Απόψεις

Ο πονοκέφαλος των ψηφοφόρων «βάσης», του επικοινωνιολόγου Θανάση Παπαμιχαήλ

νεοδημοκράτες

Παρασυρόμενοι από την αγωνία τους να επικρατήσουν των αντιπάλων τους στη μάχη της διαδοχής για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, όλοι οι βασικοί διεκδικητές κάνουν ότι είναι δυνατό για να κόψουν το νήμα της εκλογής από τη «βάση». Αγνοούν όμως τα πλέον αυτονόητα γεγονότα αναφορικά με το πώς νοιώθει η «βάση» και πολύ περισσότερο για ποια «βάση» μιλάμε και ποιοι πολίτες θα ψηφίσουν.

​Στην εξίσωση για την Προεδρία της Νέας Δημοκρατίας υπάρχει ένας άγνωστος παράγοντας και αυτός είναι ταυτότητα της «βάσης» που θα ψηφίσει την ημέρα των εκλογών.
 
Ο θεσμός που υιοθετήθηκε από το ΠΑΣΟΚ με εκλογές «βάσης» αλλά δεν ακολουθήθηκε από κανένα αριστερό κόμμα, δεν έφερε και τα καλύτερα αποτελέσματα ανάδειξης αρχηγού, όποτε εφαρμόστηκε.
Οι εκλεγμένοι αρχηγοί «βάσης» ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, δεν μακροημέρευσαν! Και η παράδοση εκλογής από τη «βάση» συνεχίζεται. Η τραυματική εσωστρέφεια και η απώλεια ψυχραιμίας κάποιων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας μετά από την τριπλή εκλογική ήττα, έφερε μια βεβιασμένη προώθηση των διαδικασιών, και τέσσερις επίδοξοι αρχηγοί ξεκίνησαν προεκλογικό αγώνα απροετοίμαστοι με κύριο αφήγημα το πολιτικό τους προφίλ, την προσωπικότητα τους, αγνοώντας πολλά ακόμη, όπως τον επανακαθορισμό της ταυτότητας του κόμματος που θέλουν να ηγηθούν. Μια ταυτότητα κόμματος που θα είχε συζητηθεί και συμφωνηθεί από όλα τα μέλη του κόμματος, αν είχε προηγηθεί ένα τακτικό συνέδριο αρχών.
 
Αγνοούν οι υποψήφιοι ότι οι πολίτες που θα ψηφίσουν δεν νοιάζονται για το ποιος θα καθίσει στην καρέκλα του αρχηγού αλλά για το πώς το κόμμα τους, η Νέα Δημοκρατία θα σταθεί ως αντιπολίτευση σήμερα και ποιο είναι το αφήγημα της ως Κυβέρνηση στο μέλλον.
 
Αγνοούν οι υποψήφιοι ότι μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων βάσης της Νέας Δημοκρατίας έχουν μεταλλαχθεί από «αγανακτισμένοι» σε «απελπισμένοι» πολίτες. Η καταιγίδα των φόρων, η διάψευση των τελευταίων προεκλογικών υποσχέσεων της Κυβέρνησης, η συνεχής επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου, και η αδυναμία των υποψηφίων να ξεχωρίσουν στη βάση μιας ξεχωριστής πολιτικής επιχειρηματολογίας και η ανάγκη να επωμίζονται την αναπαραγωγή μιας κομματικής εσωστρέφειας ή μιας νέας λαϊκιστικής αντιμνημονιακής πολιτικής και κομματικών στρατοπέδων, έχουν φέρει πολλούς ψηφοφόρους της βάσης του κόμματος να αδιαφορούν για το ποιος θα κερδίσει.
 
Αγνοούν ότι οι πολίτες έχουν παύσει να θέλγονται από τις σκιαμαχίες με το παρελθόν, απεχθάνονται τα ντιρέκτ ή κάτω από τη ζώνη χτυπήματα στην εικόνα των αντιπάλων υποψηφίων αντιδρούν με την ψήφο τους σε συνειδητή χειραγώγηση από τα Μέσα υπέρ υποψηφίου, και αξιολογούν συνολικά και όχι κατά περίπτωση τις θέσεις των υποψηφίων.
 
Αγνοούν ότι πρέπει να απευθυνθούν στο συναίσθημα του ψηφοφόρου που ενδιαφέρεται περισσότερο για την αυριανή Νέα Δημοκρατία και όχι σε μια υπερφίαλη ανάλυση των δεξιοτήττων τους απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.
 
Αγνοούν ότι οι σύγχρονες επαναστάσεις των λαών δεν χρειάζονται πολεμοχαρείς ηγέτες, παρά μόνο δυνατά social media.
 
