Σάββατο, 28 Φεβρουάριος 2015, 08:45

Μαρτυρίες και τεράστιο ενδιαφέρον για τον 20χρονο Βαγγέλη

Η ομίχλη που κάλυπτε το θρίλερ του φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη, φαίνεται να διαλύεται. Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, η έρευνα της εκπομπής Φως στο Τούνελ έδειξε ότι ο 20χρονος αγνοούμενος απ’ το Ρέθυμνο δεν έφτασε στην πόλη των Ιωαννίνων όπως αρχικά...

Με συννεφιά και βροχές μας αποχαιρετά ο Φεβρουάριος

Βροχές θα σημειωθούν σήμερα Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, στο μεγαλύτερο μέρος της χωράς αλλά και διαστήματα βελτίωσης. Καταιγίδες τις πρωινές ώρες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα πιθανώς κατά τόπους ισχυρές και από το μεσημέρι και στο...

Άμεσα στη Βουλή πέντε νομοσχέδια και Εξεταστική για τα Μνημόνια

Η κυβέρνηση, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους δανειστές για την τετράμηνη παράταση του ελληνικού προγράμματος,βάζει μπρος και αυτό ακριβώς είπε στην εισαγωγική ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο. Μιλώντας ενώπιον των...

Ντάισελμπλουμ: Η Ελλάδα έπαιξε πόκερ με την Ευρωζώνη

Ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ δήλωσε το βράδυ της Πέμπτης στον τηλεοπτικό σταθμό VARA ότι οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τις άλλες 18 χώρες της ΕΕ κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων έμοιαζε με ένα παιχνίδι πόκερ. Σύμφωνα...

Επικαιρότητα

Κρήτη

Αθλητικά

περισσότερα νέα

Χρονογράφημα ημέρας

Γειά σας !! Ονομάζομαι "Πλούτο" και είμαι .. δημότης Ηρακλείου. Νιώθω την ανάγκη να ζητήσω την .. προσοχή σας και να σας ξεναγήσω (σύντομα μην ανησυχείτε) στη ζωή μου και στην πόλη μου. 
Θα κάνω προσπάθεια να αφήσω τους συναισθηματισμούς κατά μέρος και να μιλήσω την στυγνή γλώσσα των γεγονότων. Έμεινα .. άστεγος προ καιρού. Καλά μην τρομάζετε, δεν είναι πια τόσο τραγικό να είσαι άστεγος. Πασχίζω να λέω πως θυμάμαι "αμυδρά" την ζωή στο σπίτι μου, για να προσαρμοστώ στην νέα μου πραγματικότητα. Καμιά φορά βέβαια στα δύσκολα, ασυναίσθητα γεμίζω από "σπιτίσιες" αναμνήσεις. Θυμάμαι το ξύλινο σπιτικό μου στην άκρη του κήπου. Τα χορταστικά γεύματα και τα χαϊδολογήματα, τα γέλια των παιδιών του σπιτιού όταν έτρεχαν γύρω μου. Αλλά μετά συνειδητοποιώ πόσο μακρινό παρελθόν είναι αυτές οι .. ιστορίες και προσγειώνομαι. 

Πάμε στο σήμερα: Οι μέρες μου είναι πιο δύσκολες λόγω κρίσης. Περιφέρομαι τα πρωϊνά σε δρόμους και πλατείες, αναζητώντας άλλοτε λίγο φαγητό, άλλοτε μία γωνιά να ξαπλώσω στον ήλιο κι άλλοτε ένα απάνεμο μέρος να κοιμηθώ. Παρατηρώ με λύπη πόσο στωικός έγινα εγώ λόγω κρίσης και πόσο οξύθυμοι αντίθετα γίνατε όλοι εσείς. Εισπράττω καθημερινά τον θυμό, τις φωνές σας, κάποιες φορές την εχθρική σας συμπεριφορά ενώ -δεν θέλω να σας το κρύψω- βλέπω συχνά ακόμη και το πως δολοφονείτε τους ομοίους μου εν ψυχρώ. Ξέρετε, κάποτε όταν εγώ και τα φιλαράκια μου περνούσαμε το δρόμο -σαν μία άγραφη συμφωνία να υπήρχε- σταματούσατε με τα αυτοκίνητα και μας δίνατε προτεραιότητα. Ή έστω κόβατε ταχύτητα και προσέχατε μη μας χτυπήσετε. Στα δικά μας μάτια αυτό λεγόταν "ανθρώπινος πολιτισμός": ο τρόπος που σεβόσαστε το δικαίωμά μας να συνυπάρχουμε με σας. Ε λοιπόν, τις προάλλες στο πάρκο τα φιλαράκια μου είπαν: Μάγκα, ανθρώπινος πολιτισμός .. τέλος. Η ρόδα του αυτοκινήτου μαρσάρει και περνάει πάνω σου πριν πεις "κύμινο".  

Κι ελάτε τώρα στη θέση μου. Μας βάλατε στα ωραία σας σπίτια, μας καλομάθατε σε λουράκια, χάδια και πλούσια σε βιταμίνες γεύματα. Και μόλις άρχισε να πηγαινοέρχεται αυτή η .. Τρόικα, ανοίξατε τις πόρτες και μας πετάξατε στο ...

διαβάστε περισσότερα

Γαστρονομία

αρχείο συνταγών
Close Κάντε στη σελίδα μας στο Facebook