Απόψεις

Το ν/σ για την ιθαγένεια "απαντά" στις ανάγκες της κοινωνίας, του Μ. Κριτσωτάκη

ιθαγένεια

Το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια αποτελεί μια επείγουσα νομοθετική διαδικασία, μια κοινωνική και πολιτική ανάγκη. Αναφερόμενοι στην ιθαγένεια πρέπει να τονίσουμε πως δε μιλάμε για αφηρημένα ζητήματα δικαίου, αλλά για χιλιάδες παιδιά, που μεγαλώνουν σαν τα παιδιά μας, κάνουν τις ίδιες παρέες και δεν ξέρουν άλλη πατρίδα. Για αυτά πατρίδα είναι η χώρα μας.
Η κατάθεση λοιπόν του σχεδίου νόμου για την ιθαγένεια αποδεικνύει πως η κυβέρνηση τιμά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε ενώπιον της Βουλής  των Ελλήνων με τις προγραμματικές της δηλώσεις. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι με αυτό το σχέδιο νόμου επιδιώκουμε, πέρα από τις τυπικού χαρακτήρα ρυθμίσεις, να διευθετήσουμε ένα βαθιά κοινωνικό και κατ’ επέκταση πολιτικό ζήτημα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας – την ουσιαστική ενσωμάτωση όλων εκείνων των ανθρώπων που είναι ενταγμένοι, ούτως ή άλλως, στην ελληνική κοινωνία και επιθυμούν να είναι πολίτες της.
Θέλω να υπενθυμίσω ότι η ελληνική κοινωνία, σε όλες τις ιστορικές περιόδους της, ήταν μια κοινωνία ανεκτική, ανοιχτή και ικανή στο να ενσωματώνει και να εντάσσει στο «σώμα» της ανθρώπους, προερχόμενους από άλλες χώρες, παραδόσεις και «κουλτούρες». Ήταν και παραμένει μια κοινωνία που συνειδητοποιεί και αντιλαμβάνεται τη θέση και το ρόλο της ως «σταυροδρόμι του κόσμου»! Για το λόγο αυτό, οι κατά καιρούς προσπάθειες, ιδεολογικές και πολιτικές, δεν κατάφεραν να την μετατρέψουν σε μια κοινωνία φυλετικής καθαρότητας, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και ρατσισμού, δεν βρήκαν πρόσφορο έδαφος και δεν κατάφεραν να ριζώσουν μέσα της. Και σήμερα αυτές οι «φωνές» κι αυτές οι προσπάθειες θα πέσουν στο κενό!
Με το νομοσχέδιο αυτό «βάζουμε στη θέση τους» κάποια πράγματα που για πολλούς θεωρούνται και αυτονόητα. Δίνεται, κατά κύριο λόγο, το δικαίωμα στην απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας σ’ εκείνα τα παιδιά που γεννιούνται και ανατρέφονται στην Ελλάδα, πάνε στα ελληνικά σχολεία, σ’ εκείνα τα παιδιά που διαμορφώνουν την συνείδησή τους ως μέλη του κοινωνικού συνόλου στη χώρα μας. Μακριά από φανφαρόνικες και υποκριτικές επιδείξεις “τύπου Αντετοκούνμπο”. 
Γι’ αυτό και το κύριο μέλημα μέσω αυτού του σχεδίου νόμου επικεντρώνεται στα παιδιά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, στα παιδιά που μεγαλώνουν και πηγαίνουν στο ελληνικό σχολείο και στα παιδιά που αποφοιτούν από ελληνικά ΤΕΙ και ΑΕΙ.
Κατά συνέπεια ενσωματώνονται σε αυτό το σχέδιο νόμου δύο βασικά κριτήρια:
1ον το τυπικό της νόμιμης παραμονής στην χώρα είτε του γονέα είτε του ίδιου του αιτούντα την ιθαγένεια και
2ον το ουσιαστικό της ελληνικής εκπαίδευσης, που αναγνωρίζεται ως ο βασικός μηχανισμός ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία και με τον οποίο τεκμηριώνεται ο γνήσιος δεσμός του αλλοδαπού με την ίδια την ελληνική κοινωνία.
Σ’ αυτούς που αντιδρούν, ενίοτε και μανιασμένα, κατά της πολιτικής και των ρυθμίσεων που εισάγουμε με αυτό το σχέδιο νόμου, σ’ αυτούς που μας κατηγορούν για προσπάθειες αφελληνισμού της ελληνικής, σ’ αυτούς που προπαγανδίζουν θεωρίες φυλετικής καθαρότητας, ξενοφοβίας και ρατσισμού, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι οι δικές τους πολιτικές έχουν οδηγήσει χιλιάδες Έλληνες στην υποβάθμιση της ζωής τους και της ανθρώπινης υπόστασής τους, έχουν οδηγήσει εκατοντάδες Έλληνες στην αυτοκτονία, έχουν σπρώξει χιλιάδες νέους Έλληνες στο δρόμο της αναγκαστικής μετανάστευσης, έχουν ακόμα και ζωές αφαιρέσει από Έλληνες! Ποιος λοιπόν είναι εκείνος, ποια λοιπόν είναι εκείνη η πολιτική που συρρικνώνει τον «ελληνισμό» στην ίδια την Ελλάδα;
Επίσης, πρέπει να τονίσουμε και κάτι άλλο που αφορά στο δεύτερο μέρος του συζητούμενου σχεδίου νόμου, την ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη των οδηγιών 2011/98/ΕΕ και 2014/36/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικά για την πρώτη, την 2011/98/ΕΕ, σχετικά με την ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για την χορήγηση ενιαίας άδειας διαμονής στους πολίτες τρίτων χωρών. Αυτή η οδηγία είχε καταληκτική προθεσμία ενσωμάτωσης την 25.12.2013 και για την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει απευθύνει στην Ελλάδα σχετική αιτιολογημένη γνώμη στις 25.9.2014 για την μη ενσωμάτωση. Γιατί οι δήθεν ευρωπαϊστές δεν ενσωμάτωσαν έγκαιρα αυτήν την οδηγία; Γιατί έγραφαν και γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τέτοιου περιεχομένου οδηγίες της ΕΕ; Μια λογική εξήγηση είναι ότι προφανώς υπερισχύει του «ευρωπαϊσμού» τους η ξενοφοβία και ο ρατσισμός τους! Το βρίσκω φυσικό απ’ την στιγμή που οι μαζικές μετακινήσεις, την προηγούμενη περίοδο, ακροδεξιών στελεχών στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης του προσέδωσαν διαφορετικά, ξενοφοβικά χαρακτηριστικά.
Τέλος, στο σχέδιο νόμου αυτό οι ρυθμίσεις που προωθούνται στον μεταναστευτικό κώδικα, επαναφέρουν με βελτιώσεις την αποσυρθείσα επί Μπαλτάκου, και  όλοι καταλαβαίνουμε, διάταξη για τους όρους χορήγησης άδειας διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους σε μια σειρά κατηγορίες πολιτών τρίτων χωρών, διευκολύνουν την οικογενειακή επανένωση, επαναρυθμίζουν το πλαίσιο χορήγησης άδειας για εξαιρετικούς λόγους, εξορθολογίζουν την χορήγηση άδειας διαμονής δεύτερης γενιάς, διευκολύνουν την επενδυτική δραστηριότητα.
Η υπερψήφιση του συζητούμενου σχεδίου νόμου θα φέρει την ελληνική κοινωνία πιο κοντά σ’ αυτό που όλοι μας εννοούμε ως πολιτισμένη κοινωνία, κοινωνία ανοιχτή και ανεκτική. Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα.
 

