό σε εθνικόφρονες και μιάσματα
 -Ενσωμάτωσε  στον κοινωνικό-οικονομικό ιστό τα αποκλεισμένα ως τότε, στο περιθώριο, λαϊκά στρώματα και ιδιαίτερα τους πολίτες του δημοκρατικού χώρου
-Θεσμοθέτησε το ΑΣΕΠ και τις άλλες ανεξάρτητες αρχές για την αξιοκρατία, την ισοπολιτεία και την ισονομία .
-Δημιούργησε το κοινωνικό κράτος,  ίδρυσε το ΕΣΥ και διασφάλισε την πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες υγείας.
-Έβγαλε από το περιθώριο τα Άτομα με Αναπηρία και δημιούργησε την κοινωνική πρόνοια (Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ κλπ)
 χωρίς να χρειάζονται πολιτικό μέσο οι ασθενείς.
-Επέκτεινε την κοινωνική ασφάλιση  σε όλους  και θέσπισε το ΕΚΑΣ για τους μικροσυνταξιούχους
-Οδήγησε στη μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
-Άνοιξε δρόμους για τους μικρομεσαίους που δημιούργησαν ανάπτυξη
-Πέτυχε την συμμετοχή της χώρας μας στην ΟΝΕ
-Αποκέντρωσε την κεντρική εξουσία, σε 330 δήμους και σε 13 αιρετές περιφέρειες.
-Ίδρυσε τα ΚΕΠ για την εξυπηρέτηση του πολίτη
-Σήκωσε μόνο του το βάρος της κρίσης που προκάλεσε η Νέα Δημοκρατία με τη καταστροφική της πολιτική του εκτροχιασμού την περίοδο 2004-2009 που ακόμα δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες της.
Ακόμη και στις δύσκολες συνθήκες της κρίσης, εισήγαγε την ΔΙΑΥΓΕΙΑ με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την ηλεκτρονική συνταγογράφιση, θέσπισε το Εγγυημένο Κοινωνικό Εισόδημα για την αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Σήμερα, 45 χρόνια μετά, από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι αξίες, οι αρχές , οι θεσμικές τομές, οι νομοθετικές παρεμβάσεις και γενικότερα το έργο του  αποτελούν ζωντανή παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον του τόπου.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαία η κοινωνική αφύπνιση και η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, ώστε να συν-διαμορφωθούν νέοι στόχοι και να καταρτιστεί ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο».

Το ΠΑΣΟΚ  σ όλη την διάρκεια  μεταπολίτευση εξέφρασε το νέο με καινοτόμες πολιτικές, τομές και αλλαγές στους θεσμούς που εκσυγχρόνισαν τη χώρα
Όλες οι σύγχρονες και προοδευτικές αλλαγές έγιναν σε σύγκρουση με τον συντηρητισμό που εξέφραζε η ΝΔ και τον ερμαφρόδιτο λαϊκισμό και κρατισμό της παραδοσιακής αριστεράς.
Όμως ο ιστορικός κύκλος της μεταπολίτευσης με τα χαρακτηριστικά που τον γνωρίσαμε ολοκληρώνεται.

Ο τυχοδιωκτισμός του κ. Τσίπρα τον βοήθησε να ανέλθει στην  εξουσία αλλά η αποτυχημένη κυβερνητική περίοδος Σύριζα, Ακροδεξιών και γυρολόγων έδωσε  ξανά την ευκαιρία στην Ν.Δ για να κυβερνήσει και από τα πρώτα δείγματα  παρά τις αποσπασματικές μοντερνιές του κ. Μητσοτάκη η ούγια των πολιτικών επιλογών  γράφει ανεξίτηλα <<Δεξιά>>  .

Η παράταξη μας τραυματισμένη και συρρικνωμένη το Γενάρη του   2015 έφτασε στο ναδίρ με τα ποσοστά μας στο 4%. Με την προσπάθεια της Φώφης Γεννηματά κατέφερε να κρατηθεί και να διπλασιάσει τις δυνάμεις μας  μέσα σε 4 χρόνια αλλά οι προσδοκίες μας δεν περιορίζονται σε αυτά.
Πολύ περισσότερο που η Ελλάδα έχει ανάγκη από μία νέα προοπτική με αλλαγή πολιτικής και νοοτροπίας που προϋποθέτει ένα ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό προοδευτικό ρεύμα. 
Το Κίνημα Αλλαγής  που έχει θεμέλιο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να οδηγήσει στην νέα αλλαγή, και στην επικείμενη προγραμματική Συνδιάσκεψη οφείλει να εμπλουτίσει και να αναδείξει  την  εθνική στρατηγική με βιώσιμες πολιτικές για την ανάπτυξη , την εργασία, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή σε συγχρονισμό με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

