Απόψεις

Τοξική η παρουσία της Τουρκίας στη Δύση. Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη*

μηλιαρακης πετρος.jpg

Κοινός τόπος είναι το παραλήρημα των αξιωματούχων της Άγκυρας ως προς τις δηλώσεις τους για την Ελλάδα , προσφάτως δε και για την Δύση.

 Ο ένας αξιωματούχος μετά τον άλλο , με τρόπο ιταμό καθυβρίζουν τον ελληνικό λαό και το ελληνικό έθνος, ενώ «κατακρίνουν»  και την Ευρωπαϊκή Ένωση . Μας συνιστούν δε να μη μιλάει κανείς. Μόνο αυτοί έχουν δικαίωμα στο λόγο! Προσφάτως έχουν... «περιλάβει» και τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουέλ  Μακρόν!.. Πρόκειται για παραλήρημα ενός  ιδιότυπου « ανατολίτικου τούρκικου τσαμπουκά» . 

Αντικειμενικά είναι η Τουρκία του «πολιτικού  χουλιγκανισμού»!

 Αυτός ο χουλιγκανισμός ξεκίνησε  από τότε που ο  Ερντογάν εγκαινιάζοντας την τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη (Μάρτιος 2016) έδωσε πανηγυρικό κλίμα στην όλη διαδικασία, λόγω της «ονοματοδοσίας» της γέφυρας στο όνομα του Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ.

 Η διαδικασία αυτή σηματοδότησε τη σημερινή άρχουσα ιδεολογία της Τουρκίας. Όσοι δε στο διπλωματικό πεδίο δεν εντόπισαν τη χαρακτηριστική αυτή ενέργεια που «καθορίζει» την «ιδεολογικοπολιτική στροφή του τουρκικού κράτους στο Νέο-Οθωμανισμό και στον Ισλαμισμό», δεν εκτίμησαν ορθώς στο που βαδίζει η Τουρκία. Τη διαδικασία αυτή σηματοδότησε και η πρόσφατη (Ιούλιος 2020), μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Τζαμί

Ας εστιάσουμε όμως, στην προαναφερόμενη ονοματοδοσία της τρίτης Γέφυρας του Βοσπόρου, και «τί» σημαίνει η ονοματοδοσία της στο όνομα του Σελίμ. 

 Ο Σελίμ ο Α’ (1470-1520) γνωστός και ως Γιαβούζ (δηλαδή σκληρός), ήταν ο ένατος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο οποίος επικυρίαρχησε από το 1512 μέχρι το 1520. Σ’ αυτόν οφειλόταν η μεγάλη επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαιτέρως με την κατάκτηση του Χαλιφάτου των Μαμελούκων του Καϊρου που περιελάμβανε ακόμη και την Αίγυπτο.  Έτσι ο Αραβικός κόσμος πέρασε στον έλεγχο των Οθωμανών και κυριάρχησε στον Ισλαμικό κόσμο. Ο Σελίμ ο Α’ ήταν ο πρώτος Οθωμανός Σουλτάνος που έλαβε τον τίτλο του Χαλίφη του Ισλάμ. 

Πώς έφτασε όμως η Τουρκία σε αυτό το σημείο; Η έννοια του πανισλαμισμού σίγουρα δεν είναι νέο φαινόμενο. Ας λάβουμε υπ´όψιν μας τα εξής που αφορούν ένα σοφό Καθηγητή:

                     «ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ» Η ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΜΙΑ «ΔΥΤΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ»

Ο Στυλιανός Σεφεριάδης  (1873-1951), διαπρεπής νομικός και Σύμβουλος του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν Καθηγητής του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπ’ όψιν ότι ήταν λόγιος, ποιητής, και είχε μεταφράσει τον «Οιδίποδα Τύραννο» του  Σοφοκλή στη δημοτική γλώσσα. Ο Στυλιανός Σεφεριάδης χωρίς να το επιδιώκει με τις θέσεις του ίδρυσε «άτυπη» Σχολή Σκέψης ακόμη και γι’ αυτούς που δεν είχαν την τύχη να είναι φοιτητές του. Υπ’ όψιν επίσης ότι από τον πρώτο του γάμο, με τη Δέσποινα Τενεκίδη, απέκτησε τρία παιδιά: τον Γιώργο Σεφέρη, τον Άγγελο Σεφεριάδη και την Ιωάννα Τσάτσου.