Απόψεις

Τα προσόντα ενός σύγχρονου πολιτικού! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει, πως ο Έλληνας πολιτικός είναι ένα ισχυρό brand name. Άλλωστε κάθε κράτος για να προχωρήσει βασίζεται πάντα στις ικανότητες των πολιτικών που αποφασίζουν. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι αν η επιχείρηση που λέγεται κράτος προχωράει μπροστά ή όχι. Βέβαια, οι πολιτικοί ενός κράτους είναι ο «καθρέφτης» του λαού όπως ευφυώς έχει λεχθεί. Μέχρι σήμερα, τα απαραίτητα προσόντα ενός πολιτικού ήταν λίγο πολύ γνωστά. Πολιτική προίκα, πελατειακές σχέσεις, συγκυρίες, τύχη και άλλα γνωστά.

Η οικονομική κρίση, έφερε στο προσκήνιο την πολιτική κρίση και οι πολίτες / ψηφοφόροι έχουν αλλάξει. Ιδιαίτερα στη χώρα μας. Η αναγκαιότητα μιας νέας «ελίτ» πολιτικών, πολιτικών της νέας εποχής είναι πολύ μεγαλύτερη από πολλές άλλες χώρες. Δεν χρειάζεται ειδική ανάλυση για τους λόγους που έχουν οδηγήσει τους πολίτες/ ψηφοφόρους σε νέες θεωρήσεις για την εικόνα και τα νέα απαραίτητα προσόντα των πολιτικών της νέας εποχής που βιώνουμε. Μερικά από τα προσόντα ενός πολιτικού της νέας εποχής είναι:

• Συνδυάζει την τεχνοκρατική γνώση με την πολιτική του θέση.
Ο πολιτικός της νέας εποχής, της νέας «κοπής» συνδυάζει την γνώση, την μεθοδικότητα, την σκληρή δουλειά με τα δεδομένα της πολιτικής και δεν υπολογίζει το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος. Έχει όραμα, στόχους, και τα υπερασπίζεται με πυγμή. Δεν κάνει πίσω στις πρώτες αντιδράσεις μερίδας πολιτών ή συντεχνιών. Με τις τεχνοκρατικές του γνώσεις σε συνδυασμό με την πολιτική του εμπειρία δημιουργεί νέες κοινωνικές δομές.

