Τετάρτη, 23 Απρίλιος 2014, 13:55

Την Κυριακή η Κρήτη θα ... βγει στη θάλασσά της να την υπερασπιστεί

Απομένουν μόλις 4 εικοσιτετράωρα για να ξεκινήσει το εφιαλτικό πείραμα της Μεσογείου: χημικοί παράγοντες που σε ελάχιστες ποσότητες προκαλούν χιλιάδες ανθρώπινα θύματα έρχονται κατά τόνους στα δυτικά της Κρήτης να "ξεπλυθούν" σε μία αμφίβολη...

Ηράκλειο: Επιστροφή στα θρανία με αντιδράσεις και καταλήψεις

Δέκα σχολεία τελούν υπό κατάληψη στο Ηράκλειο σήμερα Τετάρτη του Πάσχα , ένα ακόμα παραμένει κλειστό λόγω της τρίωρης στάσης εργασίας που έχει προκηρύξει η ΟΛΜΕ ενώ κάποια άλλα κάνουν κανονικά μάθημα, όπως δήλωσε στο ekriti.gr ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ...

Τέσσερα χρόνια μνημόνια: "Μαύρη" επέτειος από το διάγγελμα Παπανδρέου στο Καστελόριζο

Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, επιλέγοντας το λιμάνι του Καστελόριζου, ανακοίνωνε την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης. Από την 23η Απριλίου 2010 μέχρι σήμερα η Ελλάδα υπέγραψε...

Ξεπέρασαν τις 300.000 οι αιτήσεις για το κοινωνικό μέρισμα - Αυστηρός έλεγχος για τους δικαιούχους

Στο επίπεδο του 39% έχει ανέλθει το ποσοστό έγκρισης των αιτήσεων οι οποίες υποβάλλονται για την εξασφάλιση "κοινωνικού μερίσματος", σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων. Μέχρι στιγμής έχουν...

Επικαιρότητα

Κρήτη

Αθλητικά

περισσότερα νέα

Χρονογράφημα ημέρας

Η φιλενάδα μου επέμενε να πιούμε καφέ στο χωριό της χθες βράδυ. Είχε δει κι ένα παράξενο όνειρο στο μεσημεριανό ραχάτι της και με πήρε τηλέφωνο να μου το πει.

"Στεκόμουν όρθια μπροστά σε ένα γραφείο. Πίσω του καθόταν ένας άντρας που μου χαμογελούσε. Μου έτεινε το χέρι και είπε: Γιώργος Σιδεράς. Σηκώθηκε και με έσπρωξε απαλά έξω. Είδα μία μεγάλη ανηφόρα με πέτρινες πεζούλες κι άρχισα να ανεβαίνω. Γύρω μου ανέβαιναν κι άλλοι άνθρωποι. Παρατήρησα μία γυναίκα που κρατούσε ένα ασημένιο πέταλλο. Την ρώτησα που το πάει. "Στον Σιδερά" μου απάντησε και ξύπνησα. Φιλενάδα, σήκω να πάμε στο χωριό μου. Απόψε είναι ο εσπερινός του Άη Γιώργη".



Δεν θέλησα να την κακοκαρδίσω. Στις 6.00 ακριβώς μπαίναμε στην είσοδο του χωριού. Ασυνήθιστη πολυκοσμία. Αγαναχτίσαμε να παρκάρουμε. Πήγαμε στο σπίτι για καφέ. Τα σοκάκια μύριζαν άνοιξη και λιβάνι. Βρήκαμε την κυρά Γιωργία να το καλαμπουρίζει ξέγνοιαστα με μία γειτόνισσα. "Χαλαροί άνθρωποι" σκεφτόμουν και τις κοίταζα με κείνη την παράξενη αίσθηση -μείγμα καλοπροαίρετης ζήλιας και αναπόλησης- για την στωικότητα και την απέριττη σοφία, που δείχνουν στις ζωές και τα "θέλω" τους οι άνθρωποι της περασμένης γενιάς. Πίνανε καφέ και σχεδίαζαν το γιορτάσι τους. Τι θα ψήσουν, ποιούς θα υποδεχτούν. Κατάλαβα πως και της γειτόνισσας ο γιός ήταν Γιώργος.

- Να σας ζήσει, είπα από συνήθεια και με κοίταξε κατάματα. Περίμενα ένα τυπικό "ευχαριστώ" μα δεν μου το 'πε. Συνέχισε την κουβέντα για τις ετοιμασίες. Κεφάτος άνθρωπος η Στέλλα. Γελαστός. Σύντομα η κουβέντα με έκανε να ξεχάσω την μικρή της .. αγένεια. Όταν σήμανε η καμπάνα του Εσπερινού κινήσαμε για την εκκλησία. Στην πόρτα της ο Άη Γιώργης. Επιβλητικός πάνω στο άλογό του, με ένα χαμόγελο γεμάτο κατανόηση και προσήνεια. Συγκέντρωνε ... ασπασμούς και λαμπάδες, καμαρώνοντας στο πόσοι τον θυμήθηκαν. Είμασταν παλιοί γνώριμοι. Πάσχα του 1995, η προηγούμενη φορά που δρασκέλισα το κατώφλι του. Ευσεβής κατά περίσταση εγώ, και αλοίμονο στους Αγίους που περίμεναν την δική μου επίσκεψη. Διστακτική στα τελετουργικά και αμύητη στις γονυκλησίες. Η Στέλλα δίπλα μου. Προσκύνησε ευλαβικά την εικόνα, ψιθύρισε κάτι που έμοιαζε σαν "να τον φυλάς" και ξαφνικά έχασε την ισορροπία της. Άπλωσα το χέρι αυθόρμητα να την κρατήσω. Μου χαμογέλασε δακρυσμένη.

διαβάστε περισσότερα

Ψυχαγωγία

Γαστρονομία

αρχείο συνταγών
Close Κάντε στη σελίδα μας στο Facebook