Απομένουν λίγες ακόμη μέρες για να πείσουν τους ψηφοφόρους της βάσης να δώσουν ψήφο προσωπικής εκτίμησης προς το πρόσωπο τους. Κι αυτό θα επιτευχθεί αν στο λόγο τους κυριαρχήσει η ενότητα του κόμματος ανεξαρτήτως του αποτελέσματος της κάλπης.
 

Απόψεις

Ποιος νοιάζεται; Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Ποιος νοιάζεται αν η μεσαία τάξη αναστενάζει, τα λουκέτα αυξάνονται, η ανεργία καλπάζει, η ποιότητα ζωής των πολιτών συνεχώς υποβαθμίζεται;

Ποιος νοιάζεται αν οι εισπρακτικές εταιρίες «πληγώνουν» την αξιοπρέπεια χιλιάδων πολιτών, μέχρι χθες, σοβαρών και αξιόπιστων, με τα συνεχή και εξευτελιστικά τηλεφωνήματα τους; Λογοδοτούν όταν εξουθενώνουν καθημερινά τον πολίτη;

Ποιος νοιάζεται, αν η κυβέρνηση θέλει να επεκτείνει την παρουσία της σε 2 + 4 χρόνια, προχωρώντας σε πρόωρες εκλογές, βλέποντας ότι κερδίζει δημοσκοπικά μέχρι στιγμής;

Ποιος νοιάζεται αν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις θα «καταπιούν», θα εξαφανίσουν κάθε μικρομεσαία ελληνική βιοτεχνία και ο «θάνατος του εμποράκου» θα είναι μια σκληρή ταξικά πολιτική των εχόντων της εξουσία;

Ποιος νοιάζεται, αν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι στενάζουν κάτω από συνεχείς μειώσεις των απολαβών τους και από τις πιέσεις των φορολογικών βαρών;

Ποιος  νοιάζεται, για το ποιος από τους δύο μονομάχους της κάλπης, θα κερδίσει τελικά το κέντρο και τον λεγόμενο μεσαίο χώρο, με απώτερο στόχο  να βάλει στο χέρι του τα προνόμια που απλόχερα προσφέρει η κυβερνητική εξουσία;

Ποιος νοιάζεται, αν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, οι πολιτικοί αρχηγοί στη Βουλή, κομπορρημονούν για τις ρητορικές επιδόσεις τους, ανταλλάσοντας «γαλλικά» και ειρωνικές  φιλοφρονήσεις, ενώ η ανασφάλεια των πολιτών για επιβίωση χτυπάει κόκκινο;

Ποιος νοιάζεται αν πάψαμε πλέον να γελάμε και στο πρόσωπο μας βασιλεύει η κατήφεια, η θλίψη, η απελπισία, η αγωνία και η ταπείνωση;

Ποιος νοιάζεται αν η θέρμανση λείπει από τα περισσότερα σπίτια λόγω αδυναμίας των ενοίκων να ανταποκριθούν στη δαπάνη; Ευτυχώς που υπάρχουν και οι φιλεύσπλαχνοι δήμαρχοι που ανοίγουν θερμαινόμενες αίθουσες για να μην «παγώσει» ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των αστέγων.

Ποιος νοιάζεται για τους χιλιάδες άνεργους, που ζουν με επιδόματα πρόνοιας και που θέση εργασίας δεν θα ξαναδούν λόγω των τεχνολογικών απαιτήσεων των νέων επαγγελματιών; Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν. Ψυχολογικά τις περισσότερες φορές.

Ποιος νοιάζεται για τις αγωνίες, τα άγχη, τον εφιάλτη που βιώνουν χιλιάδες νέοι, που βλέπουν ότι τα πτυχία τους, που με τόσο κόπο τα απόκτησαν, δεν είναι συνδεδεμένα με την λεγόμενη αγορά εργασίας; Η ανεργία των νέων καλπάζει.

Με τα σημερινά δεδομένα δεν φαίνεται να νοιάζεται σοβαρά κανείς, για όλα αυτά και πολλά ακόμη. 

Μια σπίθα όμως μπορεί να φέρει κοινωνική έκρηξη και τότε θα είναι πού αργά για το πολιτικό σύστημα, να νοιαστεί!

Θανάσης Παμαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θάνατος Βαλυράκη: Η συγκλονιστική μαρτυρία διασώστη στο Ράδιο Κρήτη

Πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων 18-29: Λήγει η προθεσμία για τις αιτήσεις

Κορωνοϊός - Γώγος: "Επιτρέψαμε συγκεντρώσεις μέχρι 100 άτομα μετά από ερώτημα της πολιτείας"