Ελλάδα

Ποιοι ασφαλισμένοι μπορούν να βγουν σε σύνταξη

συνταξη

Όσοι έχουν ήδη συμπληρώσει την ηλικία εξόδου (των 60, 58, 55, 52 ή και 50 ετών) πριν από την ισχύ του νέου νόμου για το ασφαλιστικό διατηρούν το δικαίωμα να αποχωρήσουν χωρίς να έχουν αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης.

Ωστόσο, και αυτοί θα δουν αλλαγές οι οποίες θα αφορούν στον τρόπο υπολογισμού της σύνταξής τους, στην περίπτωση που υποβάλλουν αίτηση μετά την 1/9 του 2015, ενώ όσοι αποχωρήσουν πρόωρα θα έχουν επιπλέον ποινή 10% στο ποσό που θα πάρουν.

Ποιοι μπορούν να αποχωρίσουν

Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, οι αλλαγές αυτές ισχύουν για όσους είχαν έναρξη της ασφάλισής τους ως τις 31/12/1992 και συμπλήρωσαν ή συμπληρώνουν με αναγνωρίσεις πλασματικών ετών τον απαιτούμενο συντάξιμο χρόνο μέχρι τις 31/12/2012, ενώ συμπληρώνουν την ηλικία συνταξιοδότησης μετά τις 19/8/2015.

Αντίθετα, όσοι είχαν έναρξη της ασφάλισής τους από 1ης/1/1993 και μετά δεν μπορούν να αποχωρήσουν πριν από τα 62 για μειωμένη σύνταξη και σε κάθε περίπτωση το όριο για πλήρη σύνταξη είναι το 67ο έτος, εκτός και αν έχουν 40 χρόνια ασφάλισης, οπότε παίρνουν πλήρη σύνταξη στα 62.

Τα όρια ηλικίας που ισχύουν για τους νέους μετά το 1993 ασφαλισμένους έρχονται να εφαρμοστούν και για τους παλαιούς -μέχρι το 1992- ασφαλισμένους με σταδιακή αύξηση κάθε χρόνο ως το 2022 που η πλήρης σύνταξη θα δίνεται στο 67ο έτος ή στα 62 με 40 έτη. Για τη μειωμένη σύνταξη τα όρια αυξάνονται επίσης και σταματούν στο 62ο έτος.

Ποια όρια ηλικίας αυξάνονται

Με τα νέα όρια ηλικίας που είναι σε ισχύ από τις 19 Αυγούστου, η κοντινότερη ηλικία εξόδου στη σύνταξη διαμορφώνεται για το 2015 στο 56ο έτος και 6 μήνες, για όσους συμπληρώνουν το 55ο έτος μετά το νέο νόμο.

Για παράδειγμα, οι γυναίκες με ανήλικο τέκνο και 25ετία ως το 2010 μπορούν να αποχωρήσουν στα 50 παίρνοντας πλήρη σύνταξη, εφόσον συμπλήρωσαν την ηλικία αυτή μέχρι τις 18/8/2015. Αν όμως συμπληρώνουν το 50ό έτος μετά τις 19/8/2015, τότε το όριο ηλικίας αυξάνεται κατά 5 έτη και πάει στο 55ο. Οσες συμπληρώνουν το 50ό έτος μέσα στο 2016, θα φορτωθούν επιπλέον 1 έτος και 9 μήνες, δηλαδή το όριο συνταξιοδότησης πάει στα 56 και 9 μήνες. Οσες συμπληρώνουν το 50ό έτος το 2017 θα βγουν στα 58 και 5 μήνες, ακολουθώντας κάθε έτος το νέο όριο ηλικίας που ισχύει με τη συμπλήρωση του 50ού έτους.

