Την ώρα που τα περιβαλλοντικά προβλήματα ολοένα και μεγαλώνουν κυρίως από την ανθρώπινη επέμβαση στο οικοσύστημα, οι επιστήμονες καλούνται να βρουν λύσεις ώστε να αποτρέψουν την καταστροφή.

Κρίσιμο ζήτημα για την επιστημονική κοινότητα, η κατάρρευση ή το λιώσιμο των πάγων πάνω από την Ανταρκτική που θα μπορούσαν να  οδηγήσουν στην παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ένα σενάριο επομένως που εξετάζεται  για να αποτραπεί η άνοδος της στάθμης του θαλάσσιου νερού.

Οι ειδικοί μελετητές προτείνουν ένα σχέδιο να ρίξουν τρισεκατομμύρια τόνους χιονιού στην Ανταρκτική, καθώς το πρόβλημα δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Πρόκειται για μία επιχείρηση στα όρια του αδύνατου, η οποία μάλιστα δημοσιεύτηκε αρχικά το 2019 στο περιοδικό Science Advances, αλλά επανήλθε πρόσφατα στο προσκήνιο της επικαιρότητας λόγω της επιδεινούμενης κρίσης των πάγων

Η ιδέα είναι απλή στη θεωρία και ακραία στην πράξη. Να ενισχυθεί τεχνητά ο πάγος στη Δυτική Ανταρκτική, ώστε να αποφευχθεί μια κατάρρευση που θα μπορούσε να ανεβάσει τη στάθμη της θάλασσας πάνω από 3 μέτρα παγκοσμίως. Η Δυτική Ανταρκτική θεωρείται από τα πιο ευάλωτα σημεία του πλανήτη. Σε αντίθεση με την Ανατολική, μεγάλο μέρος του πάγου της «κάθεται» κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Αυτό σημαίνει ότι το θερμό νερό μπορεί να εισχωρεί από κάτω και να επιταχύνει το λιώσιμο.

Και εδώ είναι το ανησυχητικό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε περιοχές όπως οι παγετώνες Pine Island και Thwaites, η διαδικασία υποχώρησης έχει ήδη ξεκινήσει και δύσκολα αναστρέφεται. Η πρόταση των επιστημόνων δεν είναι να «παγώσουν» την ήδη παγωμένη Ανταρκτική, αλλά να προσθέσουν μάζα εκεί που ο πάγος χάνεται. Πώς; Με ένα τεράστιο, σχεδόν εξωπραγματικό σύστημα.

Νερό από τον ωκεανό θα αντλείται, θα αφαλατώνεται, θα μεταφέρεται πάνω στον πάγο και θα μετατρέπεται σε τεχνητό χιόνι. Αυτό το χιόνι θα απλώνεται σε κρίσιμες περιοχές, αυξάνοντας το βάρος και πιέζοντας τον πάγο προς τα κάτω, ώστε να επιβραδυνθεί η ροή του προς τη θάλασσα. Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι.

Για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο, θα χρειάζονταν χιλιάδες εγκαταστάσεις άντλησης, τεράστια ενεργειακά δίκτυα και μια υποδομή που θα έπρεπε να στηθεί σε ένα από τα πιο αφιλόξενα σημεία του πλανήτη. Οι εκτιμήσεις μιλούν για ενέργεια που αντιστοιχεί σε δεκάδες χιλιάδες ανεμογεννήτριες. Και όλα αυτά για μια δεκαετία, συνεχόμενα. Δεν είναι απλώς δύσκολο. Είναι μια επιχείρηση που θυμίζει παγκόσμιο βιομηχανικό project στην άκρη της Γης.

Και υπάρχει κι ένα ακόμη ζήτημα που πρέπει να λυθεί. Η Ανταρκτική προστατεύεται από διεθνείς συμφωνίες, κάτι που σημαίνει ότι οποιαδήποτε τέτοια παρέμβαση θα έπρεπε να περάσει από πολύπλοκες πολιτικές και νομικές διαδικασίες.

Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Πότσνταμ για την Έρευνα των Κλιματικών Επιπτώσεων (PIK) που ανέπτυξαν το μοντέλο, χαρακτηρίζουν την πρόταση ως μια «ακραία λύση ανάγκης». Τονίζουν ότι το σχέδιο είναι «παράλογο» και τρομακτικά δαπανηρό, αλλά το προτείνουν ως απόδειξη της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται το κλίμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Κυβερνητική κάθοδος σήμερα στο Ηράκλειο - Μητσοτάκης και κορυφαίοι Υπουργοί

Μαζική έξοδος ασφαλισμένων το 2026 με ρεκόρ αιτήσεων συνταξιοδότησης και φόβους για αυστηρότερα όρια