Κοινωνία

Πολιτισμός

Έφυγε από τη ζωή ο ζωγράφος Γιώργος Γκολφίνος

gkolfinos.jpg

Πέθανε σε ηλικία 67 ετών ο ζωγράφος Γιώργος Γκολφίνος, καθηγητής του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η κηδεία του τελείται σήμερα στο Βέλο Κορινθίας, όπου ο εκλιπών είχε γεννηθεί το 1948.

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με δάσκαλο τον Γ. Μόραλη και σκηνογραφία με τον Β. Βασιλειάδη. Από το 1981 έως το 1984, με υποτροφία του ΙΚΥ, σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, στα ατελιέ του J. Lagrance και του L. Gremonini.

Έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Βέλο.

Από το 1998 διετέλεσε καθηγητής στην ΑΣΚΤ του ΑΠΘ και από το 2005 διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της ίδιας σχολής.

Παρουσίασε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό (Γαλλία, Κύπρος, Πολωνία, Βουλγαρία, Γερμανία, Ολλανδία, Αμερική, Αγγλία).

Το Επιμελητήριο Εικαστικών τεχνών Ελλάδας εκφράζει βαθιά θλίψη για τον θάνατο του ζωγράφου «που έφυγε, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής τέχνης και στους μαθητές του»
Πηγή: Έθνος

Κοινωνία

Γλυκά Νερά: Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα στα μαύρα και κεριά στη μνήμη της Καρολάιν

καρολάιν μπάμπης

Να κατοχυρωθεί νομικά τώρα ο όρος γυναικοκτονία ζητούν γυναικείες οργανώσεις με αφορμή τη στυγνή δολοφονία της Καρολάιν από τον σύζυγό της, Μπάμπη Αναγνωστόπουλο.

Στη μνήμη της 20χρονης κοπέλας θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο Σύνταγμα συγκέντρωση, ώρα 7:30 μ.μ., με μαύρα και κεριά.

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Φεμινιστική Απεργία εκτιμώντας ότι πρόκειται για ένα ψυχρό έγκλημα, που επιβιώνει πως ένα από τα κύρια κίνητρα που υποκινούν τους άνδρες να σκοτώσουν, είναι οι προσπάθειες για τον έλεγχο και την κατοχή/κυριότητα των γυναικών, σύμφωνα με τη θεωρία «του ιδιόκτητου θηλυκού», που ενισχύει και αναπαράγει την πατριαρχία.

Ελληνικό Δίκτυο για την Φεμινιστική Απεργία

Μια από τις πιο φρικτές διεθνώς γυναικοκτονίες, αυτή της εικοσάχρονης Καρολάιν, ήρθε να προστεθεί στον μακρύ και, όπως φαίνεται, ατελείωτο κατάλογο γυναικοκτονιών και της χώρα μας. Δράστης ένας νέος, εύπορος, προνομιούχος άνδρας, ένας «καλός πατέρας», στην πραγματικότητα, όμως, ένα πατριαρχικό τέρας, που η προσωπικότητά του θυμίζει το άλλο τέρας, τον κατά συρροή δολοφόνο γυναικών Κύπριο αξιωματικό.

Σχεδίασε ψυχρά και με κάθε λεπτομέρεια το έγκλημα, χρησιμοποιώντας για κάλυψη το ίδιο του το παιδί και μη διστάζοντας να δολοφονήσει ακόμα κι ένα ανυπεράσπιστο ζώο, γιατί, όπως ισχυρίστηκε, «Μου ζήτησε να χωρίσουμε, γι’ αυτό την σκότωσα», επιβεβαιώνοντας πως ένα από τα κύρια κίνητρα που υποκινούν τους άνδρες να σκοτώσουν, είναι οι προσπάθειες για τον έλεγχο και την κατοχή/κυριότητα των γυναικών, σύμφωνα με τη θεωρία «του ιδιόκτητου θηλυκού», που ενισχύει και αναπαράγει την πατριαρχία.

Ένα από τα κύρια κίνητρα που υποκινούν τους άνδρες να σκοτώσουν είναι οι προσπάθειες για τον έλεγχο και την κατοχή/κυριότητα των γυναικών σύμφωνα με τη θεωρία «του ιδιόκτητου θηλυκού», που ενισχύουν και αναπαράγουν την πατριαρχία. 

Ένα  νομικό  σύστημα συντελεί με τον τρόπο του στη διαιώνιση των δομών που επιτρέπουν τη γυναικοκτονία. Αρνείται ή δεν είναι σε θέση να επικεντρωθεί στον μισογυνισμό των εγκλημάτων, μεταφέρει την ενοχή στα θύματα, αποδέχεται το διπλό πρότυπο ηθικής και τελικά αναδεικνύει και επιβεβαιώνει την αποτυχία του κράτους να προστατέψει τον μισό του πληθυσμό.

Και που είναι η Πολιτεία σε όλα αυτά; Με ποιον τρόπο προστατεύει τον μισό και παραπάνω πληθυσμό της; Αρνούμενη να αναγνωρίσει τον όρο (τι φοβάται, αλήθεια, όταν χρησιμοποιεί λ.χ. τον όρο παιδοκτονία;), ψηφίζοντας νόμους σαν τον πρόσφατο περί «συνεπιμέλειας», κλείνοντας αυτιά και μάτια στις προειδοποιήσεις για αυτού του είδους των, κατά κανόνα, αόρατων για τους φορείς της πτυχών, που διέπουν τις συγκρουσιακές συζυγικές σχέσεις και, όχι σπάνια, οδηγούν σε άγριες γυναικοκτονίες, όπως αυτή της Καρολάιν;

Τα φεμινιστικά και γυναικεία κινήματα πενθούν, αλλά επιβεβαιώνουν την απόφασή τους να συνεχίσουν να αγωνίζονται, μαζί με τα κινήματα σε όλο τον κόσμο, για να πάψουν οι γυναικοκτονίες. Και απαιτούν, ως ελάχιστο φόρο τιμής προς τα θύματα, την ένταξη του όρου στον νομικό κι ευρύτερα στον δημόσιο λόγο, καθώς ο όρος γυναικοκτονία, μεταξύ άλλων, υποκινεί  σε αγώνες για μια κοινωνική και πολιτιστική αλλαγή, που δεν θα ανέχεται την έμφυλη ανισότητα και βία και δεν θα έχει χώρο γι’ αυτού του είδους τα φαινόμενα, σύμφωνα και με τη Διακήρυξη της Βιέννης του ΟΗΕ του 2013.  Να κατοχυρωθεί νομικά τώρα ο όρος γυναικοκτονία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το ημερολόγιο της Καρολάιν - Η εγκυμοσύνη και οι σκέψεις να εγκαταλείψει τον πιλότο

Καβάλα: Θρήνος για τον θάνατο του 28χρονου Γιώργου