Αφιερωματα

Οι μεγαλύτεροι έρωτες στη λογοτεχνία

Ο Έρωτας,

Όνομα ουσιαστικόν, πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
Οι ανυπεράσπιστοι έρωτες...

Από τη συλλογή Ερήμην (1958) της Κικής Δημουλά. Το ποίημα της "Πληθυντικός Αριθμός" μας περιγράφει μία ερωτική ιστορία χωρίς καμία ουσιαστική περιγραφή, χωρίς πρωταγωνιστές δίνοντας όμως την εντύπωση ότι αναφέρεται στον κάθε ένα από εμάς ξεχωριστά.

Με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλέντινου που οι ερωτευμένοι όλου του πλανήτη γιορτάζουν ας ανατρέξουμε στους ... ανυπεράσπιστους έρωτες της κλασσικής λογοτεχνίας που παρά τα εμπόδια που βρίσκουν καταφέρνουν να εμπνέουν ακόμα και σήμερα. 

Στάση πρώτη στον Ερωτόκριτο του Βιτσέντσου Κορνάρου.


Ο Ερωτόκριτος είναι ερωτευμένος με την κόρη του Βασιλιά της Αθήνας Ηράκλη, την Αρετούσα. Ο ερωτευμένος νέος είναι ο πιστός σύμβουλος του βασιλιά και αφού δεν μπορεί να φανερώσει τον έρωτα του στη βασιλοπούλα πηγαίνει κάτω από το παράθυρό της τα βράδια και της τραγουδά. Μόλις ο πατέρας της Αρετούσας μάθει για τον κρυφό έρωτα των δύο νέων δημιουργείται μία σειρά από εμπόδια που με τη βοήθεια ... της μαγείας οι δύο νέοι καταφέρνουν να ζήσουν τον έρωτα τους.

Επόμενος σταθμός στην Αγγλική λογοτεχνία όπου η "Περηφάνια και η Προκατάληψη" (της Τζέιν Ώστιν) δεν αφήνουν την Ελίζαμπεθ Μπένετ και τον Φιτζγουίλιαμ Ντάρσι να παραδεχτούν την έρωτα που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.

Η ιστορία αγάπης των δύο νέων διδάσκουν για τα εμπόδια που δεν οφείλονται μόνο σε άλλους αλλά κυρίως στον ίδιο μας τον εαυτό και στις πρώτες εντυπώσεις που καμιά φορά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η Ελίζαμπεθ και ο Ντάρσι καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να ζήσουν τον έρωτα που οι δυο τους ένιωθαν ο ένας για τον άλλον από την πρώτη κι όλας στιγμή της γνωριμίας τους.

Ο Λέων Τολστόι περιγράφει τον έρωτα της Άννας Καρένινα και του Αλεξάντρ Βρόνσκι.

Είναι η υπέροχη ιστορία μίας γυναίκας που αφήνει στην άκρη τη λογική και υπακούει μόνο στην καρδιά της. Το πάθος, η ζήλια, το σκάνδαλο, η εγκυμοσύνη, ο απατημένος σύζυγος, η εκδίκηση και η τραγική κατάληξη μίας αριστοκρατικής κυρίας που αψήφησε τις συμβάσεις της εποχής της ακολουθώντας την παθιασμένη προσωπικότητα της. 

Το Ημερολόγιο του Νίκολας Σπαρκς ξετυλίγει μία ρομαντική ιστορία αγάπης όπου ο Νόα και η Άλι έχουν να αντιμετωπίσουν τους γονείς της κοπέλας που δεν εγκρίνουν τη σχέση τους.

Παρόλο που οι δύο νέοι δείχνουν ότι δεν έχουν τίποτα κοινό ο έρωτας τους είναι ικανός να κάνει θαύματα... Μέσα από τα εμπόδια και τους τσακωμούς ζουν τον απόλυτο έρωτα μέχρι τα βαθιά τους γεράματα ώσπου τελικά "φεύγουν" μαζί.

Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ αποτελεί την πιο διάσημη ιστορία αγάπης που οι πρωταγωνιστές ουσιαστικά δεν έζησαν ποτέ.