Ο προαναφερόμενος σοφός Καθηγητής στο σύγγραμμά του για τους τότε φοιτητές της Νομικής (Μαθήματα Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, σελ. 89, 1920) προφητικά, πρίν απο 100 ακριβώς χρόνια δίδασκε:  

«Η Τουρκία μέχρι του 1856 εν τε τη πράξει και τη θεωρία ουδαμώς εθεωρείτο Κράτος ευρωπαϊκώς πεπολιτισμένον. Συνεπώς ουδαμώς εθεωρείτο ανήκουσα εις την ομάδα των πολιτειών ας οι του διεθνούς δικαίου κανόνες αφεώρων. Από της εποχής εκείνης, λόγω ιδίως της μετ’ αυτής συμμαχίαςˑ δύο εκ των τα μάλιστα πεπολιτισμένων ευρωπαϊκών Επικρατειών –αίτινες ούτως ανέλαβον απέναντι εαυτών την υποχρέωσιν, ηθικώς τουλάχιστον, να δικαιολογήσωσι την συμμαχίαν ταύτην-δια της συνθήκης των Παρισίων ανεγνωρίσθη τη Τουρκία το δικαίωμα του συμμετέχειν, ως μέλος της ευρωπαϊκής συναυλίας, των του διεθνούς δικαίου αγαθών. Αναγνώρισις απολύτως πλατωνική. Αναγνώρισις ην αφ’ ενός ουδέποτε η διεθνής πρακτική απεδέξατο και την οποίαν αφ’ ετέρου ουδέποτε κατώρθωσεν η Τουρκία δια της καταστάσεως του πολιτισμού της να δικαιολογήση».

Η παραπάνω θέση του σπουδαίου Καθηγητή και λόγιου που επιβεβαιώνεται από τις περιστάσεις, εγείρει τον προβληματισμό: ποιά είναι ακόμη και σήμερα η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Προδήλως όμως ο σημερινός Πρόεδρος της Τουρκίας είναι θιασώτης του Σελίμ του Α’. Επιδιώκεται συνεπώς η ίδρυση χαλιφάτου!

 

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΩΣ «ΗΓΕΤΗΣ ΤΩΝ ΣΟΥΝΙΤΩΝ»

Ο σημερινός Πρόεδρος της Τουρκίας εμπνέεται από την ιδεολογία των Αδελφών Μουσουλμάνων και προσανατολίζει το κράτος προς την Ανατολή και τον Αραβικό κόσμο γενικώς, ενώ αποκλίνει απολύτως από το Δυτικό Πολιτισμό, τις Αρχές και τις Αξίες του. Παραλλήλως καλλιεργεί την «Τουρκική Μεγάλη Ιδέα» αποσκοπώντας η Τουρκία να αναδειχθεί ως η ηγέτιδα δύναμη του Σουνιτικού Ισλάμ. 

ΤΟΞΙΚΗ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

Παρά ταύτα η Τουρκία παραμένει στο πλαίσιο της Νατοϊκής Συμμαχίας, δημιουργώντας ουσιαστική «εσωτερική αντίφαση» στο «όλον σύστημα». Επουδενί δε αφορά συνεπές μέλος. Η Τουρκία επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει μια ηγετική παρουσία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο «Ισλαμικής Συμμαχίας» από τη μια αλλά, και του αναγκαίου οικονομικού συνεργάτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την άλλη.

Η οικοδόμηση δε μιας κοινωνίας στη βάση του Νέο-Οθωμανικού ιδεολογήματος και της ισλαμοποίησης του τρόπου λειτουργίας της κοινωνίας ακόμη και των παραγωγικών σχέσεων, αποδεικνύει ότι η Τουρκία δεν διολισθαίνει απλώς σε άλλο πολιτισμό σε σχέση με αυτόν που πρεσβεύει η Δύση, αλλά καταδεικνύει ότι σε κρίσιμη στιγμή η Τουρκία δεν (θα) μπορεί στο πλαίσιο της Ατλαντικής Συμμαχίας να υπηρετήσει τα συμφέροντα, τις Αρχές και τις Αξίες των χωρών του Δυτικού Πολιτισμού. 

Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούν οι ελίτ των ευρωπαϊκών χωρών και οι ΗΠΑ τη στροφή αυτή, και την τοξική παρουσία της Τουρκίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ,  τόσο πιο αποτελεσματικά θα αντιμετωπισθεί μια νέα απορρύθμιση απροσδιόριστων εξελίξεων.

            Η Τουρκία δεν μπορεί να μετέχει ως μέλος της «ευρωπαϊκής συναυλίας» (για να υιοθετήσουμε τον όρο του Στυλιανού Σεφεριάδη), «των του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου αγαθών»…

-----------------------------------------

 * Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας  και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC-EU).

Απόψεις

Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς «…ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ»

Νικος Σιαλμάς

Όνειρο κάθε Έλληνα Αεροπόρου, πριν  ακόμη εισέλθει στην Σχολή Ικάρων, είναι να ανοίξει τα φτερά του και να ξεχυθεί στο Αιγαίο. Να γίνει συνεχιστής μιας μακράς παράδοσης Μαχητών της Πατρίδας. Τι ευλογία, τιμή και βαριά ΕΥΘΥΝΗ, να αποτελείς την αιχμή του δόρατος του Κράτους, να σου δίνεται το ιερό καθήκον της υπεράσπισης του Αιγαίου μας και του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ.