Άνδρες και γυναίκες με 25ετία ως το 2010, διορισμένοι είτε πριν είτε μετά το 1983, μπορούν να αποχωρήσουν με μειωμένη σύνταξη στο 60ό και το 55ο έτος αντίστοιχα, φτάνει να έχουν συμπληρώσει τις ηλικίες αυτές πριν από τις 19/8/2015. Ετσι μια γυναίκα δημόσιος υπάλληλος που έκλεισε τα 55 το 2014 και είχε 25 χρόνια ως το 2010, μπορεί να αποχωρήσει με μειωμένη σύνταξη και μετά τις 19/8/2015 χωρίς να την πιάσουν τα νέα όρια ηλικίας γιατί συμπλήρωσε και την ηλικία και τα χρόνια υπηρεσίας πριν από τις αλλαγές. Αν όμως συμπληρώσει το 55ο έτος μετά τις 19 Αυγούστου και μέσα στο 2015, επιβαρύνεται από το νέο όριο που την πάει για σύνταξη στα 56 και 6 μήνες. Αν συμπληρώνει το 55ο έτος το 2016, θα ακολουθήσει το νέο όριο συνταξιοδότησης που είναι το 58ο, ενώ αν συμπληρώσει το 55ο έτος το 2019, θα πρέπει να περιμένει να γίνει 61 ετών και 10 μηνών για να κάνει αίτηση συνταξιοδότησης και μάλιστα θα πάρει μειωμένη σύνταξη, εφόσον δεν συμπληρώνει συντάξιμο χρόνο 35 ή 40 ετών για να φύγει στα 62. Για τους άνδρες που έχουν 25ετία ως το 2010 αλλά κλείνουν το 60ό έτος μετά τις 19 Αυγούστου, προβλέπεται επίσης αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης για μειωμένη σύνταξη. Για φέτος η αύξηση είναι 11 μήνες και το νέο όριο ηλικίας είναι το 60ό έτος και 11 μήνες, ενώ για όσους κλείνουν τα 60 το 2016, το όριο ηλικίας ανεβαίνει στα 61 και 9 μήνες για μειωμένη σύνταξη.

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, σε όλες τις περιπτώσεις μειωμένης σύνταξης, η αύξηση των ορίων ηλικίας δεν υπερβαίνει το 62ο έτος. Για παράδειγμα, ασφαλισμένη που συμπληρώνει τα 55 το 2019 δεν θα βγει με μειωμένη στα 62 και 6 μήνες, αλλά μόλις κλείσει τα 62.

Ελλάδα

Ολοκαύτωμα: Το βιβλίο της γραμματικής που έκρυβε την θλιβερή ιστορία ενός κοριτσιού

Ολοκαύτωμα: Το βιβλίο της γραμματικής που έκρυβε την θλιβερή ιστορία ενός κοριτσιού

Το πολυκαιρισμένο βιβλίο γαλλικής γραμματικής που εντόπισε ανάμεσα σε μια στοίβα με παλιά σχολικά εγχειρίδια ο ιστορικός Λεόν Σαλτιέλ σε παλαιοπωλείο της Θεσσαλονίκης δεν είχε μόνο ενδιαφέρουσα προέλευση -τον φημισμένο γαλλικό εκδοτικό οίκο Armand Colin με έδρα το Παρίσι- αλλά έκρυβε και την τραγική ιστορία της ιδιοκτήτριάς του, μιας νεαρής Εβραιοπούλας που δεν …πρόλαβε να μεγαλώσει εξαιτίας του ναζιστικού μένους και χάθηκε στο Ολοκαύτωμα.

Ήταν το όνομα Laure Pitchon (Λορ Πιτσόν), γραμμένο επιμελώς με μολύβι, εν είδει υπογραφής, στην πίσω πλευρά του εξωφύλλου, αυτό που κίνησε το ενδιαφέρον του Θεσσαλονικού ιστορικού, ο οποίος επιμένει να δίνει ζωή (όνομα και ταυτότητα) στα αντικείμενα που ανακαλύπτει σε παλαιοπωλεία και παζάρια παλαιών αντικειμένων, εντός κι εκτός συνόρων.