• Βρίσκει το σωστό timing.
Πολλές πολιτικές πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να είχαν υλοποιηθεί, αν η χρονική στιγμή ήταν η κατάλληλη και δεν ήταν λάθος. Ανώριμη κοινωνία, ερασιτεχνική στρατηγική ενημέρωσης, ετεροχρονισμός των προτεραιοτήτων των πολιτών, ατυχής στιγμή και πολλά άλλα. Ο πολιτικός της νέας εποχής δεν βιάζεται αλλά ούτε αργοπορεί. Τα πάντα σωστά και στην ώρα τους.

• Δεν αποκρύπτει τα προβλήματα και δεν τα αγνοεί.
Ξέρει ότι οι πολίτες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με την αγγλοσαξονική φράση «go with the flow» πάω με το κοπάδι και δεν είναι αμβλύνοες! Ξέρει ακόμη ότι η εποχή των επικοινωνιακών ψιμυθιωμάτων ανήκει στην παλιά εποχή. Ο κόσμος μας είναι σε μετάβαση με υψηλές τις ταχύτητες των ραγδαίων αλλαγών.

• Αναγνωρίζει τα λάθη και τις παραλείψεις του.
Μην διεκδικείτε το αλάθητο. Μόνο ο Πάπας το έχει. Αναγνωρίστε τα λάθη και τις παραλείψεις που σας ακολουθούν από το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν σας. Η παραδοχή δεν σημαίνει αδυναμία. Αντίθετα, η δημόσια υπεράσπιση ενός «αποδεδειγμένου» λάθους μπορεί να επιφέρει επικρίσεις και από τον τύπο και από τους πολίτες. Προσέχει να μην «πέφτει» σε λάθη αλλά και να μην τον ξεπερνούν οι εξελίξεις.

• Απαντάει άμεσα στην ερώτηση δημοσιογράφου ή πολίτη.
Πέρασε «ανεπιστρεπτί» η εποχή των σχολίων και των προλόγων, πριν δοθεί μια αμφίσημη τις περισσότερες φορές απάντηση από τον πολιτικό. Οι πολίτες «χόρτασαν» από θεωρητικές κουβέντες άνευ ουσίας. Απαιτούν άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις.

• Αντιμετωπίζει τις κρίσεις με επιδέξιο και ψύχραιμο τρόπο και δεν φοβάται να χάσει κάποιες μάχες κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας. Άλλωστε είναι γνωστή η Ιαπωνική παροιμία «Στην πολιτική πέσε 7 φορές σήκω 8». Γνωρίζει τη μεγάλη δύναμη των media, το πόσο αδηφάγα είναι για σκάνδαλα κάθε τύπου και δεν πέφτει σε παγίδες. Η αφέλεια δεν δικαιολογείται σε έναν πολιτικό της νέας εποχής. Όπως δεν «συγχωρείται» να μπει κάποιος στην πολιτική χωρίς να έχει «κολλήσει ένσημα» όπως χαρακτηριστικά λέγεται.

• Γνωρίζει πολύ καλά την ημερομηνία λήξης της πολιτικής του σταδιοδρομίας.
Η «χρυσή» εποχή ενός πολιτικού είναι μια δεκαετία. Μέσα σ’ αυτό τον χρόνο θα «ξεδιπλωθούν» όλες οι ικανότητες του και θα κάνει πράξη ότι υποσχέθηκε. Δεν ξεχνάει ότι δεν υπάρχει κανείς που είναι αναντικατάστατος. Ξέρει όσο πιο γρήγορα αποφασίσει την έξοδο του από την πολιτική, τόσο περισσότερο θα διαφυλάξει την υστεροφημία του. Ακόμη, η εμπειρία του έχει διδάξει ότι ένας από τους κινδύνους της μακροχρόνιας άσκησης εξουσίας είναι να πιστέψει στο τέλος στον ίδιο του τον μύθο. Μια ψευδαίσθηση και μόνο!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ηγεσίες. Του Θανάση Παπαμιχαήλ