Δεν ψηφίζουμε για να κερδίσουμε τον παράδεισο αλλά για να γλιτώσουμε την κόλαση. του Θανάση Παπαμιχαήλ*

Κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές, ακούμε το ίδιο σενάριο. Υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο, οράματα, μεγάλα σχέδια. Κι όμως, όσοι ασχολούμαστε συστηματικά με την πολιτική επικοινωνία γνωρίζουμε κάτι που η θεωρία συχνά προσπερνά. 

Ο πολίτης δεν μπαίνει στο παραβάν σκεπτόμενος τι θέλει να κερδίσει. Μπαίνει σκεπτόμενος τι φοβάται να χάσει. Η ψήφος, στη βαθύτερη της λειτουργία, είναι μηχανισμός άμυνας πριν γίνει εργαλείο προσδοκίας. 

Ο μέσος ψηφοφόρος δεν ονειρεύεται τον παράδεισο· προσπαθεί να αποτρέψει την κόλαση. 

Δεν ψάχνει τον τέλειο υποψήφιο· ψάχνει αυτόν που θα του προκαλέσει τη λιγότερη ζημιά, ή που θα σταματήσει κάποιον άλλον από το να του προκαλέσει μεγαλύτερη.

Αυτό εξηγεί πολλά παράδοξα της πολιτικής συμπεριφοράς. Εξηγεί γιατί η αρνητική εκστρατεία λειτουργεί συχνά καλύτερα από τη θετική. 

Εξηγεί γιατί ο φόβος απώλειας κινητοποιεί περισσότερο από την υπόσχεση κέρδους, φαινόμενο που η συμπεριφορική οικονομία έχει τεκμηριώσει εδώ και δεκαετίες. Ο άνθρωπος πονάει περισσότερο μια απώλεια απ' όσο χαίρεται ένα ισοδύναμο κέρδος. 

Εξηγεί, τέλος, γιατί τόσοι υποψήφιοι που "τα έχουν όλα" στα χαρτιά, βιογραφικό, χρήμα, στήριξη ,χάνουν από κάποιον λιγότερο εντυπωσιακό,  που όμως έγινε πιστευτός ως ασπίδα απέναντι σε κάτι χειρότερο. Για όσους σχεδιάζουν εκστρατείες, το συμπέρασμα είναι πρακτικό. 

Η επικοινωνία δεν χρειάζεται μόνο όραμα, χρειάζεται και σαφή απάντηση στο ερώτημα "τι με προστατεύει αυτός ο άνθρωπος από το να συμβεί;". 

Το όραμα εμπνέει, αλλά η ασφάλεια πείθει. 

Και στην τοπική αυτοδιοίκηση ειδικά, όπου ο πολίτης βλέπει καθημερινά τις συνέπειες μιας κακής διοίκησης,  λακκούβα, σκουπίδι, αδιαφορία,  η λογική της αποτροπής είναι ακόμα πιο έντονη απ' ό,τι στην εθνική πολιτική.

Ο έμπειρος επικοινωνιολόγος δεν πουλάει όνειρα στον αέρα. 

Χαρτογραφεί πρώτα τους φόβους, και μετά χτίζει πάνω τους μια αφήγηση εμπιστοσύνης. 

Γιατί στο τέλος της ημέρας, στις κάλπες δεν ψάχνουμε τον παράδεισο.  

Ψάχνουμε απλώς κάποιον να μας κρατήσει μακριά από την κόλαση.

*Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του ekriti.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο νέος ΚΟΚ για την αφαίρεση αδειών οδήγησης είναι αντισυνταγματικός και δεν λύνει το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας