Ειδήσεις

Διεθνή

Πολιτισμός

Τεχνολογία

Επικοινωνία ανθρώπινων εγκεφάλων μέσω διαδικτύου, σε απόσταση 8 χιλιομέτρων

Για πρώτη φορά μια διεθνής ομάδα νευροεπιστημόνων και μηχανικών ρομποτικής έδειξε ότι είναι δυνατή η άμεση επικοινωνία μεταξύ ανθρωπίνων εγκεφάλων μέσω διαδικτύου. Οι ερευνητές πέτυχαν να μεταφέρουν απευθείας πληροφορίες από τον έναν εγκέφαλο στον άλλο, που απείχαν μεταξύ τους περίπου 8.000 χιλιόμετρα. Ένας άνθρωπος σκέφτηκε τη λέξη «γεια» στη μια άκρη της Γης και ένας άλλος την «άκουσε» μέσα στο δικό του κεφάλι στην άλλη άκρη του πλανήτη.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Αλβάρο Πασκουάλ-Λεόνε, ερευνητή του Ιατρικού Κέντρου «Μπεθ Ίσραελ» και καθηγητή νευρολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», δήλωσαν ότι το πείραμά τους έδειξε πως είναι εφικτό να «διαβαστεί» η εγκεφαλική δραστηριότητα ενός ανθρώπου και μετά να μεταβιβαστεί διαδικτυακά σε έναν άλλο εγκέφαλο σε μεγάλη απόσταση, χωρίς να χρειάζεται να προηγηθεί πληκτρολόγηση ή εκφώνηση κάποιου κειμένου.

Οι ερευνητές μετέφεραν από εγκέφαλο σε εγκέφαλο τις λέξεις «hola» και «ciao» («γεια» στα ισπανικά και ιταλικά) από μία τοποθεσία στην Ινδία σε μια άλλη στη Γαλλία, χρησιμοποιώντας ασύρματες συσκευές ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και ρομποτικές συσκευές διακρανιακής μαγνητικής διάγερσης, οι οποίες συνδέονταν μέσω του Ίντερνετ.

Στο παρελθόν τέτοιου είδους διάδραση αφορούσε την επικοινωνία μεταξύ ανθρωπίνου εγκεφάλου και ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σε αυτές τις έως τώρα προσπάθειες, ηλεκτρόδια προσαρτούνταν στο κρανίο ενός ανθρώπου καταγράφοντας τα ηλεκτρικά ρεύματα του εγκεφάλου του, κάθε φορά που σκεφτόταν να κάνει κάτι, όπως να κουνήσει το χέρι του. Στη συνέχεια, το ηλεκτρικό σήμα-εντολή, που αντιστοιχούσε σε αυτή τη σκέψη, μεταφερόταν σε έναν υπολογιστή, ο οποίος το «διάβαζε» και το «μετέφραζε» στην ανάλογη ενέργεια, π.χ. στην κίνηση ενός αναπηρικού αμαξιδίου.

Όμως, στη νέα έρευνα, οι επιστήμονες πρόσθεσαν και άλλους ανθρώπινους εγκέφαλους και μάλιστα πολύ απομακρυσμένους από τον πρώτο. Συγκεκριμένα, συμμετείχαν τέσσερις εθελοντές ηλικίας 28 έως 50 ετών. Ο ένας ήταν ο «πομπός» του εγκεφαλικού μηνύματος και οι άλλοι τρεις οι «δέκτες» του.

Αρχικά, μέσω ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, οι ερευνητές «μετέφρασαν» τις λέξεις «hola» και «ciao» σε δυαδικό κώδικα πληροφορικής και έστειλαν τα αποτελέσματα, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από την Ινδία στη Γαλλία. Εκεί, ένας υπολογιστής μετέφερε το μήνυμα στον εγκέφαλο των «δεκτών» μέσω μη επεμβατικής διακρανιακής διέγερσης.

Οι εθελοντές αντιλήφθηκαν αρχικά το μήνυμα ως λάμψεις φωτός στην περιφερειακή όρασή τους. Οι «δέκτες» τελικά αποκωδικοποίησαν σωστά την πληροφορία του μηνύματος και κατάλαβαν τις σκέψεις-λέξεις που τους έστειλαν από την άλλη άκρη του κόσμου. Ένα δεύτερο παρόμοιο πείραμα διεξήχθη μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας.

Για ένα «αξιοσημείωτο βήμα στην ανθρώπινη επικοινωνία» έκανε λόγο ο Πασκουάλ-Λεόνε, το οποίο ανοίγει το δρόμο, όπως είπε, για την υπέρβαση της παραδοσιακής ανθρώπινης επικοινωνίας που βασίζεται στη γλώσσα και στις κινήσεις. Αν και η σχετική νευρο-τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε αρχικά στάδια, ο απώτερος φιλόδοξος στόχος της -που θυμίζει επιστημονική φαντασία- είναι ουσιαστικά η μεταφορά της σκέψης από τον έναν άνθρωπο στον άλλο οπουδήποτε στον κόσμο.