Θέλοντας να ιχνηλατήσει τη ζωή της μαθήτριας πίσω από το βιβλίο, ο Θεσσαλονικιός ιστορικός ζήτησε τη βοήθεια της Αλίκης Αρούχ, υπεύθυνης του Ιστορικού Αρχείου της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, η οποία από το 2012, εμπνευσμένη από παλαιότερη δουλειά του επιζώντα του Ολοκαυτώματος Χάιντς Κούνιο και με κίνητρο τη δική της οικογενειακή ιστορία, άρχισε να καταρτίζει μια σειρά από βάσεις μεταδεδομένων που αφορούσαν τμήματα του υλικού του ΙΑΙΚΘ στήνοντας τη δική της λίστα θυμάτων Ολοκαυτώματος αλλά και μια παράλληλη λίστα επιζώντων μελών.

Σ’ αυτές, κάθε καταχώρηση περιλαμβάνει μια σειρά από στοιχεία τεκμηριωμένα με έγγραφα του ΙΑΙΚΘ (οικογενειακό επώνυμο, κύριο όνομα, όνομα πατρός και μητρός, το γένος της συζύγου, επάγγελμα, διεύθυνση κ.ά). Μ’ αυτά τα εργαλεία, λοιπόν, εντοπίστηκαν τρεις αναφορές που συνέπιπταν με το όνομα της μικρής μαθήτριας (Λορ ή Λόρα).

Όλες οι αναφορές αφορούσαν θύματα του Ολοκαυτώματος.

«Η πρώτη», εξηγεί στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Σαλτιέλ, «ήταν κόρη του Ισαάκ και της Ρασέλ, με άγνωστη ημερομηνία γέννησης, έζησε στη συνοικία Χιρς, μια φτωχή γειτονιά πλάι στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό, γεγονός που καθιστούσε μάλλον απίθανο να ήταν εκείνη η ιδιοκτήτρια του βιβλίου.

Η δεύτερη, κόρη του Σαμπετάι και της Σονχούλα, είχε γεννηθεί το 1942, γεγονός που σήμαινε πως ήταν περίπου ενός έτους, όταν απελάθηκε και δολοφονήθηκε στο Άουσβιτς Μπίρκεναου.

Η τρίτη Λόρα, καταγεγραμμένη με το υποκοριστικό Λορέττα, κόρη του Ισαάκ και της Μενορά, είναι αυτή στην οποία πρέπει ν’ ανήκε το βιβλίο. Είχε γεννηθεί το 1922, γεγονός που σημαίνει ότι απελάθηκε και δολοφονήθηκε σε ηλικία 21 ετών. Το βιβλίο, που εκδόθηκε το 1929, πρέπει να ήταν ένα από τα σχολικά εγχειρίδια που χρησιμοποίησε στο δημοτικό για να μελετήσει τη γαλλική γραμματική».

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα γαλλικά ήταν η «lingua franca» της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, η γαλλική γλώσσα υπήρξε ένας σημαντικός πυλώνας της εκπαίδευσής τους, μέσω των σχολείων της Alliance israélite universelle, που προσπάθησε να εισαγάγει δυτικά εκπαιδευτικά πρότυπα για τους Εβραίους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή. Το πρώτο σχολείο θηλέων στη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1874. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο καθηγητής του Hebrew University της Ιερουσαλήμ Eyal Ginio (Εγιάλ Γκινιό), οι Γάλλοι αντιπροσώπευαν τον πεφωτισμένο πολιτισμό της Δύσης. Ως εκ τούτου, τα γαλλικά ήταν η κύρια γλώσσα διδασκαλίας στα σχολεία κι επίσης η γλώσσα των επιχειρήσεων (και όχι μόνο).