Πουθενά αλλού στον κόσμο ο ουρανός, ο ήλιος και η θάλασσα δεν δένονται τόσο αρμονικά μεταξύ τους. Και οι Αεροπόροι αγκαλιά με αυτά τα τρομερά ατσάλινα πουλιά  να γίνονται μύστες αυτής της μυστηριακής και αρχέγονης σχέσης. Μόνο όσοι το έχουν ζήσει μπορούν να αντιληφθούν πλήρως το μεγαλείο αυτού του συναισθήματος. Είναι το ίδιο συναίσθημα που με δέος βίωσε ο Ίκαρος πριν το χαμό του στο Αρχιπέλαγος. Το ίδιο συναίσθημα που πεισμώνει τους Έλληνες Ιπταμένους, όταν αφού ακούσουν το «ουρλιαχτό της σειρήνας», απογειώνονται για να εμπλέξουν τους ανατολίτες εισβολείς. Η ιστορική μνήμη της Φυλής «ρέει» στο αίμα τους . Ηρωικές φιγούρες του παρελθόντος, μνήμες αγώνων και θυσιών και «ιστορικές εκκρεμότητες» με τους νομάδες άρπαγες, δεν αφήνουν περιθώριο για αποτυχίες.

Ένα βήμα πριν το πάτημα της σκανδάλης, μία κίνηση μακριά από το «ΜΑSTER ΑRM», περνάνε το μήνυμα που ΜΟΝΟ η «Σκληρή Ισχύς» μπορεί να κάνει κατανοητό στους αλλόπιστους εχθρούς του Γένους. Το μήνυμα που η διπλωματία και η συμμορία του κατευνασμού και της ηττοπάθειας δεν καταφέρνουν να περάσουν. Είναι παράδοξο αλήθεια, ο αντίπαλος να γνωρίζει την ισχύ σου και πέρα από τα λόγια να μην τολμά το επόμενο βήμα, ενώ το φυγόστρατο πολιτικό, ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό κατεστημένο της Πατρίδας, καλλιεργεί αναίτια φοβικά σύνδρομα.

Η ζωή ενός Ιπταμένου, ασκητική. Εγκλεισμός, μελέτη, μελέτη, μελέτη, γνώση του μέσου, των διαδικασιών, των όπλων, του αντιπάλου, φυσική κατάσταση, ψυχική και συναισθηματική προετοιμασία, εγρήγορση, ειλικρίνεια στην απενημέρωση, ένας συνεχής κύκλος.

Ο Στέφανος Καραβίδας, πετά με F-16, πάνω από το μνημείο του Νίκου Σιαλμά.
Ο Στέφανος Καραβίδας, πετά με F-16, πάνω από το μνημείο του Νίκου Σιαλμά.

Σύμβολο για τους κοσμοκαλόγερους των Πολεμικών Μοιρών ένα σημείο στον χάρτη: ΑΚΡΑ ΣΙΑΛΜΑΣ ή αλλιώς Ακρωτήριο Υποσμηναγού Νικολάου Σιαλμά, νότιο άκρο Αγίου Ευστρατίου, 25Οος Μεσημβρινός…

Τόπος Θυσίας, Μνημείο Χρέους, Προσκύνημα, και Πηγή αέναου Φρονήματος για τους Αεροπόρους. Είναι εκεί που στις 18 Ιουνίου του 1992 ο Υπσγος (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς από το Θέρμο της Αιτωλοακαρνανίας, με χαρακτηριστικό κλήσης «ΣΠΑΡΤΗ» έγινε για τους Αεροπόρους ΙΣΑΞΙΟΣ του ΛΕΩΝΙΔΑ. Έδωσε τη ζωή του, στα 27 του έτη για το Αιγαίο και την Πατρίδα.

Μια τεράστια Ασπίδα, ένα Δόρυ προς την Ανατολή και ένα «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

*Ο Στέφανος Καραβίδας είναι Επισμηναγός ε.α., πρώην Ιπτάμενος της 335Μ της 116ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια διαμένει μόνιμα και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Η.Α.Ε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η Κρήτη δεν ξεχνά τον ήρωα σμηναγό Κώστα Ηλιάκη

Έτοιμο το πρώτο Rafale που θα παραδοθεί στην Ελλάδα

14 Οκτωβρίου 2004: Η απώλεια τεσσάρων πιλότων και δύο αεροσκαφών που συγκλόνισε την Ελλάδα

  •