Περισσότερα

Τεχνολογία

Υπολογιστής από... νερό!

maxresdefault.jpg

Η επαφή του νερού με τον υπολογιστή φαντάζει τρομακτική, ωστόσο ερευνητές κατόρθωσαν να κατασκευάσουν έναν επεξεργαστή που λειτουργεί χάρη στις φυσικές ιδιότητες των κινούμενων σταγονιδίων νερού.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Stanford με υπεύθυνο τον Επίκουρο Καθηγητή Manu Prakash, δημιούργησαν έναν νέο επεξεργαστή που βασίζεται στην κίνηση σταγόνων νερού, αντί ηλεκτρονίων.

Η απουσία ή η παρουσία μιας σταγόνας νερού αντιπροσωπεύει [αντιστοίχως] τα ψηφία "0" και "1" του δυαδικού κώδικα.

Η ερευνητική ομάδα [στην οποία είναι μέλος ο υποψ. διδάκτορας Γεώργιος Κατσίκης] έφτιαξε μια διάταξη με μεταλλικά κομμάτια σε σχήμα Τ και Ι πάνω σε μια επίπεδη επιφάνεια και γύρω από τη διάταξη, τοποθετήθηκαν πηνία. Η επιφάνεια αυτή έχει το μέγεθος ενός μικρού γραμματοσήμου.

Τα περιμετρικά πηνία δημιουργούν μαγνητικό πεδίο, το οποίο μπορούσε να ελέγχει την κίνηση των σταγωνιδίων του μαγνητικού υγρού μέσα στους σχηματισμούς Τ και Ι.
 

water-pc.jpg

water-pc.jpg, by chara

Το σχήμα των ράβδων βοηθούσε στη μεταβολή του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό της διάταξης και έτσι τα μαγνητικά σταγονίδια νερού μπορούσαν να μετακινηθούν προς μια προκαθορισμένη κατεύθυνση, επιτρέποντας στους ερευνητές να ελέγξουν τον υπολογιστή. Σε αυτό το στάδιο, κάθε σταγόνα νερού έχει περίπου το μέγεθος του κεφαλιού μιας καρφίτσας.

Μπορεί ο επεξεργαστής αυτός να είναι αρκετά πιο αργός σε σχέση με τους "συμβατικούς" επεξεργαστές, ωστόσο αν στη θέση του νερού υπάρχει ένα υδατικό διάλυμα μίας χημικής ουσίας, τότε θα καθιστούσε τον υπολογιστή ένα πολύπλοκο σύστημα διανομής.

Όπως τονίζει ο Manu Prakash που εργάζεται σε αυτό το project περίπου 10 χρόνια, στόχος των ερευνητών δεν είναι να ανταγωνιστούν τους συμβατικούς επεξεργαστές, αλλά να κατασκευάσουν ένα νέο υπολογιστή που θα χειρίζεται και θα ελέγχει με ακρίβεια την φυσική ύλη.

Επόμενος στόχος είναι η μείωση του μεγέθους και η εκτέλεση υπολογισμών με ακρίβεια.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε στην έρευνα, όπως δημοσιεύτηκε σε επιστημονικό περιοδικό.

