Απόψεις

Κερδίζουν διπλά και τρίδιπλα με το νέο ΕΣΠΑ οι τοκογλύφοι δανειστές, του Νότη Μαριά

νοτης μαριας

Άρθρο του Ανεξάρτητου Ευρωβουλευτή, Αντιπροέδρου των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών και Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες Καθηγητή Νότη Μαριά που δημοσιεύτηκε στην KontraNews της Κυριακής 11/10/2015, «Κερδίζουν διπλά και τρίδιπλα με το νέο ΕΣΠΑ οι τοκογλύφοι δανειστές». 

Την ώρα που η τρόικα έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε κοινωνικό νεκροταφείο με στρατιές ανέργων και εκατομμύρια φτωχών Ελλήνων πολιτών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε επιτέλους να τροποποιήσει τον Κανονισμό 1303/2013 για τα Διαρθρωτικά Ταμεία προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ρευστότητας και έλλειψης διαθεσίμων πόρων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα λόγω των μνημονίων που επέβαλαν μια βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και μείωσαν τις δημόσιες επενδύσεις.
Έτσι προβλέπεται πλέον από τον τροποποιηθέντα Κανονισμό πρόσθετη προχρηματοδότηση για τα επιχειρησιακά προγράμματα της πολιτικής συνοχής 2014-2020 και κατάργηση της κρατικής συγχρηματοδότησης για τα επιχειρησιακά προγράμματα της περιόδου      2007-2013 προκειμένου η Ελλάδα να μπορέσει  να απορροφήσει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, γεγονός που θα οδηγήσει σε εξοικονομήσεις του Ελληνικού κρατικού προϋπολογισμού κατά 2 δις ευρώ. 
Όμως ακόμη και αυτό η Ε.Ε. δεν το πράττει άνευ όρων, καθώς το συνδέει:
1)Με την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Μνημονίου 3 που επιβάλλει περικοπές μισθών και συντάξεων, βίαιη λιτότητα, διάλυση του συνταξιοδοτικού συστήματος, φορολεηλασία των εισοδημάτων της μεσαίας τάξης, των ελευθέρων επαγγελματιών και των αγροτών και περαιτέρω φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού με τα  παραπάνω σκληρά μέτρα ύψους 13 δις ευρώ για την επόμενη διετία και
2)Με τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας από τους τοκογλύφους δανειστές ύψους 50 δις ευρώ, λεηλασία που άρχισε με το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη γερμανική Fraport και συνεχίζεται με το ξεπούλημα του ΟΛΠ, ΟΛΘ, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, των μετοχών της ΔΕΗ κλπ.   
Επιπλέον η Μέρκελ συνδέει εντελώς παράνομα την αποδέσμευση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ με απαράδεκτες απαιτήσεις κατά της Ελλάδας στο προσφυγικό ζητώντας η Ελλάδα να μετατραπεί σε χώρα διαλογής και συγκέντρωσης των προσφύγων και τα Ελληνικά σύνορα να τεθούν υπό συνδιαχείριση με τούρκους και ευρωπαίους. 
Οι δανειστές λοιπόν διαμοιράζουν τα ιμάτια της Ελλάδας προκειμένου να επιτρέψουν την απρόσκοπτη χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ. 
Έτσι, με το ένα χέρι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει κονδύλια του ΕΣΠΑ τα οποία ούτως ή άλλως τα δικαιούται η Ελλάδα και με το άλλο χέρι τα παίρνει πίσω διπλά και τρίδιπλα. 
Είναι άλλωστε γνωστό ότι από τα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων που διατίθενται στην Ελλάδα ποσοστό άνω του 40% επιστρέφει άμεσα στις χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αγορά βιομηχανικού εξοπλισμού, πρώτων υλών, καταναλωτικών αγαθών κλπ. Για το λόγο αυτό τα περίφημα κονδύλια των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων θα πρέπει να επενδυθούν σε παραγωγικές επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα, στις νέες τεχνολογίες, στις υποδομές, στη βιομηχανική ανάπτυξη και στον τουρισμό και όχι βέβαια στην κατανάλωση και στις εισαγωγές. 
Επιπλέον οι χρηματοδοτικές δράσεις του νέου ΕΣΠΑ που καλύπτει την περίοδο 2014-2020 και διαθέτει συνολικούς πόρους 20,8 δις ευρώ (Η Καθημερινή 4/10/2015, σελ. 3) θα  πρέπει να επικεντρωθούν σε επενδύσεις σε κλάδους που αποφέρουν εγχώρια προστιθέμενη αξία στην Ελλάδα προκειμένου να υπάρξει ανάπτυξη με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και παραγωγή πλούτου που θα πρέπει να διανέμεται με κοινωνικά δίκαιο τρόπο και να διαχέεται σε όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας. 
Προκειμένου όμως η πατρίδα μας  να μπει στην λεωφόρο της νέας ανάπτυξης πρέπει να πετάξει την τρόικα έξω από την Ελλάδα και να απαλλαγεί από το άχθος του επονείδιστου χρέους που πρέπει να διαγραφεί.    
Διότι μόνο έτσι θα μπορέσει να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή στη χώρα, να δημιουργηθεί ισόρροπη ανάπτυξη και να αρχίσει επιτέλους η οικονομική σύγκλιση με τις οικονομίες των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης».