Άμεση πολιτική προτεραιότητα για την Ελλάδα πρέπει να είναι  η επαναδιαπραγματευση των στόχων για υψηλά πλεονάσματα και τον ρόλο του υπερταμείου που σε συνδυασμό με αλλαγές και μεταρρυθμίσεις θα απελευθερώσουν τις  δημιουργικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, και να σταματήσει ο φαύλος κύκλος της υπερφορολόγησης  και της φτωχοποίησης των μικρομεσαίων.
Με αυτούς τους στόχους καλούμε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα τους νέους, εργαζόμενους, ανέργους, επιστήμονες, ελευθέρους επαγγελματίες και αγρότες να συμμετέχουν πολιτικά και κοινωνικά.

Το Κίνημα Αλλαγής σήμερα με όλες του τις δυνάμεις μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις,  ώστε η  Ελλάδα να  ξεφεύγει  από τη διχαστική πόλωση και  το ασφυκτικό πλαίσιο της λιτότητας που  έφερε  ο ΣΥΡΙΖΑ και φαίνεται να διατηρεί η Ν.Δ, και αύριο   να είναι ο καθοριστικός παράγοντας για να χαράξει η χώρα  την νέα εθνική στρατηγική της βιώσιμης ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας και προόδου με στέρεες βάσεις.
 
Βασίλης Κεγκέρογλου
Συντονιστής ΠΑΣΟΚ/Γραμματέας Κ.Ο Κινήματος Αλλαγής
 

Απόψεις

Η κριτική σκέψη και η ανάπτυξή της. Του Τάσου Τιτάκη

κριτική σκέψη

Η κριτική σκέψη είναι η ικανότητα να μπορείς να σκέφτεσαι και να μπορείς να κρίνεις.  Δεν είναι έμφυτη αλλά καλλιεργείται. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει οι μαθητές να εκτίθενται σε καταστάσεις που τους υποχρεώνουν να σκέφτονται και να κρίνουν. Ο Dewey που θεωρείται ο πατέρας της κριτικής σκέψης, υποστηρίζει ότι  είναι το αντίθετο της παθητικής πρόσληψης και αναπαραγωγής της πληροφορίας. Είναι ουσιαστικά μια διαδικασία επίλυσης προβλημάτων.

Η κριτική σκέψη αποτελεί ανώτερο είδος σκέψης που χαρακτηρίζεται  από τη χρήση αξιολογικών κριτηρίων για την επίλυση ποικίλων προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων, από διαδικασίες αξιολόγησης, επιλογής, από δυνατότητες αμφισβήτησης, επανεξέτασης του αξιολογικού συστήματος, αυτοδιόρθωσης  και από την εφαρμογή των κανόνων της λογικής  (Ματσαγγούρας ,2002). Στηρίζεται στη Λογική, η οποία χρησιμοποιεί συλλογισμούς και τα επιχειρήματα τους και απαιτεί δεξιότητες ανάλυσης, σύγκρισης και σύνθεσης. Η κριτική σκέψη είναι αλληλένδετη με τη δημιουργικότητα και αναπτύσσει μεταγνωστικές ικανότητες (η  σκέψη για τη σκέψη).

Με την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης επιδιώκεται η ανάπτυξη της προσωπικότητας, η απόκτηση έγκυρης γνώσης και η προετοιμασία του μαθητή για τη ζωή. Είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ελεύθερων και ενεργών πολιτών  και αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατικής κοινωνίας.

Είναι γεγονός ότι η κριτική σκέψη απουσιάζει απ’ το εκπαιδευτικό σύστημα όπου κυριαρχεί η στείρα απομνημόνευση. Ενώ στη θεωρία είναι ένας απ’ τους σκοπούς της εκπαίδευσης στην πράξη δεν επιδιώκεται, γιατί η ύλη είναι μεγάλη, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν μάθει να την αναπτύσσουν  στα παιδιά,  είναι πιο επίπονη διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς επειδή απαιτεί προετοιμασία και η Πολιτεία στην πραγματικότητα δεν την επιθυμεί. Καμιά εξουσία δεν θέλει πολίτες που θα σκέφτονται καθαρά και κριτικά και δεν θα καταπίνουν «αμάσητα» οτιδήποτε τους σερβίρεται ως αλήθεια.