Πολιτισμός

Ισραήλ: Στο "φως" οινοποιείο ηλικίας 1.500 ετών (βίντεο)

ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ

Το οινοποιείο 1.500 ετών που βρέθηκε στο Ισραήλ, ήταν μια επιχείρηση βιομηχανικής κλίμακας που παρήγαγε μισό εκατομμύριο γαλόνια ετησίως, για τους πότες της Μεσογείου.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ, έφτιαχνε μερικά από τα καλύτερα κρασιά της Μεσογείου της βυζαντινής εποχής.

Όταν ξεκίνησαν οι ανασκαφές στα περίχωρα του Γιαβνέ, νότια του Τελ Αβίβ, η ομάδα που ανέσκαπτε βρήκε πέντε τεράστια πατητήρια κρασιού που το καθένα κάλυπτε περίπου 2.400 τετραγωνικά πόδια.

Κάθε πατητήρι περιελάμβανε πατώματα, όπου οι εργάτες πατούσαν τα σταφύλια με τα πόδια τους, καθώς και διαμερίσματα για τη ζύμωση του κρασιού και τα δοχεία για τη συλλογή του. Επίσης, στον χώρο, υπήρχαν τέσσερις μεγάλες αποθήκες για την παλαίωση του κρασιού και κλιβάνοι όπου ψήνονταν οι κανάτες κρασιού.

Όλοι έμειναν έκπληκτοι από την ανακάλυψη ενός τόσο εξελιγμένου εργοστασίου,  το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή κρασιού σε εμπορικές ποσότητες, μια διαδικασία που πραγματοποιείτο με το χέρι. Το Γιαβνέ, που ήταν ήταν μια σημαντική πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όταν χτίστηκε το οινοποιείο, περίπου το 500 μ.Χ., βρισκόταν σε έναν μεγάλο δρόμο, κόμβο για το εμπόριο και κατοικούνταν, κυρίως, από χριστιανούς. Είχε τον δικό της επίσκοπο, αλλά εκεί ζούσαν, επίσης, Εβραίοι και Σαμαρείτες.

 

 

Το κρασί που παρήγαγαν στην περιοχή μέσα και γύρω από το Γιαβνέ ήταν γνωστό ως κρασί της Γάζας ή του Ασκελόν και από τα κοντινά λιμάνια το μετέφεραν σε άλλα μέρη του Μεσογειακού κόσμου, την Αίγυπτο, την Τουρκία, την Ελλάδα, ίσως και τη νότια Ιταλία.

Ήταν ένα ελαφρύ λευκό κρασί, λένε οι αρχαιολόγοι που έχουν βρει πολλά πατητήρια και οινοποιεία στο Ισραήλ,  αλλά αυτό είναι μοναδικό, αφού μιλάμε για ένα σύμπλεγμα πέντε τεράστιων πατητηριών, ιδιαίτερα όμορφων στην αρχιτεκτονική τους.

Τα πατητήρια ήταν καλά σχεδιασμένα, με συμμετρικά χαρακτηριστικά και χτισμένα ως ένα συγκρότημα μέχρι και την τελευταία τους λεπτομέρεια, κάτι που δείχνει ότι σχεδιάστηκαν ως μέρος μιας βιομηχανικής κίνησης.

Η προσπάθεια των αρχαιολόγων είναι να εξάγουν DNA από αρχαία κουκούτσια σταφυλιού ή σπόρους που βρέθηκαν στην περιοχή για να καθορίσουν ποια είδη χρησιμοποιήθηκαν στο οινοποιείο.

Οι αρχαίες πηγές περιγράφουν το κρασί της Γάζας που σερβίρεται στη γιορτή στέψης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστίνου Β΄ στην Κωνσταντινούπολη ως «λευκό σαν το χιόνι». Οι ερευνητές έχουν, επίσης, βρει μεγάλο αριθμό από κανάτες της περιοχής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Η ανασκαφή έφερε στο φως και παλαιότερα πατητήρια οίνου που χρονολογούνται γύρω στο 300 π.Χ., καθώς και κλιβάνους που χρησιμοποιούνταν για να κάνουν τα δοχεία να μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς να αλλοιώνεται  το περιεχόμενο, στη μέση εποχή του Χαλκού και σε ποσότητες που υποδηλώνουν βιομηχανική λειτουργία.

Ο χώρος, προφανώς, φιλοξενούσε διάφορες επιχειρήσεις οινοποιών υπό το καθεστώς των Χαναναίων και των Ρωμαίων, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο, στην ακμή του, στη βυζαντινή εποχή. Μετά το σταδιακό εξισλαμισμό του Γιαβνέ, οι επιχειρήσεις οινοποιίας έπεσαν σε αχρηστία μέχρι τον έβδομο αιώνα μ.Χ..

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το σαγόνι αποκεφαλισμένου βυζαντινού πολεμιστή (φώτο)

Ιωάννινα: Βρέθηκε προϊστορικό στρώμα κατοίκησης από την Εποχή του Χαλκού

Αιγυπτιακές μούμιες αποκαλύπτουν το πρόσωπό τους, με τη βοήθεια αρχαίου DNA

ESPA BANNER