Ο έντονος έρωτας που ζουν δείχνει ότι αψηφούν τις οικογένειες τους που είναι εμπόδιο και τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει. Το υπέροχο αυτό έργο δεν έχει ευτυχισμένο τέλος αφού τελικά οι δύο νέοι πεθαίνουν καταφέρνουν όμως να συμφιλιώσουν τις οικογένειες τους. Η τραγωδία τελειώνει με τα λόγια: «Γιατί δεν υπήρξε ποτέ ιστορία πιο θλιβερή από αυτήν της Ιουλιέτας και του Ρωμαίου της».

Η Έμιλι Μπροντέ​ μας ξεναγεί στα "ανεμοδαρμένα ύψη" ξετυλίγοντας την ερωτική ιστορία της Κάθριν Έρνσο και του Χίθκλιφ.

Ένας έρωτας τόσο δυνατός που παραμένει ανεκπλήρωτος και καταλήγει σε μίσος. Η συγκλονιστική ιστορία δύο νέων που ερωτεύτηκαν από παιδιά διαθέτει ατέλειωτο πάθος τοποθετώντας την σε ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας.

 

 

Αφιερωματα

Ζωοδόχος Πηγή: H θαυμαστή ιστορία της Ιερής Εικόνας "Ακένωτον Ποτήριον"

Παναγία - Ακένωτο Ποτήριο

To έτος 1878, ένα θαυμαστό γεγονός, έκανε γνωστή την εικόνα της Παναγίας που ονομάζεται «Ακένωτον Ποτήριον» στον Ορθόδοξο Κόσμο.

Στην περιφέρεια Εφραίμοφσκι της επαρχίας Τούλα στη Ρωσία, ζούσε ενας συνταξιούχος στρατιώτης, που ονομαζόταν Στέφανος, ο οποίος βασανιζόταν από το πάθος της μέθης. Ξόδευε όλα τα χρήματά του στο ποτό και είχε περιέλθει σε αξιοθρήνητο κατάσταση. Απ’ το πολύ ποτό παρέλυσαν τα πόδια του, αλλ’ αυτός εξακολουθούσε να πίνει.

Μια νύχτα όμως αυτός ο δυστυχής άνθρωπος είδε ένα ασυνήθιστο όνειρο. Ένας μοναχός με επιβλητική μορφή του παρουσιάστηκε στον ύπνο και αφού στάθηκε μπροστά του, του είπε τα εξής: «Να πας στην πόλη Σερπούγοφ στο μοναστήρι της Παναγίας. Εκεί θα βρεις την εικόνα Της που ονομάζεται “Ακένωτον Ποτήριον”». Θα προσευχηθείς μπροστά της, και θα λάβης θεραπεία σώματος και ψυχής».

Ο Στέφανος, μη έχοντας καθόλου δύναμη στα πόδια του λόγω της παραλυσίας από το πολύ ποτό, και μή διαθέτοντας μεταφορικό μέσο για το ταξίδι αυτό, δεν αποφάσιζε να το επιχειρήσει. Ο μοναχός του ξαναπαρουσιάστηκε στον ύπνο με την ίδια εντολή αλλ’ ο αλκοολικός Στέφανος και πάλι δεν υπάκουσε. Τέλος ο μοναχός του εμφανίστηκε για τρίτη φορά και με πολύ αυστηρότητα, τον διέταξε να υπακούσει στην προσταγή του.

Έτσι ο Στέφανος με πολλή δυσκολία, λόγω της καταστάσεως των ποδιών του, ξεκίνησε αμέσως το ταξίδι. Σταμάτησε τη νύχτα για διανυκτέρευση σ’ ένα χωριό.

Μια συμπαθητική ηλικιωμένη γυναίκα για να τον ανακουφίσει απ’ τον πόνο του έτριψε τα πόδια και τον έβαλε να ξαπλώσει σ’ ένα μέρος κοντά στο ζεστό φούρνο για να γλυκάνει τους πόνους. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Στέφανος ένιωσε μια μικρή ανακούφιση στα πόδια του. Όταν ξύπνησε τα πόδια του ήταν μεν αδύναμα, αλλά μπορούσε να σταθεί σ’ αυτά.

Το επόμενο βράδυ ένιωσε καλύτερα. Έτσι στηριζόμενος σε δύο ξύλα στην αρχή και αργότερα σε κανένα έφθασε στο Σερπούγοφ. Αφού μπήκε στη Μονή «Βλαντίτσνϊι», ζήτησε να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγίας «Το Ακένωτον Ποτήριον», σύμφωνα με την εντολή που ’χε πάρει.