Ο Dewey, o Bruner και άλλοι παιδαγωγοί υποστήριξαν ότι η μέθοδος διδασκαλίας που συμβάλλει ιδιαίτερα στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών και της ικανότητας επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων είναι εκείνη που προάγει τον προβληματισμό και προωθεί τη διερευνητική μελέτη των προβλημάτων. Οι μαθητές εργάζονται ως μικροί επιστήμονες και ερευνητές, παρατηρούν, συσχετίζουν, επαληθεύουν υποθέσεις και, με επαγωγικούς συλλογισμούς, καταλήγουν σε τεκμηριωμένες προτάσεις. Ο ερευνητικός χαρακτήρας του τρόπου διδασκαλίας εξασφαλίζει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.

Βασικές διδακτικές προσεγγίσεις που αναπτύσσουν την κριτική σκέψη και τη μετάβαση απ’ την αποστήθιση στην έρευνα και στο «μαθαίνω πώς να μαθαίνω» είναι η ερευνητική- αποκαλυπτική μέθοδος, τα σχέδια εργασίας (project), η διαθεματική  και η βιωματική προσέγγιση, η ομαδοσυνεργατική μέθοδος και η διδασκαλία με αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών.

Τεχνικές που είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης είναι  η συζήτηση/διάλογος, το παιχνίδι ρόλων-δραματοποίηση, η προσομοίωση, η μελέτη περίπτωσης, η επίλυση προβλήματος, ο καταιγισμός ιδεών, η διδακτική αξιοποίηση εικόνας, η ενσωμάτωση στοιχείων της σύγχρονης ζωής, η χρήση των Νέων Τεχνολογιών ως δυναμικών εργαλείων μάθησης, η εκπαιδευτική επίσκεψη ,η συνέντευξη (Μαυρίκης 2007).

   Για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης οι μαθητές πρέπει  να λύνουν προβλήματα, να ενθαρρυνθούν να κάνουν ερωτήσεις, να εξετάζουν εναλλακτικές επεξηγήσεις και λύσεις, να συζητούν και να αιτιολογούν όχι μόνο ακαδημαϊκά θέματα αλλά και ηθικά, δημόσια και πολιτικά θέματα, να βρεθούν σε κατάσταση γνωστικής σύγκρουσης (συνθήκες αμφισβήτησης της υπάρχουσας γνώσης), να αντιπαραθέτουν ιδέες . Σημαντικό ρόλο έχει και η χρήση ερωτήσεων:

ερωτήσεις διερευνητικές (π.χ. Θα μου δώσεις ένα παράδειγμα; Γιατί νομίζεις ότι συνέβη αυτό;)

ερωτήσεις  που διερευνούν παραδοχές ή υποθέσεις (π.χ. Πού το ξέρεις; Θα μπορούσε κανείς να το αμφισβητήσει αυτό;)

 ερωτήσεις σχετικές με άλλες απόψεις (π.χ. Τι υποστήριξε ο άλλος; Γιατί; Πώς υποστηρίζουν εκείνοι την άποψή τους;)

ερωτήσεις που διερευνούν τις επιπτώσεις κάθε άποψης (π.χ. Ποια επίπτωση θα είχε αυτή η άποψη αν επικρατούσε; Αν συμβαίνει αυτό, τι άλλο θα πρέπει επίσης να συμβαίνει;)

 ερωτήσεις  που υποστηρίζουν την ομοφωνία (π.χ. Πώς θα μπορούσες να μετακινηθείς από την άποψή σου; Ποιες απ’ τις απόψεις του άλλου θα μπορούσες να δεχτείς;)

ερωτήσεις  ανοιχτές που αφήνουν πλήρη ελευθερία έκφρασης (π.χ. Τι θα έκανες εσύ αν ήσουν στη θέση του ήρωα; Τι θα γινόταν αν…)

 Ο R. Paul, υποστηρίζοντας τη γνώμη του για την αναγκαιότητα της κριτικής σκέψης λέει: « Η κριτική σκέψη είναι απαραίτητο εργαλείο για την επιβίωσή μας. Χρειαζόμαστε  την κοφτερή ματιά της για να κόψουμε όχι μόνο αυτά που καθημερινά προπαγανδίζουν οι υπηρετούντες τα ατομικά τους συμφέροντα, αλλά και αυτά που υποστηρίζουν ομάδες διαπλεκόμενων  συμφερόντων, οι οποίες είναι έτοιμες να θυσιάσουν το γενικό καλό της χώρας στα δικά τους βραχυπρόθεσμα κέρδη».

Τάσος Τιτάκης