H Laure (Loretta) Pitschon κηρύχθηκε νεκρή, μαζί με τις τρεις αδελφές της, από τον αδερφό τους Λεόν, το μόνο μέλος της οικογένειας που επέζησε από το Ολοκαύτωμα. Ο Λεόν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη μετά τον πόλεμο, παντρεύτηκε και στη δεκαετία του 1950 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το βιβλίο στέκεται ως άλλος μάρτυρας ενός νεαρού κοριτσιού που πήγε στο σχολείο, ήθελε να μάθει και να εξερευνήσει τον κόσμο, είχε όνειρα και μια ολόκληρη ζωή για να ζήσει, την οποία της στέρησε το μίσος, ο φανατισμός και ο αντισημιτισμός. «Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για τη μνήμη των θυμάτων είναι να εργαστούμε σκληρά για να επιτύχουμε έναν κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι θα τυγχάνουν σεβασμού και ισότητας, έναν κόσμο απαλλαγμένο από κακομεταχείριση και γενοκτονίες», αναφέρει ο Λεόν Σαλτιέλ, ο οποίος επέλεξε να δημοσιοποιήσει την ιστορία αυτή σήμερα, ανήμερα της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης Θυμάτων Ολοκαυτώματος.

«Θεώρησα πως είναι πολύ συγκινητικό να περιέρχεται στην κατοχή σου ένα βιβλίο που ανήκε σε ένα μικρό κορίτσι που δολοφονήθηκε τόσο βάναυσα», λέει ο ιστορικός, εξηγώντας πως όταν τελικά γίνει το Μουσείο Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη θα δωρίσει εκεί το βιβλίο αυτό ως κειμήλιο της άλλοτε πολυπληθούς εβραϊκής κοινότητας της πόλης.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι

Με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Ολοκαυτώματος, ο Λεόν Σαλτιέλ υπενθυμίζει με εμφατικό τρόπο πως τα έξι εκατομμύρια θύματα της ναζιστικής θηριωδίας δεν είναι απλώς ένα αφηρημένο νούμερο. «Δεν μιλάμε απλώς για έξι εκατομμύρια, μιλάμε για έξι εκατομμύρια ανθρώπους, που είχαν όνομα, ζωή, οικογένειες, φίλους, αισθήματα κι όλα αυτά χάθηκαν εν μία νυκτί στο πλαίσιο μιας παράλογης γενοκτονίας», λέει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως είναι ασύλληπτη η αίσθηση του μίσους για το πόσο η διαβόητη «Τελική Λύση» είχε μπει στο DNA της τότε γερμανικής διοίκησης.

Με αφορμή, δε, τις τελευταίες αντισημιτικές επιθέσεις στην Ελλάδα αλλά και αλλού στον κόσμο, ο κ. Σαλτιέλ υπογραμμίζει -μεταξύ άλλων- την ανάγκη διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος ώστε να μην επαναληφθούν «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ» τέτοια ειδεχθή εγκλήματα. «Υπήρχαν κάποιοι που έλεγαν πως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τελείωσε ο αντισημιτισμός. Έλεγαν, μετά από αυτές τις θηριωδίες πώς είναι δυνατόν να είναι κανείς αντισημίτης ή ρατσιστής; Παρ’ όλα αυτά βλέπουμε πως ο αντισημιτισμός και η άρνηση του Ολοκαυτώματος συνεχίζουν να υπάρχουν», σημειώνει κι επισημαίνει πως "μπορεί ν’ ακούγονται όλα αυτά μακρινά και περασμένα, αλλά οι συνέπειές τους είναι πραγματικές."

Ειδήσεις σήμερα 

Ελπιδοφόρα νέα: Κοκτέιλ φαρμάκων εμποδίζει στο 100% τη μόλυνση από κορωνοϊό

Ο ΓΓ του ΟΗΕ για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Ολοκαυτώματος

Ηράκλειο: Οι εκπαιδευτικοί καλούν σε κινητοποίηση