Παρασκευή, 22 Αύγουστος 2014, 00:57

Καταδικάζουν την Κρήτη σε πενιχρές χρηματοδοτήσεις υποδομών - "Ψίχουλα" πάλι για τον ΒΟΑΚ

Ως η μεγάλη "ριγμένη" της πρότασης του Υπουργείου Υποδομών για τους οδικούς άξονες της χώρας και τα έργα που θα ολοκληρωθούν σ' αυτούς το επόμενο διάστημα εμφανίζεται και πάλι η Κρήτη. Παρ' ότι το νησί εισφέρει τα μέγιστα (και λόγω τουρισμού) στον...

Επιστολή καταπέλτης των Δικηγόρων στον Γκίκα Χαρδούβελη: Ο ΕΝΦΙΑ είναι αντισυνταγματικός

Ο πρόεδρος της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλογών της χώρας, Βασίλης Αλεξανδρής, απέστειλε επιστολή προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαραδούβελη «για την αντισυνταγματικότητα, αλλά και τις συνέπειες από την...

Πολωνικές ντομάτες στην Ιεράπετρα έφερε το ρωσικό εμπάργκο - Ντόμινο ζημιών στα κηπευτικά της Κρήτης

Στο ρυθμό του ρωσικού εμπάργκο έχει αρχίσει να «χορεύει» και η Κρήτη με την κατάσταση να επιδεινώνεται μέρα με την ημέρα. Από τη μια η Κρήτη δεν μπορεί να εξάγει τα κηπευτικά της, όχι μόνο στη ρώσικη αγορά αλλά και στις υπόλοιπες βαλκανικές και...

Α. Λοβέρδος στο Ράδιο Κρήτη: Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην αφήσουμε τα σχολειά χωρίς δασκάλους

Εφόλης της ύλης και με φόντο τα πολλά προβλήματα της παιδείας ενόψει έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, ήταν η συνέντευξη που παραχώρησε στο Ράδιο Κρήτη και την Ελένη Στάθογλου, ο Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος. Για το θέμα των ημερών, τους...

Επικαιρότητα

Κρήτη

Αθλητικά

περισσότερα νέα

Χρονογράφημα ημέρας

Μαγικό έτος 1999.

Τον περίμενα στο αεροδρόμιο. Ήξερα μόνο ότι φοράει καφέ δερμάτινο μπουφάν και κρατάει ένα μεγάλο πράσινο ντοσιέ. Έτσι μου είπε στο τηλέφωνο πριν ξεκινήσει από την Αθήνα. Στεκόμουν στην είσοδο του αεροδρομίου αβέβαιη για το αν θα καταφέρω να τον εντοπίσω. Με όλες τις αισθήσεις σε εγρήγορση. Το σκηνικό ήταν εντελώς παράξενο: είχα βαλθεί ως καλή Σαμαρείτισσα να εξυπηρετήσω μία φίλη που κρεβατώθηκε ξαφνικά με ίωση. Έπρεπε λοιπόν, να παραλάβω από το αεροδρόμιο τον μυστηριώδη κύριο για λογαριασμό της και να τον μεταφέρω σε μία Δημόσια Υπηρεσία στο Ρέθυμνο. Δέχτηκα πρόθυμα όταν άκουσα τον πανικό της στο τηλέφωνο. Στημένη όμως πλέον στο πρωινό βοριαδάκι του αερολιμένα αναθεμάτιζα τις καλοσύνες μου. Και η ιδέα να τον βάλω στο πρώτο λεωφορείο για Ρέθυμνο μου φαινόταν πολύ προτιμότερη.

Κάτι τέτοια σκεφτόμουν όταν με πλησίασε. Μία συμπαθητική χαμογελαστή φατσούλα που δεν σε προετοίμαζε με τίποτα για τον "τρομερό μεγαλόσχημο προϊστάμενο" του οποίου η άφιξη είχε πανικοβάλλει την φίλη μου. Ευγενικός σε .. βαθμό κακουργήματος. Τόσο που ξέχασα κάθε σκέψη για ΚΤΕΛ και πήραμε το δρόμο για το Ρέθυμνο ... together. Κάπου στη διαδρομή το κινητό μου άρχισε να χτυπάει με την συνήθη του συχνότητα: δηλαδή, συνέχεια. Ζητούσα διαρκώς συγνώμη και στη λήξη κάθε τηλεφωνήματος έβγαινα όλο και πιο αγχωμένη για όσα .. έτρεχαν στην καθημερινότητα, ενώ εγώ τους ξέφευγα -υποτίθεται κατά Ρέθυμνο μεριά. Κάποια στιγμή χαμογέλασε συγκαταβατικά και μου είπε:

- Ζούσα για χρόνια έτσι. Αγχωμένος με την δουλειά, αγχωμένος με τη ζωή, αγχωμένος με όλα. Μέχρι που πήγα στο ... Κιριμπάτι.

διαβάστε περισσότερα

Γαστρονομία

αρχείο συνταγών
Close Κάντε στη σελίδα μας στο Facebook