Διαβάζω στο διαδίκτυο τις διάφορες αναρτήσεις και απογοητεύομαι. Αυτή η διαμάχη, η αντιπαλότητα και η τοξικότητα που κυριαρχεί, δημιουργεί απίστευτα θλιβερή εικόνα.

Η οποία, σε συνδυασμό με την ασυνταξία, την ανορθογραφία και την χυδαιότητα των λέξεων, σου δημιουργεί ένα αίσθημα θλίψης και μαρασμού.

Αναρωτιέμαι:

Είναι δυνατόν να είναι αυτό το επίπεδο της σημερινής ελληνικής κοινωνίας; Είναι δυνατόν αυτή η χυδαιότητα, το μίσος και η τοξικότητα να κυριαρχούν στην Ελλάδα;

Πόσο δύσκολο είναι στις αναρτήσεις, να υπάρχει σεβασμός και ποιότητα στα γραφόμενα;

Τ' απωθημένα του, ο καθένας και η κάθε μία, στο διαδίκτυο θα τα βγάζει; Θα βρίζει χυδαία, θα σπιλώνει τον άλλον και θα νοιώθει χαρούμενος(η);

Ειδικά τώρα με τις πολεμικές συγκρούσεις έχει γεμίσει η χώρα με διεθνολόγους, αναλυτές και... στρατηγούς!

Δεν αρκούν αυτά που βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ;

Σίγουρα, οι περισσότεροι ζουν στον κόσμο τους. Με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι. Είναι θάνατος. Και ο θάνατος δεν έχει χρώματα ούτε σημαίες. Είναι το ίδιο οδυνηρός για όλους.

Στον πόλεμο ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις πουθενά.

Ούτε στην Ανατολή, ούτε στη Δύση. Νεκροί έχουν όλες οι πλευρές. Άλλη περισσότερους κι άλλη λιγότερους.

Οπότε δεν είναι ούτε παιχνίδι, ούτε για χαζοσχολιασμό. Οι νεότεροι ας διαβάσουν ιστορία ή να ρωτήσουν τους μεγαλύτερους, για να μάθουν πόσα δεινά προκαλεί ο πόλεμος και τι τράβηξαν οι γενιές που βίωσαν πόλεμο. Α

Ας κατανοήσουν όλοι επιτέλους, ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε για την ειρήνη κι όχι να υπερασπιζόμαστε μετά μανίας, τα συμφέροντα όσων προκαλούν τις πολεμικές συρράξεις.

Σε όποια πλευρά κι αν ανήκουν...

Όσο για τους πολιτικούς μας και ειδικά για τους κυβερνώντες, να φροντίσουν να μην μπλέξουν την Πατρίδα μας σε περιπέτειες. Γιατί, δυστυχώς, σύμφωνα με τις επιλογές τους, εκεί μας οδηγούν...

Μακάρι να μην επαληθευθούμε.

ekriti.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Διπλωματικό κομφούζιο με τις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν: Παλινωδίες από Τραμπ και Τεχεράνη