Κανείς όμως δεν ήξερε εικόνα της Παναγίας μ’ αυτό το όνομα. Τότε κάποιος από τους μοναχούς είπε ότι πρέπει να ’ναι εκείνη η εικόνα που απεικόνιζε την Παναγία με το Χριστό μέσα στο Άγιο Ποτήριο, η οποία ήταν τοποθετημένη στο προσκυνητάρι του διαδρόμου που οδηγούσε από το Ναό στο σκευοφυλάκιο. Όλοι έμειναν έκπληκτοι, όταν στο πίσω μέρος της εικόνας, διάβασαν την επιγραφή που έγραφε: «Το Ακένωτον Ποτήριον».

Στην εικόνα δε των Κτητόρων της Μονής: Αγίου Αλεξίου Μόσχας και Οσίου Βαρλαάμ, ο Στέφανος στο πρόσωπο του τελευταίου, αναγνώρισε τον μοναχό ο οποίος εμφανίστηκε τρεις φορές στον ύπνο του.

Επιστρέφοντας απ’ το Σερπούγοφ, ο μέχρι τότε αλκολικός και παράλυτος Στέφανος, έγινε τελείως καλά· άλλα το σημαντικότερο, δεν είχε πλέον ροπή προς την βλαβερή συνήθεια του ποτού.

Σύντομα το θαυμαστό γεγονός της θεραπείας του παραλύτου αλκοολικού διαδόθηκε σ’ όλη την περιοχή. Πολλοί άρχισαν να προσέρχονται στη νεοεμφανισθείσα θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στο Σερπούγοφ, όχι μόνον άπ’ την γύρω περιοχή αλλά και από μακρινά μέρη.

Οι άνθρωποι που υπέφεραν απ’ το πάθος της μέθης ή ήταν εξαρτημένοι από το κάπνισμα και τις παραισθησιογόνες ουσίες (ναρκωτικά) καθώς και οι συγγενείς τους, προσεύχονταν στην εικόνα της Παναγίας «Το Ακένωτον Ποτήριον» για θεραπεία και απαλλαγή απ’ τις ασθένειες των παραπάνω παθών, ενώ άλλοι κατέφθαναν να την ευχαριστήσουν για την απαλλαγή τους απ’ αύτά.

Η Εικόνα αυτή της Παναγίας υπήρχε στο Μοναστήρι «Βλαντίτσνϊι», μέχρι την Κομμουνιστική  Επανάσταση στη  Ρωσία του έτους 1917.

Το έτος 1919 οι Κομμουνιστές το έκλεισαν και ολόκληρο το κτιριακό του συγκρότημα μαζί με τους Ναούς άλλαξε «χρήση»… Η εικόνα της Παναγίας τότε μεταφέρθηκε στο Καθεδρικό Ναό του Σερπούγοφ, του Αγίου Νικολάου. Κατά τα έτη 1928-1930 έγινε προσπάθεια επανεορτασμού της θαυματουργής εικόνας, η οποία λόγω των διωγμών, είχε σταματήσει να εορτάζεται στην περιοχή.

Τότε ο Μητροπολίτης της πόλεως, Εμμανουήλ, ευλόγησε κατ’ απαίτησιν των πιστών 8 αντίγραφα της εικόνας. Το έτος 1929 έκλεισε από τους άθεους και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου και ότι υπήρχε μέσα σ’ αυτόν κάηκε στις όχθες του ποταμού Νάρα. Οι εικόνες της Παναγίας «Το Ακένωτον Ποτήριον» συμπεριλαμβανομένων και των αντιγράφων εξαφανίστηκαν, και κάθε λατρευτική εκδήλωση προς τιμήν της συγκεκριμένης εικόνας σταμάτησε.

Η ευλάβεια και η τιμή προς την προαναφερθείσα εικόνα της Παναγίας, αναβίωσε στο Σερπούγοφ τη δεκαετία του 1980. Το 1990 ο Αρχιμανδρίτης Ιωσήφ επανασύστασε την κατεστραμένη Μονή «Βισότσκϊι» στο Σερπούγοφ, όπου και μετέφερε τις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της εικόνος της Παναγίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ζωοδόχος Πηγή Μπαλουκλή: Η Παναγιά της Πόλης και τα μισοτηγανισμένα ψάρια

Ήξερες ότι υπάρχει σπηλαιώδης ναός στη Βήθανο που στάζει αγίασμα;

Κρήτη: Θαύματα της Παναγίας σε μουσουλμάνους