πηγή: pcmag.gr

Τεχνολογία

Τεχνητή νοημοσύνη της Google λύνει μαθηματικούς γρίφους

google.jpg

Για πρώτη φορά επιστήμονες των υπολογιστών και μαθηματικοί, από τη Βρετανία και την Αυστραλία, χρησιμοποίησαν την τεχνητή νοημοσύνη για να τους βοηθήσει να αποδείξουν ή να προτείνουν νέα μαθηματικά θεωρήματα στα πολύπλοκα πεδία της θεωρίας κόμβων και της θεωρίας αναπαραστάσεων. Προς έκπληξη των μαθηματικών, η τεχνητή νοημοσύνη έκανε προτάσεις που μετά οι ίδιοι εξέτασαν και επιβεβαίωσαν. Αυτό δείχνει ότι η μηχανική μάθηση μπορεί να δώσει χείρα βοηθείας ακόμη σε θέματα αιχμής της μαθηματικής έρευνας.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Σίδνεϊ και της Οξφόρδης, καθώς και της θυγατρικής τεχνητής νοημοσύνης DeepMind της Google, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”, εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι ανοίγει πλέον ο δρόμος για μια σε βάθος συνεργασία ανάμεσα στα πεδία των «καθαρών» μαθηματικών και της τεχνητής νοημοσύνης, κάτι που αναμένεται να φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Η τεχνητή νοημοσύνη, όπως δείχνει η νέα έρευνα, έχει ωριμάσει τόσο, ώστε μπορεί πλέον να αξιοποιηθεί για να βοηθήσει στη μαθηματική έρευνα εκείνη που – όπως η τέχνη – βασίζεται συνήθως στη διαίσθηση και στη δημιουργικότητα.

Όπως ανέφερε ο καθηγητής Τζόρντι Ουίλιαμσον του Ινστιτούτου Μαθηματικής Έρευνας του Σίδνεϊ, ένας από τους κορυφαίους μαθηματικούς στον κόσμο, «τα προβλήματα στα μαθηματικά θεωρούνται ευρέως από τα πιο δύσκολα που υπάρχουν γενικά. Ενώ οι μαθηματικοί έχουν χρησιμοποιήσει τη μηχανική μάθηση για να τους βοηθήσει στην ανάλυση πολύπλοκων δεδομένων, είναι η πρώτη φορά που έχουμε χρησιμοποιήσει τους υπολογιστές για να μας βοηθήσουν να κάνουμε μαθηματικές εικασίες ή να προτείνουμε πιθανές ‘γραμμές επίθεσης’ σε αναπόδεικτες έως τώρα ιδέες στα μαθηματικά».

Ο Ουίλιαμσον, ο οποίος θεωρείται κορυφή διεθνώς στη θεωρία των αναπαραστάσεων, που διερευνά τους χώρους ανώτερων διαστάσεων με τη χρήση γραμμικής άλγεβρας, χρησιμοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη της DeepMind για να φθάσει κοντά στην απόδειξη μιας παλαιάς εικασίας σχετικά με τα πολυώνυμα Kazhdan-Lusztig, που έχει μείνει άλυτη εδώ και 40 χρόνια και η οποία αφορά τη βαθιά συμμετρία στην άλγεβρα των ανώτερων διαστάσεων.

Οι καθηγητές της Οξφόρδης Μαρκ Λάκεμπι και ‘Αντρας Γιούχαστς, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, ανακάλυψαν μια απρόσμενη σύνδεση ανάμεσα στις αλγεβρικές και γεωμετρικές σταθερές των κόμβων, ανακαλύπτοντας έτσι ένα τελείως νέο μαθηματικό θεώρημα. Η θεωρία των κόμβων έχει πολλαπλές εφαρμογές στις φυσικές και άλλες επιστήμες.

Όπως είπε ο Λάκεμπι, «είναι γοητευτικό να χρησιμοποιεί κανείς τη μηχανική μάθηση για να ανακαλύπτει νέες και αναπάντεχες διασυνδέσεις ανάμεσα σε διαφορές περιοχές των μαθηματικών. Η εργασία που έγινε στην Οξφόρδη και στο Σίδνεϊ, σε συνεργασία με τη DeepMind, αποδεικνύει ότι η μηχανική μάθηση μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικά χρήσιμο εργαλείο στη μαθηματική έρευνα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λέμε περισσότερα ψέματα όταν χρησιμοποιούμε τα social media και τις νέες τεχνολογίες;

Το πρώτο ρομπότ με πόδια που γραπώνουν στα δέντρα σαν πουλί

Viber: Η κοινότητα της ελληνικής κυβέρνησης, η πιο πολυπληθής μέσα στην εφαρμογή

ESPA BANNER