Απόψεις

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή... Του Αργύρη Αργυριάδη*

Αργύρης Αργυριάδης

Ο πολιτικός πλουραλισμός είναι conditio sine qua non για τις σύγχρονες δημοκρατίες. Τούτο καταδεικνύει την αναπόδραστη ανάγκη, ανάμεσα στις συντηρητικές δοξασίες και τον ανερμάτιστο λαϊκισμό, να υπάρχει μια συγκροτημένη πολιτική αντιπρόταση. Η τελευταία δεκαετία, η εποχή των άκρων, συρρίκνωσε τον κεντρώο πολιτικό χώρο αλλά ουδόλως τον υποκατέστησε. Η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού αποτελεί αδήριτη ανάγκη.

Τούτο, δυστυχώς, δεν μπορεί να συμβεί όταν όσοι δραστηριοποιούνται κομματικά στο μεσαίο χώρο προτιμούν να προσκυνούν «σώβρακα και φανέλες» και να θυμιατίζουν το εικονοστάσι του επιγονισμού. Η πολιτική του αύριο δεν μπορεί να γίνεται με όρους κληρονομικού δικαίου.

Ούτε μπορεί να επισυμβεί στον αστερισμό του ανεπαγγελματισμού. Σε τούτη τη χώρα, η πλειοψηφία των πρωθυπουργών από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα δεν εργάστηκε ούτε μια ημέρα. Δυστυχώς, η παράδοση συνεχίζεται, καθόσον οι τέσσερις στους έξι υποψηφίους προέδρους του ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ (πλην Γερουλάνου και Λοβέρδου) δεν έχουν να επιδείξουν καμία επαγγελματική διαδρομή, πόσω μάλλον επιτυχία.

Σεβόμαστε τα σύμβολα. Ιδίως όταν έχουν περιεχόμενο. Θυμόμαστε, όμως, εκείνους που τα υποστήριξαν όταν όλοι απαιτούσαν την αποκαθήλωσή τους. Εκείνους που πρόκριναν την ιστορική συνέχεια απέναντι σε όσους πίστευαν ότι διαγράφοντας την ιστορία τους θα λάβουν προσωπική άφεση για τα ανομήματά τους.

Βγάζουμε τη μπέμπελη με την επιτηδευμένη αοριστολογία. Δεν ανεχόμαστε άλλο ξύλινο λόγο, ιδίως από εκείνους που επιζητούσαν «μεγάλο κράτος» όχι για να επιτύχουν την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ασθενέστερων αλλά για να διασφαλίσουν την αέναη επανεκλογή τους.

Ακούμε με συμπάθεια όσους φιλοδοξούν να απευθυνθούν στα 2 εκατομμύρια Ελλήνων που - σε σχέση με το 2004 - βλέπουν πλέον την εκλογική κάλπη με τα κιάλια. Που αντιλαμβάνονται ότι το στοίχημα είναι να ξαναφέρουμε στην πολιτική τους νέους και τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα και όχι να διατηρήσουμε τα οφίκια των επαγγελματιών συνδικαλιστών και γυρολόγων.

Προτιμούμε όσους δε φοβούνται τη δημόσια κριτική. Άλλωστε, είναι σύνηθες εκείνοι που δεν έκαναν τίποτε να κατηγορούν τους άλλους γιατί δεν τα έκαναν όλα. Αυτό που είναι ασύνηθες είναι πέραν από το τσιτάτο της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου να ακούσουμε προτάσεις για το πως δημιουργούμε τον τελευταίο. Η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των ευάλωτων νοικοκυριών, η αποκέντρωση του κράτους και η συνεπακόλουθη μεταβίβαση πόρων και αρμοδιοτήτων στα πανεπιστήμια, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα επιμελητήρια, η δημιουργία περιφερειακών κρατικών τραπεζοοικονομικών οργανισμών για τη βέλτιστη κατανομή των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης, η έμφαση στις ενεργειακές κοινότητες και η προσπάθεια αντιμονοπωλιακής διάρθρωσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι μερικοί από τους πολλαπλούς άξονες που συναρθρώνουν μια προοδευτική μεταρρυθμιστική ατζέντα.

Ζητούμενο για το ΚΙΝΑΛ σήμερα, είναι να αποκτήσει ηγεσία που μπορεί να υπερβεί το κουστούμι που του έχουν ράψει. Που δεν φιλοδοξεί να το καταστήσει «δεκανίκι ευκαιρίας» μετά τις εκλογές. Που έχει προσωπική διεισδυτικότητα και σε άλλους πολιτικούς χώρους. Που μπορεί να μπολιάσει γόνιμα έναν ιστορικό πολιτικό χώρο. Τα ανωτέρω, μπορεί να τα υπηρετήσει ο Παύλος Γερουλάνος. Για να γυρίσει, όμως, ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ. Από τον καθένα και την καθεμιά. Και η 5η Δεκεμβρίου είναι η πρώτη στάση του τρένου…

Ο Αργύρης Αργυριάδης είναι Δικηγόρος, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής & Διαχειριστής Αφερεγγυότητας​ 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Σοσιαλδημοκρατία» και λαϊκισμός... Του Πέτρου Μηλιαράκη*

Γιατί με Παπανδρέου, ΤΩΡΑ;! Του Χρήστου Εμμ. Στρατάκη

Να εγγραφούν οι Γερμανικές Αποζημιώσεις στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2022. Του Νότη Μαριά

 

ESPA BANNER